"Merry Christmas, Love."
Merry Christmas rin, Love.
"Pasabi na rin kina Tito and Tita. Gergia and Paolo."
I will, Love. I miss you.
"I miss you too."
Gusto ko nang bumalik ng Manila.
"Uh-uh. Anong sabi ko? Hindi ka laging andiyan sa Cebu. Kaya andiyan ka para i-enjoy. And besides, next year, magiging busy ka na."
I know. And thank you for reminding me. Nami-miss lang talaga kita.
"Sus, two days na lang and you're back."
Ah, basta, didiretso ako sayo pagbalik ko ng Manila.
"Lagi naman eh. Sige na, Love. Asikasuhin ko muna sila dito sa bahay. Mamasko na mga bagets sakin."
Okay, Love. I love you. I miss you.
"Love you too. Miss you too. Take Care!"
We celebrate our Christmas na gaya last year. Well, siguro kasi we both grew up in a family na mahalaga na pamilya ang kasama tuwing Christmas day. Which is okay naman saming dalawa.
Pero kahit na nasa Cebu siya, parang ganon pa rin, sa dalas ba namang tumawag.
That's what I like about Matt. Consistent.
Kaya lagi na lang kaming inaasar ng mga friends namin na hindi daw namin mabitiwan ang fone.
Pero, ang totoo, hindi nawawala ang kilig at saya whenever he calls me, or kahit text lang.
"Oh, ayan na Ate Sarah niyo, pila na raw.", Daddy said.
Kaya eto, time for our gift giving.
"Ate!!!!!!!!"
"Pot, ano ka ba naman. Nakakabingi ka. Yung totoo, christmas ba ngayon o new year na?"
"Ate naman e. Na-miss kita eh."
"Miss you too, Pot. Kamusta ka?"
"Eto, okay lang. Namimiss kayo."
"Sayang noh, di kayo natuloy dito nina Mommy."
"As usual, dahil na naman sakin.", napabuntong hininga na lang ako. "Bukas nga may shoot na agad ako eh."
"Totoo? Wala man lang pahinga? Eh, 26 pa lang diyan bukas ah."
"Kailangan, Ate."
"Oh, wag ka nang malungkot. Paskong-pasko. Asan si Matt?"
"Nasa Cebu. Sa makalawa pa balik ng Manila."
"Why not magbakasyon kayo?"
Natawa na lang ako sa idea ni Ate. Nakalimutan atang hindi PA pwede.
"Nagpapatawa ka na naman Ate."
"Biro lang, Pot."
BINABASA MO ANG
My Forever
FanfictionON HOLD A Sarah Geronimo and Matteo Guidicelli Fanfiction love story. Events and places, as well as the names of the character in this story has nothing to do with their real life. This is pure imagination only.
