Defter

Mutluluk

Rüya'nın Ağzından

Duyduklarımı hazmetmek için birkaç saniye bekledim ama ne kadar beklersem bekleyeyim tam anlamıyla anlayamayacağımı biliyordum.

"Ne... Ne demek hamilesin?" diye sordum karşımda oturan ablama. O da en az benim kadar şok olmuş görünüyordu.

"Tahlillerin açık bir şekilde bunu gösteriyor." dedikten sonra yerinden kalktı ve tam önümde diz çöktü.

"Sakın korkma Rüya, tamam mı? Her şeyi birlikte aşacağız." dediğinde gözlerim dolmuştu.

"Bu gerçekten bir mucize. Ben bütün hayatım boyunca bir çocuk istedim ama babam, abilerim ne diyecek? Başım çok büyük belaya girecek."

Ellerimle gerçekliğini hissetmek istercesine karnıma dokundum.

"Bütün hayatım boyunca istediğim şey şu an burada ama ben mutluluktan havalara uçamıyorum."

Aklımda dolanan onlarca düşüncenin hepsine hakim olmak zordu. Neredeyse nefes alamıyordum. Gözümden bir damla yaş aktı ama Füsun çok geçmeden sildi.

"Rüya, evet çok kızacaklar ama senden de ondan da vazgeçmeyeceklerini biliyorsun. Eğer istersen yurt dışına gider, çocuğunu orada büyütürsün. Okulunun bitmesine az kaldı zaten. Bir yolunu bulacağız, tamam mı?"

Başımı onaylar anlamda salladım ve ona sarıldım.

"Çocuğumdan vazgeçmeyeceğim." dedim kararlı çıkan sesimle. "Bu imkansız gibi bir şeydi, şimdiyse oldukça gerçek."

"Tabii ki vazgeçmeyeceksin." diye onayladı Füsun benden ayrılırken.
"Şey, babası kim?"

Aklıma Çağatay gelince yutkundum.

"Tek gecelik bir şeydi. Beni hatırladığından bile emin değilim."

Füsun derin bir nefes verdi.

"Ona en kısa zamanda söylemek zorundasın. Senin olduğu kadar onun da bebeği."

"En kısa zamanda söyleyeceğim, önce ben bir idrak edeyim de. Eğer çocuğunu sahiplenirse, ikimizin de onun yakınında olabileceği bir yol buluruz. İstemezse de kendi bilir. O zaman bu çocuk tamamen benim olur, sadece bana ait."

Füsun sessizce başını aşağı yukarı salladı. Omuzumda sıvazladı ve konuştu.

"Yalnız değilsin Rüya. Bunu birlikte atlatacağız. Çocuğunla birlikte mutlu olmanı sağlamak için elimden geleni yapacağım."

Gülümsedim. Yapacağını biliyordum.

"Teşekkür ederim abla." dedim yaşlı gözlerimle. "Mutlu olacağız, tercihen hep birlikte."