BLACK CHANCE | STRAY KIDS

0.02

Derin bir soluk içinde gözlerimi açtım. Kendimi bir anda yatakta uzanırken bulmuştum. Derin bir nefes alıp gözlerimi kapattım kafamı tekrar sertçe yastığa koyup gördüğüm rüyanın etkisinden çıkmayı bekledim. Sadece kötü bir rüyadan ibaret olması beni rahatlatsa da başımı ağrıtmıştı. Duşa girip kendime gelmek için yataktan çıktım. Kötü bir rüya görerek güne başlamam kampüse gideceğim gerçeğini değiştirmiyor. bir dakika bu evde değişik bir şeyler var.. Koridorda ki büyük aynaya bakarken fark ettim de. Bu adam da kim? Ben.. kimim?

Korku ile bağırarak koşarken gördüğüm aralık kapı ile kendimi banyoya attım. Bu gerçek olamaz derin bir nefes alıp tekrar ayna karşısına geçtim. Korkudan çok yavaş hareket ediyordum, neler oldu böyle ? Ben kimim? Neden bir erkek aynanın tam karşısından bana bakıyor. Ayrıca bu erkek neden ünlü bir idol grubunun neşeli yüzü? Arkamda beliren yarı çıplak kişi ile irkildim. Üstelik sadece iç çamaşırıyla duruyor ve gözlerini bile açamıyordu. Uykulu ses tonu ile konuşmak için kendini zorladığı belli oluyordu. 

"Hyunjin. Sabah sabah ne bu gürültü iyi misin?" Sanırım az önce  tahminimden de yüksek ses çıkarmış olmalıyım ki endişelenmiş ama bir o kadar da uykulu gözüküyordu. Gözlerimi kaçırarak konuşmaya çalıştım. Fakat bu durum içindeyken soğuk kanlı olmak pek kolay olmuyordu. 

"B.. ben.. iyiyim. Sadece korkunç bir şey gördüm gibi oldum. Uyku sersemliği işte boşverelim." Başta kekelemiş olsam da en azından beynimi kullanmayı başardım. Böyle mantıklı bir cümle kurmayı ben de beklemiyordum. 

"Her neyse iyi olmana sevindim. -tam banyodan çıkıyordum ki beni durdurmak için konuştu- ah kahve için su koyar mısın. Yarım saat içinde evden çıkmamız gerekli. Ayrıca yine hazırlanmak için saatlerini harcama lütfen"

Kinaye içinde ki cümlelerini sıcak bir ses tonu kullandığı için sorgulamadan benimsedim. 

"Tabii." Ne yapacağımı bilmiyordum. Bu bir rüya mıydı? Yoksa bilinçaltım en yakın arkadaşımın 7\24 bu grubun fanlığını yaptığı için bana oyun mu oynamakta? 

"Sen itiraz etmeden sözümü mü dinledin? Hasta olmadığına emin misin?" 

Yanıma yaklaşıp iyi olduğumdan emin olmak istiyordu. Olduğum yerde kalmıştım ne konuşabiliyor ne de düşünebiliyordum. Mutfağa gidip kaşığın arkasında ki yansımada ki insana baktım derin bir iç çekip kaşığı sertçe tezgaha bıraktım. Şimdilik sessiz kalmalıyım delirdiğimi düşünüp beni tımarhaneye kapatmalarını istemem. Kaynayan suyun sesi ile birlikte düşüncelerimden anlık olarak olsa bile uzaklaştım. 

Oradan oraya sürüklenirken şirkette ki pratik odasında bulmuştum kendimi, yaptığımız daha doğrusu benim yüzümden sürekli tekrarlanan provalar bittiği zaman soluk soluğa olan üyeler kendilerini köşelerine atmışlardı bile. Nefes almakta oldukça zorlanan Han üzerinde ki tişörtünü çıkarıp omzuna atmıştı bile. Gayet normal olan bir durum Hyunjin burada olsaydı evet doğal olacaktı fakat ben burada olduğum için oldukça utanç vericiydi.