thank you // chanmin

#son#

Chan Seungminin mezarına gelmişti. Diğer mezarlardan biraz daha uzaktaydı.

Zarzor olsa bile göz yaşlarının akmasına engel olmuştu. Açelya buketini mezara koyup dizlerinin üstüne yanına oturdu. Mezarın üstündeki Seungminin fotoğrafına bakakalmıştı. Sevdiğini nerde görse gözlerini ondan alamıyordu.

Kelimeler ağzından çıkamıyordu. Söyleyeceği çok şeyi vardı fakat bu durumda kelimeler boğazında birleşip büyük bir yumru oluşturuyordu.

"Seungminim..." Yutkundu. "Üzgünüm gelmeyi aksattım. Fakat günler sensiz geçmek bilmiyor. Birbirimizi tam bulmuşken sen gittin ve ben artık çok yalnızım. Sen gittiğinde anladım kimsem olmadığını..." Ağlamaya başladı.

Birden bire ağlama krizine girip mezara doğru başını eğdi. "Ölme. Neden öldün...? Beni burda y-yapayalnız bırakmazsın..." Hıçkırdı ve mezara baktı. "Ölme, lütfen, y-yalvarıyorum-m-m..." Dahada hıçkırıp nefesini düzene sokmaya çalıştı.

Kendine çeki düzen verdi ve ayağa kalktı. Üstünü silkti. "Seungmin-ah, şimdi gidiyorum... Yine geleceğim."

(...)

Chan beyaz gömleğini ve pantolonunu giyerek dışarıya çıktı. Hava çok soğuktu fakat umursamıyordu, çünkü onun hayatı Seungmin olmadan zaten buz gibiydi.

Sahile girerek kuma oturdu ve dalgaların onu ıslatmasına izin verdi.

Cebinden Seungminle çekindiği fotoğrafı çıkarıp onun yüzünü okşadı. Haftalar önce bu sahilde sevdiği ile birlikte oturuyordu. Fakat şimdi yapyalnız oturuyordu.

Rüzgarda saçları dalgalanırken ağlamaya başladı. İçindeki seli tutmayı bir türlü beceremiyordu. Tutmaya çalışsa bile her seferinde boğazına büyük bir yumru oturuyordu.

Fotoğrafta elini gezdirip göz yaşlarını sildiğinde cebine attı ve ayaklandı.

Dükkana artık gitmiyordu. Çünkü orda sadece Seungminle anılarını düşünüp canını yakıyordu.

Sokakta deniz sayesinde ıslanan gömleği ile evine doğru yürüyordu. Herkes bu havada böyle giyinmiş üstüne üstlük ıslak olduğu için ona bakıp duruyordular.

Titreyerek içeri girdi ve kendini koltuğa bıraktı. Seungmine mesaj atmak istiyordu ama artık gereksiz ve boşunaydı.

tw, selfharm etkilenenler geçsin lütfen
Bütün gününü hiçbir şey yemeden geçtirdikten sonra yana uzanarak ağrı kesici ilacını aldı. Her yeri çok ağrıyordu.

Bir tane aldı ve yandaki sehpadan birayla dolu olan bardağı alıp içti.

Daha sonra Seungminsiz hayatın geçmediğini anlayarak bütün şişeyi eline döktü. Zaten en az 9-10 tane kalmıştı içinde.

Hepsini ağzına döküp birayla yuttu.

Koltuğa gülümseyerek göz yaşları ile yattı.

Kolyesini okşayarak gülümsedi. "Neredeyse her gece rüyamda seni görüyorum, umarım bu sefer uyanmam."
selfharm sonu

(...)

Chan uyandı ve etrafına bakındı.

Seungminle her zaman olduğu sahildeydi ama fazla beyaz ve fazla temizdi.

Sahilde yavaş adımlarla yürüyordu. Sonsuz gibiydi, yol hiç bitmiyordu.

Yalnız ilerlerken Seungminde yürüyerek yanına geldi ve birlikte yürümeye başladılar. Sevdiği, Chan'a gülümseyerek baktı. Chan anın şoku ve onun güzelligi ile ona baka kalmıştı.

Chan kendini toparlayarak dalgaların sesi arasında konuştu. "Seungmin, bu gerçekten sen misin?" Seungmin kocaman gülümseyerek başıyla onayladı. Chan gerçekliğe inanamayıp elini yanağına koydu ve gerçekten o olduğunu anladı.

Çekip birbirlerine sarıldılar ve Chan ağlamaya başladı. "Tanrım şükürler olsun. Seni çok özledim Seungmin-ah. Her gün bu günü hayal edip duruyordum. Sonunda... sonunda yeniden birlikteyiz." Çekilip güzeline baktı. "Daha güzel görünüyorsun." Seungmin onun göz yaşlarını sildi. "Ben de seni çok özledim sevgilim."

Dudaklarını dudaklarının üzerine koyup öptü. Geri çekildiğinde kollarını iki yana açarak denize ilerledi. "Burası çok güzel hissettiriyor değil mi?" Dalgalar onun ayağını ıslatırken yüzünü gökyüzüne kaldırıp gözlerini kapattı.

Chanda yanına gelip elini beline sarıp onun gibi kollarını ve yüzünü yukarı kaldırdı.

--
10.10.2021

FICE VEDA KONUŞMASI

4. KEZ YAPIYORUM VE HER SEFERINDE CANIMI YAKIYOR

chanın ölüp ölmediğini bilmiyorum. o sonu siz seçeceksiniz

bu fic benim icin cok ayriydi gercekten... butun duyguları hissederek yazdim((

seungminin öldüğü sahnede aglayarak butun gercek duygularimi dokerek yazdim, seungminin olumunu hissedip chanin sevdigini kaybettigindeki duyguyu hissederek yazdim

umarim sizde severek okumussunuzdur333

buraya kadar okudugunuz icin cok tesekkur ederim umarim baska bir ficte daha yollarimiz kesisir sizleri seviyorum iyi gunler<3