Zawgi
ဆိတ္ၿငိမ္ေသာ ပတ္ဝန္းက်င္။ လူအနည္းငယ္သာ ရိွေသာေနရာ။ အားလံုးက သူ႔အာရံုနဲ႔သူ ေျပာရင္းဆိုရင္း အစားေသာက္ေတြကို သံုးေဆာင္ေနၾကသည္။
အထက္တန္းက်တဲ့ အျပင္ဆင္ေတြ။ အတန္းစားခပ္ျမင့္ျမင့္က လူေတြ။ မွန္အတြင္းကေန ျဖတ္ျမင္ေနရတဲ့ ၿမိဳ႔ျပၾကီးရဲ့ အေပၚစီးကျမင္ကြင္း။ ေအာက္ကလူေတြရဲ့ ျဖတ္သန္းသြားလာမႈေတြ အကုန္ျမင္ေနရေသာ္လည္း အသံကားမၾကားရေခ်။
Kim Tae Hyungကေတာ့ သူ႔appaနဲ႔ အတူ ညစာစားေသာက္ေနၾကရင္း စကားလက္စံုၾကေနသည္။ ဒါက သူတို႔သားအဖႏွစ္ေယာက္ အၾကာႀကီးေနမွ အတူတူဆိုင္မွာစားျဖစ္ၾကခ်င္းေပ။ သူလဲ အလုပ္သင္အျဖစ္နဲ႔ ဝင္လုပ္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွစ၍ Jeonနဲ႔အတူတူတိုက္ခန္းမွာ လိုက္ေနျဖစ္သည္က မ်ားသလို
appaကလဲ သူ႔အလုပ္ေတြနဲ႔သူမို႔ျဖစ္သည္။
ဒါေပမဲ့ ေဝးကြာမႈေတြၾကားထဲမွာေအးစက္သြားမဲ့ ဆက္ဆံမႈမ်ိဳးမဟုတ္။ သူက appaရဲ့ရတနာေလးေလ။ appaက သူ႔ကိုအရြယ္ေရာက္လာေပမဲ့လဲ အရိပ္တၾကၫ့္ၾကၫ့္နဲ႔ ဂရုစိုက္ေပးေနၿမဲပင္။ တကယ္ဆို သူကေတာင္ appaအေပၚဆိုးမိေနေသးသည္။
"အလုပ္ခြင္မွာ အဆင္ေျပရဲ့လား"
ဝိုင္ခြက္ကေလးကို လက္ကဟန္ပါပါကိုင္ထားရင္း သူကိုမၾကၫ့္ဘဲ အျပင္ဘက္ကျမင္ကြင္းေတြကိုသာ ေငးရင္းappaက ဆိုသည္။
"အင္း။ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့ပါတနာနဲ႔ အတူတြဲလုပ္ထားတဲ့productေလးေတာင္ ၿပိဳင္ပြဲမွာ ဆုရေသးတယ္၊ အဲ့တာ companyႏွစ္ပတ္လည္ပြဲမွာ ဧၫ့္သည္ေတြကို စမိတ္ဆက္ေပးမွာ။ "
"appaအကုန္သိၿပီးသားပါ"
Appaက သူ႔ဘက္ကိုလွၫ့္ၾကၫ့္ရင္း ၿပံဳးၿပံဳးေလးနဲ႔ဆိုေတာ့ သူပါလိုက္ရီမိသည္။
"ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ တြဲလုပ္တဲ့ေကာင္ေလးက တကယ္ေတာ္တာသိလား"
"Appaေျပာစရာရိွတယ္ သား"
သူစကားေျပာရင္း ျဖတ္ေျပာလာသၫ့္appa။ ဆက္ေျပာမဲ့ အေၾကာင္းရာေတြကို ရပ္လိုက္ရင္း ဘာေျပာမလဲသိခ်င္လာမိသည္။ ဒါေပမဲ့ အခုဘဲ သိရေတာ့မွာမလား။
အစထဲက appaသူ႔ကို ခ်ိန္းဆိုထဲက တစ္ခုခုအေၾကာင္းရိွေၾကာင္း သူေတြးေတာ့ေတြးမိပါသည္။
