Zawgi
" ဂုဏ္ယူပါတယ္ Jung Hoon။ မင္း လုပ္ႏိုင္မယ္ဆိုတာ ငါသိသားဘဲ"
အႏိုင္ရတဲ့သူေတြရဲ့ နာမည္စာရင္းကို ေၾကာျငာၿပီးၿပီးျခင္း သူေဘးနားက Jung Hoonလက္ကို ေသခ်ာကိုင္ဆြဲရင္း ဂုဏ္ျပဳေပးမိသည္။
သူနဲ႔တြဲလုပ္ထဲက ဒီကေလးက အရမ္းကိုအရည္ခ်င္းရိွၿပီး သူအသစ္လုပ္တဲ့ Perfumeကိုအရမ္းအားစိုက္ထားတာမို႔ ျဖစ္ေျမာက္ေစခ်င္ခဲ့သည္။
သူလဲ ေဘးနားေနတက္ႏိုင္သေလာက္ ပံပိုးေပးခဲ့ၿပီး အခုေတာ့ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ျဖစ္ေျမာက္သြားလို႔ တကယ္စိတ္ရင္းနဲ႔ ဝမ္းသာမိသည္။
"အာ Hyungကလဲ အဲ့လိုႀကီးမေျပာပါနဲ႔။
ဒါ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ့ ေအာင္ျမင္မႈေလ"
"ငါက မင္းအကူညီေတာင္းတာေလးေတြဘဲ လုပ္ေပးၿပီး အလုပ္ရႈပ္လြန္းလို႔ စိတ္ဆင္းရဲခဲ့ရံုေလာက္ပါ။ တကယ္ေတာ့
ဒီ productတစ္ခုလံုးက မင္းအပိုင္ဘဲေလ"
ဟာ Hyungကလဲ ဆိုတဲ့ စကားသံတိုးတိုးေလးထြက္လာၿပီး ႏွစ္ေယာက္သားရီမိၾကသည္။
ဟာသအေနနဲ႔ ေျပာလိုက္ေပမဲ့ တကယ္လဲ အလုပ္ေတြရႈပ္လြန္းလို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ပင္ပန္းခဲ့ရတာ အမွန္။ ညနက္မွ ျပန္ခဲ့ရတဲ့ေန့ေတြ။ ဖုန္းေခၚလို႔ အေရးတႀကီးထသြားရတာေတြ။ ပစၥည္းေတြ ၊ပါဝင္မဲ့ productေတြက အဆင္မေေျပလို႔ေခါင္းရႈပ္ခဲ့ရတာေတြ၊ အေသးမႊားေလးေပမဲ့ စိတ္ဒုကၡေပးလြန္းတဲ့ ျပႆနာေတြ၊
ဒီၾကားထဲ Jeonနဲ႔ အဖုအထစ္ေတြကလဲ ပါေသးသည္။
ဒါေပမဲ့လဲ အခုေတာ့ ၿပီးသြားၿပီေလ။
စိတ္ရႈပ္စရာေတြက အခုေနျပန္ၾကၫ့္မိေတာ့လဲ ရယ္စရာေတြ၊ အမွတ္တရေတျြဖစ္သြားရျပန္သည္။
ငါ အေကာင္းဆံုးႀကိဳးစားခဲ့လို႔ ထိုက္တန္တဲ့ရလဒ္က ေစာင့္ႀကိဳေနတာဘဲဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳး။
Jung Hoonလဲ ထိုနည္းတူ ခံစားရပါလိမ့္မည္ဟု သူထင္ပါသည္။
"ကြၽန္ေတာ့ အပိုင္လို႔ hyungေျပာတယ္မလား။ ဒါေပမဲ့ Hyungသာ မရိွရင္ကြၽန္ေတာ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့မွာမဟုတ္ဘူး။
Hyungကလြဲလို႔တျခားလူကို ပါတနာေခၚျဖစ္ခဲ့ရင္ဒါေတျြဖစ္လာႏိုင္မယ္မထင္ဘူး။ အဲ့တာေၾကာင့္မလို႔ ဒီproductအတြက္ Hyungကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အေရးမပါတဲ့သူလိုမ်ိဳး မသတ္မွတ္ထားပါနဲ႔"
