Steven cevabımı duyduğunda 2-3 dakika boyunca hiçbir şey söylememişti. Kendine gelmesi için ona biraz zaman tanımıştım.
Steven telefonun açık olduğunu unutmuş olacaktı ki telaşla benimle konuşmaya başladı.
S: B..Ben özür dilerim Lenora , biraz bekleyebilir misin??
sesindeki endişe beni üzmüştü. Ortamı yumuşatmak için en sakin sesimle konuştum.
- Sakin olmaya çalış Steven, bekliyorum.
Steven'ın başka biriyle konuşmalarını duyuyordum.
S: Afedersiniz bayım, bugün hangi gün?
karşısındaki kişi bu soruyu biraz garipsemiş olacak ki ona geç cevap vermişti.
? : Bugün Pazar , efendim.
S: Oh, hayır.
Belli ki Steven gerçekten iyi değildi.
S: Lenora çok özür dilerim. Ne oldu bilmiyorum. Sadece biraz uyumak istedim ve 2 gün geçmiş bu nasıl olabilir?
Steven'ın uyuyarak 2 gün geçirmesi beni biraz şaşırtmıştı.
- Steven , sana bir sorum var. Rüya gördün mü?
S: Evet çok net hatırladığım bir rüya gördüm.
- Steven, sana yardımcı olabilirim. Ama bunu yüz yüze konuşmamız gerekiyor.
S: Lenora yüzüne nasıl bakabilirim? Gerçekten çok üzgünüm.
Bu tavrı benim bütün kızgınlığımı geçirmişti.
- Steven bunları sonra konuşuruz. Öncelikle açığa kavuşturmamız gereken bir şeyler var. Çalıştığın müzeye gel eminim orada rahat bir şekilde konuşabiliriz.
S: Peki, hemen geliyorum.
Telefonu kapattıktan sonra hazırlanmaya başladım. Steven'ın yaşadığı bir problem olduğu kesindi. Ona yardımcı olmak istiyordum.
Steven'ın gördüğü rüya bize bir şeyler açıklayabilirdi. Belki de Steven'a bir şeyleri anlatmanın zamanı gelmişti.
Müzeye yürüyerek gidersem geç kalabilirdim. Onun için güçlerimi kullanmaya karar verdim.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Güçlerimi uzun zamandır kullanmıyordum. Bu biraz beni zorlamıştı. Müzeye doğru ilerlemeye başladım.
İçeriye girdiğimde Steven'ı görmüştüm. Nasıl bu kadar erken gelebilmişti?
Steven'ın arkası dönüktü , bu yüzden beni farketmemişti. Yavaşça yanına doğru ilerlemiştim.
