၅နှစ်ဆိုတဲ့အချိန်ကြာခဲ့ပြီ
ထိုအချိန်ကာလအပိုင်းအခြားဟာ
လူတစ်ယောက်ရဲ့ဘ၀ပြောင်းလဲဖို့လုံလောက်ပါတယ်။
"အချိန်တေက ကုန် လွယ်ခဲ့တယ်"
-ဘ၀တေက ဒီနေ့နဲ့မနက်ဖြန် အနိမ့်နဲ့အမြင့် မြန်ဆန်လွန်းတယ်
"အဖေဆုံးသွားတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မမတ်တတ်ရပ်ဖို့တောင်၀န်လေးခဲ့တယ်"
"ဒါပေမဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့အမေ့အကြည့်တေ"
"၀မ်းနည်းပူဆွေးနေတဲ့ ညီမဖြစ်သူရဲ့မျက်ရည်တေ"
"ကျွန်မ ယိုင်လဲသွားလို့မရဖူး"
Ms.Ban,သမီးကျောင်းကိုတော့ ပြီးအောင်တက်ပါသမီးရယ် မေမေ့မှာစုဆောင်းထားတာတေရှိပါတယ်
လီဆာ,ဟင့်အင်း ညီမလေးကအခုထိအထက်တန်းတောင်မပြီးသေးဖူး သူ့အတွက်ပဲစဉ်းစားပါမေမေ
"Ms.Ban ကျွန်တော်တို့ကိစ္စလေးပြတ်အောင်ရှင်းကြရအောင် ကျွန်တော့တို့ရှယ်ယာတေအကုန်ပြန်ထုတ်ချင်တယ်"
လီဆာ,တောင်းပန်ပါတယ် ခဏလောက်တော့စောင့်ပေးပါအုန်း အခုသဘော်မှောက်တာ ကျွန်မအဖေရဲ့အသက်ကိုတောင်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်
Ms.ban,သမီး ညီမလေးကိုခေါ်ပြီးအပြင်ထွက်နေ မေမေရှင်းလိုက်မယ်နော်
"ကျွန်မ ခြံပြင်ကနေလှန်းကြည့်နေခဲ့တယ်"
"ကျွန်မအမေရဲ့မျက်နှာမှာ ၀မ်းနည်းမှုတေနဲ့"
"ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ဆိုင်ကယ်သော့လေးကို ထိုလူတွေလက်ထဲ ထည့်ခဲ့တယ်"
"မေမေ ကျွန်မကိုတောင်းပန်တဲ့အကြည့်တေနဲ့ပေါ့"
"ရပါတယ် မေမေကျွန်မနားလည်ပါတယ်"
_နောက်မနက်မှာတော့
"မေမေ့ကိုပြောချင်တာရှိလို့လား လီဆာ"
လီဆာ,အင်း သမီးကိုရီးယားကိုပြန်မယ် မေမေ
Ms.ban,ဘာကြောင့်လဲလို့ မမေးတော့ပါဖူး လီဆာရယ် အမေကတာ၀န်မှမကျေနိုင်တော့တာ
"မေမေရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ ကလေးတစ်ယောက်လို စိတ်လွတ်လပ်လွတ်ငိုကြွေးခဲ့မိတယ်"
"ပြီးတော့ ဖေဖေပေးခဲ့တဲ့မွေးနေ့လက်ဆောင် နာရီလေးကိုရောင်းပြီး ကိုရီယားကိုထွက်ဖို့လေယာဉ်လက်မှတ်၀ယ်ခဲ့တယ်"
