_လီဆာ့ပေါင်နဲ့ ဂျန်းနီရဲ့pu*sy အကြိမ်ကြိမ်ပွတ်တိုက်နေခဲ့တယ်
"မောင် မောင်လို့ နီ့ကိုကြည့်"
ဂျန်းနီ မျက်နှာကို လီဆာခေါင်းလေးအသာစောင်းပြီးကြည့်တယ်
_လီဆာ့နှုတ်ခမ်းလေးကိုအမိအရနမ်းရင်း
"အားးးမောင် နီနီ ပြီးပြီ အ"
_လီဆာ့ လည်ပင်းအကျီအစလေးကိုတင်းနေအောင်ကိုင်ပြီး hon*y တေလွှတ်ချလိုက်တယ်
လီဆာ,အဆင်ပြေလား နီ
ဂျန်းနီ လီဆာ့ရင်ခွင်ထဲမှာပဲနေတယ်
မျက်နှာမဖော်ပါ ရှက်လို့ထင်ပါရဲ့
_ခဏအကြာမှာတော့ တရှုံ့ရှုံ့နဲ့ငိုသံလေးဟာ ဂျန်းနီဆီမှထွက်လာတယ်
ဂျန်းနီ,ကျွန်မအရမ်းကြောက်တယ်လီဆာရယ် ရှင့်ကိုဆုံးရှုံးရပြီလို့ ကျွန်မထင်နေတာ
"ရှင်နှုတ်ခမ်းတေကို ထပ်မနမ်းရတော့ဖူး"
"ရှင့်ကြင်နာမှာတေကို မခံရတော့ဖူး အဲ့လိုတွေးတိုင်း ကျွန်မအထီးကျန်တယ်"
"ကျွန်မ တစ်ကယ်မပြောပြတတ်အောင်
ချစ်တယ်မောင်ရယ် မောင်အရမ်းတစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တယ် "
"မောင့်လုပ်ရက်ကြောင့် ကျွန်မဘယ်လောက်စိတ်ဆင်းရဲရမလဲ မောင်မတွေးဖူး ဘာလို့ကျွန်မမောင့်ကိုချည်နှောင်ထားတဲ့ သံယောဇဉ်ကြိုးတေ နည်းနေသေးလို့လား"
လီဆာ,အဲ့လိုမဟုတ်ခဲ့ပေမဲ့ မောင်တောင်းပန်ပါတယ်နီနီရယ် မောင် မေမေ့အတွက်ဘာကိုမှမမြင်နိုင်ခဲ့ဖူး မေမေသာရှိသေးရင် မောင်ဒီလိုလုပ်တာကို မေမေဆူမှာပဲ
"ဒါကြောင့် မောင် တောင်းပန်ပါတယ် နီနီကော မေမေကော မကြိုက်တဲ့တဇွတ်ထိုးအမူအကျင့်တေ မောင်မလုပ်တော့ပါဖူး"
ဂျန်းနီ,ရှင်ကျွန်မကို ထားခဲ့လို့မရဖူးဆိုတာ ရှင်သိရဲ့နဲ့
လီဆာ သူ့ရဲ့လက်လေးနဲ့ ဂျန်းနီဆံပင်တေကိုပွတ်သပ်ပေးနေယုံသာ
ဂျန်းနီ,ပြီးတော့ ကျွန်မမှာရှင့်နဲ့ရတဲ့ကလေးလေးရှိလာတော့မှာ အဲ့ခါရှင်ကျွန်မကို ပိုပြီးဂရုစိုက်ရတော့မှာ
