APOLLO'S LOVE AFFAIR

Past (Part 2)

Aria's POV

12 Years ago...

"Come on Princess.Baka mahuli tayo ng dating sa airport.Nakakahiya naman kung ma-late tayo.Ano na lang ang sasabihin ng mga kaibigan ng kuya mo!" tawag ni mama sa akin.

Bumaba na ako ng hagdan habang ipinoponytail ang aking mahabang alon alon na buhok.

"Mama.Its too early pa po." sabi ko ng ganap na makababa ng hagdan.

Ewan ko ba pero hindi maganda ang pakiramdam ko ngayong araw.Wala naman akong sakit.

"Kahit na.First time na darating yung anak ng dating boss ng papa niyo na ngayon ay kaibigan ng kuya mo kaya di ko maiwasang kabahan." sabi muli ni mama.

Laging ikinukwento nila mama na masuwerte daw si kuya dahil bukod kay kuya Gabriel at kuya Mike ay may bagong kaibigan si kuya na hindi ordinaryong tao.Di ko alam kung ano ang ibig sabihin nila mama doon.Hindi na lang ako nagko-comment kasi di ko pa naman nakikita yung tao eh.

"Mabuti naman at lumabas na kayo.!" wika naman ni papa paglabas namin ng bahay.Ipinagbukas nito agad ng
pinto ng sasakyan si mama saka naman ako.

Pagkarating namin sa airport ay nag aabang na sila kuya sa amin.

"Ma,Pa!" wika ni kuya na agad lumapit at yumakap sa amin.

Lumapit na rin sila kuya Mike at kuya Gab at bumati.

"Hi Aunt Liana and Uncle Albert! Brà dàg (Good day)!" wika ng isang blonde na binatilyo kina papa na bahagya pang yumuko.Sa likod nito ay may dalawang lalake.Ito na marahil ang sinasabi nila mama na kaibigan ni kuya.

"Good day to you hijo.We are glad to see you here!" bati ni papa.Magkasabay na yumuko sila mama at papa habang nakapatong sa kanilang dibdib ang kaliwang kamay.

Anong klaseng batian iyon? tanong ko sa isip.

Sa loob ng tatlong araw na pamamalagi nila kuya dito sa amin sa Bulacan ay naging malapit ako sa kanila maliban sa bago nitong kaibigan na si Apollo.Napakatahimik kasi nito kaya nakakahiyang lapitan.Magsasalita lamang kapag kinakausap.

The vacation went well until mama and papa doing something strange.

"Princess come here." papa said.

"Yes papa.Why po?" tanong ko.Yumakap ito sa akin.Pati na rin si mama.

"Remember this princess.You were our beautiful princess ever.Always listen to your brother and lessen your stubborness,okay?" sabi ulit ni papa.

"Mama and papa always love you." sabi naman ni mama.

After that si kuya naman ang kinausap nila.

"May pupuntahan lang kami ng mama niyo.Mag-iingat kayong lahat ha.Liam ang kapatid mo ha! Mike,Gab and Apollo pagpasensiyahan niyo sana tong dalawa ha." habilin ni mama sa amin bago umalis.

Yumakap at humalik muna sila sa amin bago umalis.

Lumipas ang isang oras ay nakatanggap ng tawag si kuya.Nakita ko si kuya na nawalan ng kulay at napaiyak sa narinig mula sa tumawag.

Agad na lumapit sila kuya Mike dito.Nag-usap usap sila bago umalis.

Iniwan ako kay yaya.

Nakatulugan ko na ang paghihintay sa kanila at paggising ko sa umaga ay gumayak na kami ni yaya.May pupuntahan daw kami.

Isang maikling byahe patungo sa parang chapel.

Nakita ko roon si kuya na maga ang mata na nakatingin kina mama.

"Kuya Albie,why mama and papa still lying there.Its already morning?" tanong ko kay kuya.Sila mama at papa ay nakahiga sa kanilang coffin.Eventhough im young,about 10.I know kinuha na sila ni God and they wont come back anymore.Im just afraid about the truth.

Kuya hugged me tight."They will go to heaven na princess.Dont worry i am here." madamdaming wika ni kuya.

Nanatili kami ng matagal doon sa harap habang nakatingin kila mama.

Tatlong gabi na ang lumipas at ngayon ay huling lamay na.Halata na ang pagod sa mukha ni kuya dahil ito ang madalas na naroon at kumakausap sa dumadalo.Nanatili naman sila kuya Gab sa tabi niya.

Sa ilang araw na lumipas ay bumabalik sa aking panaginip ang mga bagay na lumipas.Ang pagkawala ng mga mahal ko sa buhay.

"Why do they had to leave us?" tanong ko sarili ko.Nasa labas ako ng chapel, sa may garden.
Pinipilit kong huwag umiyak,huwag iyakan ang pagkawala nila mama.

"Whats your name again?" boses ng nasa likod ko.Napalingon ako.Its Apollo.

"Aria Avery." matipid na sagot ko.

"Aria Avery." ulit nito sa pangalan ko.Umupo ito sa tabi ko.I stares at him."Can i call you Avery? All is calling you Aria and Princess.I want to call you Avery.And im Apollo Garett.You may call me Garett.You were the only one to call me like that aside from my mom." mahabang wika nito na ikinagulat ko.

Tumango ako.

"I know you wanted to cry." wika niya

Umiling ako.Tama ito pero gusto kong maging matatag.

"Cry as hard as you want to.Dont go on pretending when your heart is crying.Its always good to show weakness sometimes.Im just here.You may cry on my shoulder."

Nung una ay nag alangan ako.We are not that close for me to do that.

Pero ng hinawakan niya ang aking balikat at ipinatong niya ang aking ulo sa kanyang dibdib kaya di ko na napigilan ang aking luha.

Umiyak ako ng umiyak.

At nakaramdam ako ng relief pagkatapos.

"Avery.Wherever i am,i'll come when you need me.Just say so!I'll be your prince." sinsero nitong wika.

"You sure?" tanong ko sa kanya.

Tumango ito.

And thats the start of the closeness we had.