ဒီေန႔ေတာ့ေဂ်ာင္ဝန္း ေက်ာင္းကိုေစာေစာေရာက္ေနသည္။
သူအခုတစ္ေလာပံုမွန္ထက္နည္းနည္းလူအာရံုစိုက္ခံေနရသလိုခံစားေနရေသာေၾကာင့္ လူေတေြသိပ္မ႐ႈပ္ခင္ ေစာေစာလာလိုက္သည္
"ကင္ေဆာႏူကမလာေသးဘူးလား ပ်င္းလိုက္တာ"
ပ်င္းတိပ်င္းရြဲပံုစံႏွင့္ခံုေပၚေမွာက္အိပ္ေနတုန္း
"ဒီမွာ႐ွင့္ ေမာင္ေလးေဂ်ာင္ဝန္း"
"ဗ်ာ"
သူ႔နာမည္ကို အခန္းဝကေနလွမ္းေခၚလိုက္ေသာေၾကာင့္လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ စီနီယာအစ္မတစ္ေယာက္က ေခၚေနတာျဖစ္သည္။
"ကြၽန္ေတာ္လား"
သူ႔ကိုယ္သူလက္ညႇိဳးထိုးျပေတာ့ထိုအစ္မကေခါင္းၿငိမ့္ၿပီးျပံဳးျပေနေသးသည္
"ဘာကိစၥ႐ွိလို႔လဲဗ်"
"ေမာင္ေလးကိုဒါေလးလက္ေဆာင္ေပးခ်င္လို႔ အစ္မကိုယ္တိုင္အိမ္ကေနဖုတ္ဘာတဲ့ကြတ္ကီးေလးေတြေလ ေမာင္ေလးကိုစားေစခ်င္လို႔ လက္ခံေပးေနာ္"
"ဗ်ာ"
ခဏေၾကာင္စီစီျဖစ္ေနၿပီးမွာ ျငင္းရမွာအားနာ၍ ယူလိုက္ရသည္။
"ေကာင္းေကာင္းစားပါ့မယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္"
"ျပီးေတာ့ေလေမးစရာေလး႐ွိလို႔ အစ္မကို႐ိုင္းတယ္လို႔မထင္ပါနဲ႔ ဒီတိုင္း႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္းသိခ်င္ရံုပါ"
"ဟုတ္ကဲ့ ေမးပါ ရပါတယ္"
"ဟိုေလ ေမာင္ေလးနဲ႔ပတ္ဂ်ံဳေဆာင္းနဲ႔က အတည္လမ္းခြဲလိုက္ၾကျပီလား ဟင္"
"ဟုတ္တယ္ဗ် ဘာျဖစ္လို႔လဲ"
"ေအာ္ ေထြေထြထူးထူးမဟုတ္ပါဘူး အစ္မကေမာင္ေလးကိုႀကိဳက္လို႔ေလ"
"ဗ်ာ!!"
"အဲ့တာဆိုကြတ္ကီးေလးေကာင္းေကာင္းစားၿပီးအစ္မကိုစဥ္းစားေပးဦးေနာ္ သြားၿပီေနာ္ေဂ်ာင္ဝန္းေလး"
ထိုစီနီယာအစ္မသည္ သူေျပာခ်င္ရာေတြေျပာသြားၿပီး ကြတ္ကီးပုလင္းႀကီးလက္ထဲထိုးထည့္သြားကာ ေျပးေလေတာ့သည္။
ထိုအေၾကာင္းအရာကို corridor ကေနအစအဆံုးျမင္လိုက္တဲ့ေဆာႏူက ျပံဳးစိစိႏွင့္
