လူ5ယောက်ထိုင်နေသောစားပွဲသည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ဘာစကားမှမပြောပဲတစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်နေကြသည်။
"အဟမ်း ဂျောင်ဝန်း ငါတို့ကိုဘာပြောမလို့လဲ "
တိတ်ဆိတ်နေသောလေထုကို ဆောနူကဖြိုခွင်းလိုက်သည်။
"ငါဒီပိတ်ရက်ကို ဂျယ်ဂျူသွားမလားလို့ အဖြားကလဲ ခဏခဏခေါ်နေတာနဲ့ တစ်ခါတည်း စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဖြစ်အောင်လေ "
"အေး ကောင်းတယ် ကောင်းကောင်းသွားပြီးအနားယူခဲ့ ပြန်လာရင်အရင်လို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ တက်ကြွပြီးချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဂျောင်ဝန်းကိုပဲပြန်မြင်ချင်တယ်"
"မင်းကိုခုလိုပုံစံမြင်ရတာ ဒီဖေဖေ့ရင်ထဲကနာတယ်လေ"
ဆောင်းဟွန်းစကားကြောင့်တစ်ဝိုင်းလုံး ရယ်ကြရသည်။
"အယ် ဟိုမှာဂျုံဆောင်းဟျောင်း"
ကန်တင်းဘက်ကိုလာနေတဲ့ဂျုံဆောင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်တဲ့နီခီက လှမ်းခေါ်လေသည် တားချိန်ပင်မရလိုက်
"ဘာလို့လှမ်းခေါ်တာတုန်း"ဟုဆောနူကကြိတ်ဆူတော့မှ သူခမျာသတိရရှာလေသည်။နောက်ကျသွားလေပြီ ဂျုံဆောင်းကသူတို့ဝိုင်းဆီတည့်တည့်ကြီးလာနေလေပြီ။
ဂျယ်ယွန်းကရယ်ချင်သည်ကို မနည်းထိန်းထားရသောအသံဖြင့်
"နီရှီမူရာကတော့ ကင်ဆောနူတုပ်တာခံရတော့မှာပဲ"
"မင်းတို့က လူစုံတက်စုံပါလား ဘာလုပ်နေကြတာလဲ တစ်ယောက်ယောက်မွေးနေ့ရှိလို့လား"
"မရှိပါဘူး ငါတို့လဲအခုပဲပြန်တော့မလို့ သွားကြစို့လာ လာ"ဟုဆိုကာ ဆောင်းဟွန်းနဲ့ဂျယ်ယွန်းက ဂျုံဆောင်းကိုခေါ်သွားလေသည်။
တော်သေးတာပေါ့ အမြန်ခေါ်သွားလို့ မဟုတ်ရင်သူက ခြေမကိုင်မိလက်မကိုင်မိနဲ့ ဒုက္ခရောက်ဦးမည်
ကိုကို့ကိုမြင်လိုက်တော့ သူ့မှာဘာလုပ်ရမှန်းမသိဒူးတုန်နေသည်။နည်းနည်းပါးပါးဟန်ဆောင်နိုင်အောင်ကြိုးစားပါဦးဂျောင်ဝန်းရယ်ဟုကိုယ့်ကိုယ်ကိုအားတင်းနေရသည်။
.........................................................................
ဂျောင်ဝန်း ဖွားဖွားအိမ်ရောက်နေသည်မှာ ဒီနေ့နဲ့ဆိုလျှင်2ရက်
YOU ARE READING
𝐇𝐞𝐥𝐥𝐨 𝐃𝐚𝐫𝐥𝐢𝐧𝐠
FanfictionJay×Jungwon it's burmese jaywon fanfic!!! Start -13.6.22 End-
