AGAIN || PJM (ONGOING)

Chapter 13

කුකීගෙයි යුන්හිගෙයි බල කිරිල්ලට එලීනා ඔන්නිගෙ ගම වුන බුසාන් යන්න ගත්ත තීරණේට හැමෝම කැමති වුන නිසා හරියටම සතියකින් අපි ලෑස්ති වුනේ බුසාන් යන්න...
හුඟ කාලෙකට පස්සෙ සතුටු වෙන්න අවස්තාවක් ලැබුනම කවුරුත් මේක මග ඇරගන්න කැමති වුනේ නෑ..

ඒත් අපි හය දෙනා විතරක් යන මේ ගමනින් පස්සෙ හුඟක් දේවල් වෙනස් වෙයි කියල කවුරුවත්ම හිතන්න නැතුව ඇති..!!

"අනේ මොකද්ද ඔප්පා.."

කල්පනාවක හිටපු මන් මේ ලෝකෙට ආවෙ යුන්හිගෙ නහයෙන් ඇඬිල්ලට...හොබී ඔප්පාගෙ ඇඟේ එල්ලිලා කෑ ගහන යුන්හි හිටියෙ ඇඬෙන්න ඔන්න මෙන්න..

" ඔන්නී බලන්නකෝ..."

යුන්හි මගේ දිහාට හැරිලා කියද්දි මන් බැලුවෙ ජිමින් දිහා...

"අනේ චිමී ඔප්පා..මාවත් ඔයාලා එක්කම එක්කන් යන්නකෝ..."

යුන්හි ජිමින්ගෙ අතේ එල්ලෙන ගමන් කියද්දි ජිමින් මන් දිහා බැලුවෙ මූනත් දෙක කරන්..

"යා යුන්හියා...මොකද මේ..ඒ දෙන්නට පාඩුවෙ යන්න දෙනවා..."

හොබී ඔප්පා කෑ ගහද්දි යුන්හි හොබී ඔප්පට රවලා මා දිහා බැලුවා...

"අනේ ඔන්නී..මන් ඔයාල කතා කරන ඒවා අහන් ඉන්නෙ නෑ ප්‍රොමිස්...මන් ඇහුන්නෑ වගේ යන්නම්.."

යුන්හි මගේ අතේ එල්ලිලා කියද්දි මගෙ හිත උණු වුනා...මන් ආයෙම ජිමින් දිහා බලද්දි තාමත් ඉස්සෙල්ල වගේම මූන හට්ටිය කරන් ඉන්න විදිහ දැක්කම හැමදේම අමතක වෙලා මට ලොකු හිනාවක් ගියා...

පැය කිහිපයක ගමන හොබී ඔප්පයි එලීනා ඔන්නියි එයාලගෙ වාහනේ යද්දි ජිමිනුයි මමයි ජිමින්ගෙ වාහනේ යන්න හිතුවත් අන්තිමට ඉතුරු වුන යුන්හි කුකීත් එක්ක යන්න කැමති වුනේ නෑ!!
මෙච්චර දවසක් උඩ පැන පැන අපිටත් වඩා උනන්දුවෙන් හිටිය යුන්හිගෙ කන්කෙඳිරිය දැන් ටික වෙලාවක ඉඳන් තාමත් ඉවරයක් නෑ...

"යුන්හියා මන් එක සැරයක් කිව්වා!!"

"ඔයා කොහොමද ඔප්පා ඔයාගෙ එකම නංගිව මේ වගේ මනුස්සයෙක් එක්ක තනියම යවන්න හිත හදාගත්තෙ ආහ්??"