Vücudum istekle tutuşuyordu yine kriz geçiriyordum ve elimden titremekten başka bir şey gelmiyordu hap almam lazımdı ama hap almaya tek kuruşum dahi yoktu.
Ellerim ve bacaklarım titreyerek ezbere bildiğim pis sokakların arasından zorla geçtim, o kad...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Gülüşlerim; Acılarımı örtmeye çalışan ağır işçilerdir.
Herkes güler, ben ağlarım. Herkes beyaz, ben siyahım. Herkes gün ışığında büyür, ben karanlıkta, küçük bir dolabın içinde.
Husursuzum, korkuyorum. Yanlış anlamayın ölmekten değil yanlızlıktan kormuyorum. Beni bulur diye korkuyorum.
Yine benim karanlığım olan küçük dolabımin içindeyim. Beni bulmasın diye saklandım. Nefesimi tutuyorum. Biliyorum yaşamam için gerekli olan nefesi içime cekersem beni bulurdu. Gölgesinj görüyorum ayakabılarının çıkardığı sesi duyuyorum. Tık tık...
Dolabımın önünde onu görüyorum. Daha nefesimi tutamam nefes almam lazım. Yavaşça nefes aldım.
Lütfen beni duymamış ol, korkuyorum!
"Buldum seni küçük canavarım." Dolabın kapağı açıldı sonrası koca bir çığlık.
Korkuyla gözlerimi açtım. Beni bulmuştu, nefes alamıyordum. Kaçmam gerekiyor. Yıllardır ondan kaçmışken beni alamazdım. Aynı acıları yaşayamazdım. Yataktan titreyerek kalktım. Karanlığın içinde zorlukla kapıyı buldum.
Ellerim acımasını umursamadan kapıyı tekmelemeye ve yumruklarımı indirmeye başladım.