Being a famous 29-year-old successful lady CEO like Trevhincy Salvedda is what every girl dreams of being. At a very young age, she built her name in the business world and modelling, and after years, it all paid off.
Being her means being successfu...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
TREVHINCY'S POV
Nangatog ang mga tuhod ko noong marahan siyang lumapit sa'kin.
"Kasi kung ang pagsasakripisyo ko ng pagmahahal ko ay kapalit ng kaligayahan mo at kung ang pag iwas ko ay katumbas ng kapayaan mo, gagawin ko yon, Trev. Kasi pagdating sayo, talo ako eh. Pag ikaw, susuko ako." Nakita ko ang pagpatak ng mga luha sa kanyang mga mata ngunit hindi siya umiwas ng tingin sa'kin.
" If my punishment is seeing you smiling, laughing and being happy with someone else, I will gladly took it all. Reality slapped me hard. Because now I know I'm not the only one who can make you smile like that,and now I will never be, again. I was so sure you wouldn't fall for someone. "
"But you left-" Hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko ay agad kong naramdaman ang marahang paghaplos niya sa pisngi ko.
"I know, and I'm a jerk for leaving you, for being confident that I will come back home, with you. Pero kailangan ko na ring magising, Trev." Bumuga siya ng malalim na hininga bago muling tumitig sa'kin.
My vision became blurry.
"It's time for me to let go. I'm letting you go. It's time for me to moved on, and just be happy because I know you're happy now. And maybe who knows, time will come and I will be happy, too." Marahan niyang pinunasan ang mga luhang patuloy na dumadaloy sa pisngi ko.
" Dahil tama ka nga, hindi lang naman tayo yung tao sa mundo. Pero nagpapasalamat ako... " wala na akong nagawa noong hilahin niya ako at yakapin. Tanging hikbi lang ang nagawa ko. "Nagpapasalamat ako na nakilala kita at binuo mo ako. I'm sorry for hurting you, Trev."
" B-b-but you're hurting m-me now... "
Humigpit ang yakap niya sa'kin, at sa pagkakataong ito ay tumaas na ang mga kamay ko para ibalik ang yakap niya.
Hindi ko kayang magsinungaling sa sarili ko.
Hindi ko kayang lokohin yung puso ko.
Kasi una pa lang, alam ko na eh.
Siya lang yung sinisigaw nito.
Pero paano na ngayon?
Ngayong...... siya na mismo ang bumitaw sa pag-asang maaayos pa ang lahat?
"You deserve everything, Trev. You weigh more than any wealth in the world." Bulong nito habang hinahaplos ang buhok ko. " I will always be here if you need me, just one call away. " ayoko pa sana siyang pakawalan ngunit bumitaw na siya sa'kin at muling hinarap ako.
"You are worth loving and keeping. Never forget how rare and worthy you are. " Napapikit ako noong maramdaman ang pagdampi ng labi niya sa noo ko.
Marahang paghaplos sa pisngi ko ang nagpamulat sa'kin.
Isang marahan na ngiti ang ibinigay niya sa'kin ngunit tanging hikbi lang ang kaya kong isagot.
