Chapter Sixteen

25 1 0
                                        

TREVHINCY'S POV

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.


TREVHINCY'S POV

Maliwanag. Iyan agad ang bumungad sa akin matapos kong buksan ang aking mga mata. Nasaan ba ako? Kulay puti ang kisame at tila amoy gamot.

"Trev! Oh God, anak! You're awake!" Rinig kong saad ng taong nasa gilid ko.

"I'll go fetch the Doctor, Tito." Said by someone bago ko narinig ang pagbukas ng pinto.

" Are you okay, anak? May masakit ba sa iyo? Oh thank, God at gising ka na! " Hindi ko alam kung bakit tanging tingin lang ang iginawad ko kay Daddy. Hindi ko maigalaw ang mga bibig ko para magsalita. Pakiramdam ko ay pagod na pagod ako na tila pati pagsasalita at pagbuka ng aking labi ay dumaragdag lang sa pagod ko.

Muling ipinikit ko ang aking mga mata at naramdaman na may marahang humahaplos sa aking kamay.

Mom, do you see this? Dad is concern to me. He still cares for me.

I wanna speak so bad but then a memory flashed in my head. It was me, sitting while bleeding too much blood. But then when I thought it was done, another memory came. It was Amory and Craige.

"Doc, ayos lang ba ho siya? Why is she crying? Is she in pain?" Narinig kong natatarantang saad ni Daddy.

I am crying?

Bakit wala akong maramdaman?

"Well, let me check her first." Sagot naman ng doctor .

Dahan dahan niyang binuksan ang mga talukap ng mga mata and that's when I decided to open my eyes. It was blurry and watery. I'm really crying.

"Hija....are you in pain?" Marahang tanong sa akin ng doctor.

" I.....d-don't know... " bulong kong saad dito.

"You don't feel anything?" Umiling ako sa kaniya bilang sagot.

He sighed heavily before turning to my Dad. "Can we talk outside?" Tanong nito at pagkatapos ay naunang lumabas ng silid na sinundan naman agad ni Daddy.

" Trev... " Another pair of eyes met mine. He hold my hand and caress it gently. "You scared the shit out of me.." He whispered before he lean on and I felt a light kiss on my forehead.

" I'm sorry... " mahinang saad ko rin at pilit na pinisil ang kanyang mga kamay. He smiled a little but still stared at me for awhile before Daddy came.

They both help me to sit and adjust my bed. That's where I got the full look of where I am. I'm in the hospital,probably in a private room.

Tumabi sa akin ang Doctor at humarap kila Daddy. "She's fine. For now. I suggest again you bring her to a vacation for a rest. I don't know what really happened but I guess it's emotional. She's shock and in pain, inside."

Iyon lamang ang sinabi nito pagkatapos ay nagpaalam na sa amin. Nanatili ang katahimikan sa loob ng silid samantalang umiwas na ako ng tingin kay Aizen na nakatitig sa akin. I know him. He's itching to ask what really happened.

Husband For RentWhere stories live. Discover now