မေတို့ ဒီနေ့ နေ့လည်စာ ကျောင်းဆင်းတော့ ထမင်းစုစားဖို့ အခန်းထဲမှာပဲ စားပွဲခုံတွေ ဆက်ကာ ထမင်းချိုင့်တွေ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ မေက ဘာမှ မလုပ်ပဲ ထိုင်နေတာကို မြတ်နိုးသော်တာဟန်က တွေ့ကာ
"ယောကျာ်း...ထမင်းမစားဘူးလား..လာ..ထမင်းချိုင့်ယူခဲ့လေ..မိန်းမပြင်ပေးမယ်.."
"ငါ ဒီနေ့ ထမင်းချိုင့်မပါဘူး.."
"ဟင်..အာ့ဆို ပြန်စားမှာလား..အာ့ဆို သွားတော့လေ နည်းနည်းတောင်နောက်ကျနေတော့မယ်.."
"ဟင့်အင်း ပြန်မစားဘူး...ဒီနေ့ စားချင်စိတ်မရှိလို့.."
ထိုအခါ နေနေက
"မေ..နင်အဲ့လို မစားလို့ တခါကလည်းဖြစ်ပြီးပြီးမလား..မမှတ်ဘူးလားဟာ..ထမင်းချိုင့်ကို ယူမလာချင်ရင် ပြန်တော့စားလေ..ငါ့ကို စိတ်ပူပြီး မေ့လဲချင်အောင်မလုပ်ပါနဲ့ မေရယ်..ပြီးတော့ နင့်ညီမ မွန်သိရင်..နင် ထမင်းမစားတဲ့ ကိစ္စက အခုငါတို့ ကျက်တဲ့စာထဲက ကမ္ဘာ့ကုလသမ္မဂ ထိရောက်သွားနိုင်ချေ ရှိတယ်နော်.."
"သူမသိနိုင်လောက်ဘူး...မွန်က သူဒီနေ့ အိမ်ပြန်မစားဘူးပြောတယ်..သူ့သူငယ်ချင်းက မွေးနေ့မို့နေ့လည်စာ လိုက်ကျွေးမှာလို့ မနက်က အန်တီမြကို ပြောနေတာ ကြားတယ်..."
"အေးပါ...ပြီးမှ ဗိုက်ကိုင်ပြီး မျက်နှာမဲ့ကြည့် မွန့်ကို အရင် သွားပြေးခေါ်ပစ်မှာနော်.."
နေနေကသူပြော မနိုင်တော့ မွန်နဲ့ မေ့ကို ခြိမ်းခြောက်လာတော့သည်။
မြတ်နိုးသော်တာဟန်က
"ယောကျာ်း...ဗိုက်မဆာရင်တောင် နည်းနည်းတော့ စားလေနော်..လာ...မိန်းမနားလာပြီး မိန်းမ ချိုင့်ထဲက စားလေနော်..နည်းနည်းပဲ ...မိန်းမခွံ့ကျွေးရမလား.."
မြတ်နိုးသော်တာဟန် ခေါ်မှ ထမင်းစားတဲ့ အနားကို ရောက်လာကာ မြတ်နိုးသော်တာဟန်နား လာထိုင်သည်။
"အမလေး..မပြောချင်ဘူး..သူ့မိန်းမခေါ်တော့ တခွန်းဆို တစ်ခွန်းပဲ..."
ခန့်နဒီကျော်က ပြောတော့ မြတ်နိုးသော်တာဟန်က မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေကာ ဘာမှပြန်မပြောပေ။
YOU ARE READING
SHE
Romance* နင်ပြန်လာတဲ့နေ့ကို ငါရေတွက်နေခဲ့တာ လက်ချိုးလို့တောင်မရတော့ဘူးဟာ၊ငါ နင်ပြန်လာမယ့်နေ့ကိုပဲ ဆုတောင်းနေခဲ့တယ် ၊ငါ့ ဆုတောင်းတွေကို ဘုရားရှင်က မကြည့်နိုင်တော့လို့ ဖြည့်ဆည်းပေးပေမယ့် ဘုရားရှင်က ငါ့ကို အပြည့်အဝ မဖြည့်ဆည်းပေးပဲ နင်ကို ဒီလို ပုံစံနဲ့ ငါ့ဆီက...
