TESADÜF /TAEKOOK

[2] TANIŞMA

Eee ilk bölümü nasıl buldunuz? 

Hadi ben kaçar bölüm sonu görüşürüz

{ Jungkook }

O günden sonra - babamın beni kemerle dövdüğü günden - sonra iki gün geçmişti ve babam bu iki günde bana şiddet uygulamamıştı. Ben yine okuldan gelip banyoya girmiş ve hazır pozisyonda beklerken o işten gelip"bugün ceza vermeyeceğim" deyip gitmişti. İki gün böyle olmuştu ve ben ne kadar buna alışık olmayıp şaşırsamda, bir yandan da seviniyordum. İki gece acı çekmeden, yara almadan ve kan görmeden uyumuştum. Acaba bugün de böyle olurmu diye düşünürken ders zili çalmış ve düşüncelerimden sıyrılmıştım. Sırama birinin oturmasıyla başımı o tarafa çevirdim. Gördüğüm kişiyle yüzümde hafif bir gülümseme belirdi.

Babam ne kadar arkadaş edinmeme izin vermesede ben yanlız kalmayı istemiyordum zaten beni yanlız bırakmayan tek kişi vardı. Bana her konuda saygı duyan ,beni seven, yönelimime saygı duyan ve anlayışla karşılayan tek kişi KİM JİMİN. Onunla iki yıldır arkadaştık ve gay olduğumu söylediğim de daha çok mutlu olmuştu. Çünkü oda gaydi ama oda benim gibi aşık olmamıştı daha. Sevgilisi yoktu. Tabikide babamdan yediğim dayaklari bilmiyordu. Kolum ve belim kırıldığın da merdivenlerden düştüğümü söylemiştim. Babam jiminle arkadaş olduğumu daha önceden biliyordu ama onunda gay olduğunu bilmiyordu. O yüzden arkadaş olmamıza bir şey dememişti. Sonrasında da arkadaşlığımıza devam etmiş aramızı bozmamıştı. Zaten jimini sadece arkadaşım olarak görüyordum. Ona hiç bir zaman başka gözle bakmamıştım ve oda bana aynı şekilde davranmıştı.

Bakışlarım gözlerinin içine bakınca onda bir mutluluk sezmistim. Heyecanlıydı. Duruşumu dikleştirip elimi omzuna koyup konuşmaya başladım.

"Jiminie bugün etrafa neşe saçıyorsunuz. Sebebini öğrenebilir miyim?"

Heyecandan yerinde duramıyordu. Yüzünde ise hiç solmayan bir gülüşü vardı. Dişlediği alt dudağını bırakıp derin bir nefes alıp konuştu.

"Jungkook biraz önce çok garip bir şey oldu. "

"Ne oldu?"

"Yan sınıfta ki yoongi varya onunla merdivenler de..."

Elini kalbine koydu ve derin bi nefes daha alıp devam etti sözlerine

"....Merdivenlerde çarpıştık ve ben yere düşecekken beni belimden tutup kendine çekti. Yüzlerimiz o kadar yakındı ki birbirine nefeslerini hissediyordum yüzümde. Onunla daha önce bir kez bile konuşmayan ben o an kalpten gidecek gibi oldum. "

Anlatırken heyecandan olmalı tuttuğu nefesi dışarı bıraktı.

"Jungkook ben çok garip hissediyorum. Yani... Yani bilmiyorum değişik şeyler hissetmeye başladım. Sence hastamı oldum baksana ateşim mi var"

Elimi omzundan kaldırıp alnına koydu. Ateşi yoktu ama anlattıklarına göre- her ne kadar aşkla ilgili bir bilgim olmasada - anlamıştım. Yoongi ile yakınlaşınca ona karşı bazı hisler beslemeye başlamıştı. Belkide sadece o anın getirisidir. Çünkü onları daha önce hiç konuşurken yada yanyana görmemiştim. Şu anlık bi şey söyleyemezdim. Çünkü benim de bu gibi şeylerle bilgim yoktu, yaşamamaştım ki nerden bileyim insan nasıl hissediyor birini sevince yada hoşlanınca. Jiminin alnında olan elimi geri çekip konuştum.