Chapter 21

50 1 0
                                        


Paris' PoV

Ilang araw akong nagtago sa tinitirhan nila mama. Araw araw nandito si Perie. Fourth year student na kami pagpasok pero siguradong hindi na rin ako makakapasok.

"Ate..." lapit sa akin ni Patrick.

"Patrick, Anong problema?" Tumingin siya sakin sabay yakap.

"Sana ako nalang may sakit. Sana ako nalang at hindi kayo ni priscilla"

Nanlaki ang mata ko.

"Patrick. Bantayan mo sila priscilla at Mama ah. Aalis ako." Tama. Mamadaliin ko ang flight.

"Hah?! H-hindi ka aalis ate!" Napatayo siya. Tumayo na rin ako saka kinuha ang laptop .

"Ano ka ba. Maglalaboy lang ako sa U.S!" pagbibiro ko.

"Sure?" sabi niya sabay taas ng kilay..

"Yea." Tapik ko sa balikat niya sabay kuha ng maleta. At agad na nag empake..

"Labas naaaaa. Magbibihis ako patrick" napatawa naman siya sabay labas.

Eto na siguro yung pinakamalaking desisyon na gagawin ko. Sa friday na ang alis ko. Which means two days nalang ako sa pilipinas.

Binuksan ko ang phone ko .. 126 messages huh.

Perie: I'm sorry.

Paris?

Hey. Please text me back. I'm worried.

Don't shut me out please :(

MAGPAPAKALASING AKO PAG DI KA PA NAGREPLY!!

Kristy: Girl? Your Guy is drunk last night. Where have you been ba?

Last text na natanggap ko ay galing kay nikki

Nikki: Vivi. PERIE NEEDS YOU. EVEN JAMES CAN'T HANDLE HIM ANYMORE!

My heart dropped. How? i can't face him now. Ngayon pa na mukha na talaga akong may cancer? no. Pero kase..

Kristy: Vivi! Mygosh! Si Perie! Nasa bar nanaman! Stop him!

Perie: MAGPAPAKAMATAY AKO KAPAG DI KA NAGTEXT MAN LANG!

Oh No.

Will You Still Be Mine? (Editing)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon