Bazen Sammy'nin günlüğü okuduğunu düşünüyorum. Ama bu gece okumayacak çünkü Noel gecesindeyiz, benimle aralarında bodur kır ve çöl olan 200 mil var. Ne Noel ağacı var ne de Noel Baba ile ren geyiği için süt ve havuç. Birkaç gün önce onlara hediyeler verdim, onlar da bana gece görüş gözlüğü seti verdiler. Büyük ihtimalle geçtiğimiz ay Amarillo'da olan silah gösterisinden aşırmış olmalı Dean. Bensiz büyüyorlar. Ve benim sözümden farklı hareket etmeye başladılar,çünkü çok ayrı kalıyoruz.
Sam,kırgın ve öfkesini kontrol etmekle ilgili sorunlar yaşıyor. Dean,bizi bir takım olarak bir arada tutmak için her şeyi düzeltmeye çalışıyor. İkisi de böyle şeyler yapmak zorunda olmamalı.
Bu yıl çok zorlu geçti... Succubi,Bayan Lyle (Lilith?), Silas... Onlar çocuklarımın peşine düştüler. Yenebildik ama gelmeye devam ediyorlar. Bu düşmanlar, çocuklarım ölene kadar peşlerini bırakmayacak ve onları kimin gönderdiğini bile bilmiyorum. Peki nasıl savaşacağım? Ve bu soruyu nasıl görmezden geleceğim: Çocuklar başka yerde olsalar, başka biriyle normal bir hayat yaşasalar daha iyi olur mu?
Hayır. Ben onların babasıyım, onlar bana ait... Mutlu Noeller.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
John WINCHESTER's Journal
Random... Dean güçlükle konuşabiliyor.Onunla küçük sohbetler etmeye çalışıyorum,eğer isterse beyzbol oynayabileceğimizi söylüyorum.Yani ona normal bir çocuk gibi hissetmesini sağlamaya çalışıyorum.O,ne benden ne de kardeşinden vazgeçmiyor.Her sabah uyandı...
