Kiedy budzę się, czuję lekkie mrowienie w ciele i delikatne bóle oczu.
Spałam tylko 3 godziny.
Słońce powoli unosi się na niebie, a ja wdycham świeże powietrze, które dochodzi z otwartego okna.
Stawiam delikatnie kroki na miękkim dywanie, czując się tragicznie. Weszłam do łazienki, aby trochę doprowadzić się do porządku, a kiedy spojrzałam w lustro ujrzałam w nim zmęczoną życiem dziewczynę, która wygląda dosłownie, jak trup.
Wzdrygnęłam. się lekko na ten widok, przez co podeszłam do kabiny prysznicowej i odkręciłam kurek z ciepłą wodą.
Ciepłe krople deszczu spływające po moim ciele rozpływają się w miłym i relaksującym dotyku.
Odczułam niemałą ulgę, gdy woda zmyła ze mnie część zmartwień i tego ciągłego napięcia.
Delikatnie wylewam szampon na dłonie, a jego konsystencja gładko sunie przez moje palce.
Rozprowadziłam szampon po swoim ciele, zaciągając się jego malinowym zapachem.
Założyłam swój brązowy dres, który otula moje ciało w miękkimi, przyjemnym materiale. Czuje się, jak gówno i nawet założyłam dres o podobnym kolorze.
Ciekawie.
Owinęłam swoje włosy w ręcznikowy turban, aby wchłonąć nadmiar wody, a następnie wysuszyć je suszarką.
Moje myśli znów zaprząta list od Michaela i ta pieprzona wiadomość.
Spotkanie.
Przez jebane wścibskie ego, wplątałam się w popieprzoną grę ze złymi ludźmi. Niestety zdałam sobie z tego sprawę zbyt późno, a teraz odwrotu nie ma.
Do tego informacja o ślubie matki. Nie powiem, ze mnie nie zdziwiła, bo cholernie zszokowała. Jednak.. to w miarę dobra informacja. Niech biorą ślub. To jej życie i jej decyzje.
Drżącymi dłońmi chwyciłam suszarkę i zaczęłam je suszyć, a palcami przejeżdżałam po pasmach włosów, układając zgodnie z moimi upodobaniami.
Nie miałam ochoty myśleć o tym, co wczoraj przeżyłam. Nie chcę myśleć o Michaelu i o tym, jakie czeka mnie zadanie w ramach prawdy. Jednak.. to nie daje mi spokoju.
Zeszłam po schodach do kuchni, gdzie ujrzałam Caroline, czytającą gazetę.
Świetnie.
— O, Vi. - Zaczęła, a mnie zrobiło sie duszno. - Obudzilaś brata?
I to jeszcze jak.
Jednak nim odpowiedziałam zadzwonił jej telefon. Zmarszczyła brwi i odebrała.
— Halo? Tak, przy telefonie. Rozumiem. Że co?
Tym razem to ja zmarszczyłam brwi i odwróciłam sie w stronę blatu, gdzie zaczęłam robić kawę. Jednak uchem dalej podsłuchiwałam rozmowy.
— A nie możemy jakoś zapobiec tym wyścigom? Przecież to są jakieś kpiny! Czy wy jesteście na tyle ułomni, żeby pozwalać na takie rzeczy?
Cholera.
— Mam to gdzieś. Ten wyścig nie ma się odbyć i macie tego przypilnować. Brakuje wam tragedii? Nie, teraz nie mogę rozmawiać. Porozmawiamy później, cześć. - Westchnęła. - Co jest z ta młodzieżą nie tak.
— Co jest? - zapytałam, odwracając się. Matka spojrzała na mnie pilotowanym spojrzeniem i już otwierała buzie, ale przeszkodził krzyk brata.
— Victoria! Zabije ciebie.
![](https://img.wattpad.com/cover/342934205-288-k785058.jpg)
CZYTASZ
Corruption
Teen Fiction1 Tom dylogii Secrets. Victoria to 17-letnia dziewczyna z pozoru prowadząca idealne życie w zaciszu swojego małego miasteczka Forest City. Jej matka, to szanowana burmistrz i stara się utrzymać porządek, a jej młodszy brat jest nie tylko jej rodzeń...