°Chapter 19°

9 1 0
                                        

Μαμα Δ(αναης): Βρε βρε τι κάνετε παιδακια; (είπε ειρωνικά)

Δεν απάντησε κανείς, την κοιτούσαμε όλοι με εντρομο ύφος

Μαμα Δ: Ξέρω ότι ήσασταν μέσα στο σπίτι της κόρης μου, σας είδα να μπαίνετε και ξέρω επίσης ότι ακούσατε τι έλεγα. Ο μονος τρόπος για να μην πω κάτι σε αυτόν είναι να μου δώσετε το κουτί αλλιως-
Αρης: Αλλιως; Συγγνώμη διαπραγματευεσε με κάποιον που σκότωσε τη κόρη σου;
Μαμα Δ: Δεν καταλαβαίνεις τι είναι ικανός να κάνει νεαρέ μου, και τώρα που του φώναξα πήρα μεγάλο ρίσκο και ο λόγος που δεν με σκοτώνει είναι γιατί και εγώ τον κρατάω στο χέρι
Αρης: Άρα δεν σε νοιάζει η δικαιοσύνη της κόρης σου, ούτε το γεγονός ότι μας απήγαγε; Ούτε ότι σκότωσε μια καλή φίλη της κόρης σας;

Δεν ξέρω που βρίσκει ο Άρης τόσο θάρρος να μιλάει έτσι σε μια συνεργο του δολοφόνου

Μαμα Δ: Με νοιάζει (έκανε μια παυση) αλλά τα χέρια μου είναι δεμένα δεν μπορώ να κάνω κάτι
Αρης: Αφήστε μας τότε να κάνουμε εμείς, να δώσουμε δικαιοσύνη στη κορη σας αλλά και σε εμας που περάσαμε τοσα, στα χέρια του
Μαμα Δ: Εντάξει, συνεχίστε να κάνετε ότι κάνετε. Αλλά σας ξανά λέω όσοι επέλεξαν να μάθουν την αλήθεια αυτή τη στιγμή βρίσκονται κάτω από τη γη

Είπε και μπήκε μέσα στο σπίτι

Εγω: Περίεργο
Δημήτρης: Τι εννοείς
Εγω: Πολύ εύκολα δεν γίνονται ολα; Δεν γίνεται να προχωράμε τόσο γρήγορα και εύκολα
Γιάννης: Τι θες να πεις;
Εγω: Πρώτα μας άφησε να φύγουμε από την έπαυλη χωρίς να μας εμποδίσει ιδιαίτερα
Δημήτρης: Γιατι ίσως τον πυροβόλησες;
Εγω: Ναι αλλά αποκλείεται να μην είχε συνεργους, δεν γίνεται όλα αυτά να τα έκανε μόνος...Η μάνα της Δανάης ειναι σίγουρα στο παιχνίδι νομίζω πως εκείνος της είπε να μας αφήσει ελεύθερους
?: Έχει δίκιο η Γεωργία (είπε μια φωνή πίσω μας)

Μόλις τον ακούσαμε τιναχτηκαμε από τον φόβο μας

Γυρίσαμε πίσω και είδαμε έναν άνθρωπο με μάσκα του σκι

Οκ ναι σίγουρα είναι άντρας

?: Ήρθε λοιπόν η ώρα να τα πούμε

Μόλις το είπε αυτό ένιωσα ένα οξύ πόνο στο σβέρκο και όλα μαύρα

{...}

Ανοιξα τα μάτια μου και σιγά σιγά σηκώθηκα μιας και πονούσε το κεφάλι μου

Εγω: Παιδια;

Είπα χωρίς καν να κοιτάξω αν βρίσκονται στον χώρο

Αρης: Ναι;

Time...life...deathTempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang