1).
"ျပန္ၾကစို႔"
သဘာဝတရား၏အလွအပကို ႏွစ္သက္စြာခံစားေနခဲ့သည္ကလည္း အိမ္ေရွ႕စံျဖစ္ၿပီး သူ၏ခံစားခ်က္မ်ားကို ထုတ္ျပခဲ့သည္မွာလည္း Dean ပင္ ျဖစ္၍ ယခုအခါ ရုတ္တရက္ျပန္ရန္ေျပာသည္မွာလည္း ထိုလူသားပင္ျဖစ္ေလသည္။
ထိုင္ေနရာမွထရန္ျပင္သည့္ Dean ၏ေဘးတြင္ အတူယွဥ္ထိုင္ေနသူ Castiel သည္ Dean ေရွ႕သို႔ေရႊ႕၍ မုဆိုးဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္ေသာေၾကာင့္ Dean ျပန္ထိုင္ခ်မိသည္။ ထိုအခါ Castiel သည္ Dean ၏ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကို အသာအယာဆြဲယူၿပီး ဖိနပ္ျပန္စီးေပးလာသည္ကို Dean ၿငိမ္၍ၾကည့္ေနမိစဥ္ Castiel ထရပ္ကာ လက္ကမ္းလာ၏။ မတ္တပ္ထရပ္သူကို ေမာ့ၾကည့္ေနသည့္ Dean ၏အၾကည့္တို႔မွာ ထိုလက္တစ္ဖက္ထံသို႔ေျပာင္းေရႊ႕သြားၿပီး မလႈပ္မယွက္ၾကည့္ေနသည့္အခါ Castiel က လက္ေခ်ာင္းတို႔ကိုလႈပ္ရွား၍ ထရန္အခ်က္ျပေလ၏။ Dean ျပံဳးလိုက္ၿပီး Castiel ၏လက္ကိုဆြဲ၍ ထရပ္လိုက္သည္။
"အိမ္ေရွ႕စံေပ်ာက္ေနလို႔ဆိုၿပီး ကိုယ္ရံေတာ္ Benjamin တစ္ေယာက္ ပ်ာယာခတ္ေနေလာက္ၿပီ"
ရယ္ေမာလ်က္ဆိုကာ ေျခဗလာျဖင့္ ေရွ႕မွလွည့္ထြက္သြားသူေနာက္သို႔ Dean ဆိတ္ၿငိမ္စြာပင္လိုက္လာခဲ့မိေတာ့သည္။ မည္သည့္စကားမၽွမေျပာျဖစ္ၾကသည့္အျပင္ ေရွ႕ေနာက္ဆင့္၍ ေလၽွာက္ေနၾကသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ Dean စိတ္သက္သာရာရမိသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အိမ္ေရွ႕စံ Dean ဆိုသည္မွာ မည္သည့္အခါမွ စိတ္တြင္ခံစားရသမၽွအလံုးစံုကို ထုတ္ေျပာေလ့ရွိသူမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ ယခုတြင္မူ သူ၏ခံစားခ်က္အခ်ိဳ႕ကို သတိလက္လြတ္ေျပာျပၿပီးေနာက္မွ ေနရခက္လာ၍ ျပန္ရန္ေျပာသည့္အခါတြင္လည္း Dean ကို စိတ္အေႏွာင့္အယွက္မျဖစ္ေစဘဲ ေနေပးသူေၾကာင့္ ထုတ္ေျပာမိသည္ကိုေနာင္တရခ်င္သည့္ အေတြးတို႔မွာ ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ပင္။
2).
Dean ၏မ်က္စိေရွ႕တြင္ ျမင္ေနရေသာေက်ာျပင္ကို ေငးၾကည့္လ်က္ ေနာက္မွလိုက္လာစဥ္ ေရွ႕မွသြားေနေသာ Castiel သည္ ရုတ္တရက္ရပ္လိုက္သည့္အတြက္ Dean ႏွင့္ Castiel ပို၍နီးကပ္သြားခ်ိန္တြင္ Castiel မွာ ေနာက္သို႔ဖ်တ္ခနဲလွည့္ကာ သူႏွင့္လက္တစ္ကမ္းအကြာရွိ Dean ကို ဆြဲလွဲ၍ ႏွစ္ဦးစလံုး၏ခႏၶာကိုယ္မ်ားကို ျခံဳမ်ားရွိရာဘက္သို႔ လိမ့္ထြက္သြားေစ၏။ Dean ၏ေက်ာျပင္ႏွင့္ေျမသားတို႔ ထိစပ္ရပ္တန္႔သြားလၽွင္သြားခ်င္း မူလလဲက်ရာသို႔ ၾကည့္မိသည့္အခါ ထိုေနရာရွိေျမျပင္တြင္ ျမားတံတစ္ေခ်ာင္းစိုက္ဝင္ေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရ၏။
YOU ARE READING
Fall for His Majesty
Historical FictionDestiel Kingdom Story by IX & Demon . Complete 52 parts ~~~~~~~~~~~~~~ ကြယ်တွေဆီ မျောပါလို့ ဒဏ်ရာတွေ ထင်ရှားလာရင်း အကြောက်တရားတွေ နှိမ်ချိုး ကျွန်တော်မျိုးကို အပိုင်ယူတော်မူ။ ▪︎ ၾကယ္ေတြဆီ ေမ်ာပါလို႔ ဒဏ္ရာေတြ ထင္ရွားလာရင္း အေၾကာက္တရားေတြ ႏွိမ္ခ်ိဳး က...
