...ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ...

..ΜΠΕΣ ΜΕΣΑ..

κανω ενα βήμα προς τα πίσω...κοιτάζοντας τον στα ματια...ενώ αντιλαμβάνομαι οτι με κοιταει απο πανω μεχρι κατω με κομμένη την ανασα...

Β-"Εσυ.."

Λέω με οση φωνη μου εχει απομείνει...δεν μου απαντάει τιποτα μενει ακινητος και με κοιταει...το βλέμμα του καεί ολο το κορμι μου...το μονο που θελω ειναι να τον αγκάλιασω σφικτα και να του πω ποσο τον αγαπαω...αλλα πρεπει να κρατηθώ δεν το αξίζει...

Β-"Πως με βρήκες;"

Α-"Απο τις πινακίδες σου εβαλα ανθρώπους να ψάξουν"

Β-"Τι θες;"

Α-"Θελω να μιλήσουμε"

Β-"Τι θες να πούμε μετα απο δυο χρονια;"

Α-"Πρεπει να σου εξηγήσω οτι...."

Ξαφνικά βλεπω τον Μιχάλη να πλησιάζει κοντά μας...τι θελει εδω πρωι πρωι...

Μ-"Καλημερα σας"

Α-"Καλημερα"

Τωρα θα σου δειξω εγω...θα σε ξεπληρώσω με το ίδιο νόμισμα...

Β-"Καλημερα αγάπη μου"

Πηγαίνω κοντά στον Μιχάλη...τον αγκαλιάζω και τον φιλάω πεταχτά στο στόμα...ο Μιχάλης ξαφνιάζεται λιγο αλλα χαίρεται πολυ με την αντίδραση μου και δεν λεει κουβέντα...

Β-"Μιχάλη να σου συστήσω έναν παλιό μου φίλο τον Ακη"

Δίνουν το χερι τους ο Μιχάλης χαμογελαστός σε αντίθεση με τον Ακη που μας κοιταει σοβαρά νευριασμένος....

Β-"Λοιπον Ακη θελεις κατι αλλο;"

Α-"Οχι δεν θελω τιποτα"

Β-"Ενταξει τοτε γεια σου"

Μπηκαμε μεσα και εκλεισα την πορτα...δεν ξέρω πως βρηκα την δύναμη να το κανω αυτο αλλα επρεπε...το χρωστούσα στον εαυτο μου...

Μ-"Μωρο μου εφερα καφέδες και βάφλες με σοκολάτα"

Β-"Σε ευχαριστω πολυ για την κίνηση που έκανες αλλα σου εχω πει χίλιες φορές να μην έρχεσαι χωρις να με πάρεις τηλεφωνο"

Μ-"Τι επαθες τωρα πριν λιγο έδειχνες πολυ χαρούμενη που ήρθα"

Β-"Σε παρακαλώ πρεπει να καταλαβεις"

Πετάει κατω τους καφέδες με χύνονται σε ολη την κουζινα...

Β-"Ηρεμησε"

Μ-"Οχι δεν ηρεμώ δεν μπορω αλλο να σε παρακαλάω"

Β-"Δεν στο ζήτησα"

Μ-"Άντε στο διάολο πια"

Ανοιξε την πορτα και εφυγε...εχω βαρεθεί την ίδια κατάσταση...δεν μπορει να καταλάβει...και ειδικά απο χτες το μυαλό μου ειναι κολλημένο μονο στον Ακη...πρεπει να δώ την κολλητη μου και να της πω τι εγινε...παιρνω το κινητό μου στο χερι και καλώ την Σύλβια...

Σ-"Ναι;"

Β-"Καλημερα φιλενάδα τι κανεις;"

Σ-"Καλημερα αγάπη μου καλα εσυ;"

Β-"Οχι πολυ καλα θελω να σε δώ οπωσδήποτε"

Σ-"Σε μια ωρα στο γνωστό στέκι μπορεις;"

Β-"Ναι θα ειμαι εκει φιλακια"

Αφήνω γρηγορα το κινητό μου και καθαρίζω γρηγορα τους καφέδες απο το πάτωμα...κανω ενα γρηγορο ντουζ και φοράω ενα τζιν σορτσακι με ενα φαρδύ ζάχαρη κοντομάνικο μπλουζάκι...το συνδιαζω με τα μπεζ all star μου και πιανω τα μαλλια μου μια απλή κοτσίδα...δεν βαφομαι καθόλου και βαζω τα γυαλια ήλιου μου...παιρνω την τσάντα μου και βγαίνω απο το σπιτι...το γνωστό μας στέκι ειναι μια καφετέρια που βρίσκεται δεκα λεπτά μακρυα απο το σπιτι μου οπότε παω περπατώντας μεχρι εκει...μετα απο δεκα λεπτά μπαίνω στην καφετέρια και βλεπω την Σύλβια να κάθεται σε ενα τραπεζι...κάθομαι απεναντι της και πινω λιγο νερο...η ζέστη ειναι αφόρητη...

Σ-"Τι εγινε με εχει φάει η αγωνία"

Β-"Χτες πηγα για ποτο στην Νίκη και ηταν εκει ο Ακης"

Σ-"Πλακα κανεις;;"

Της εξήγησα τι εγινε χτες και σημερα καο εχει μείνει με το στόμα ανοιχτό...

Σ-"Φοβαμαι οτι τωρα που σε ξανα βρήκε δεν θα σε αφήσει"

Β-"Μα η Νίκη τον ειδε με την ξανθια χτες το πρωι οπότε ειναι ακομα μαζι της"

Σ-"Και;..αυτός σε κοιροδεψε τοτε και θα το κανει και τωρα"

Β-"Εχεις δίκιο"

Σ-"Αγάπη μου πέρασες πολλα για να του επιτρέψεις να σε πληγώσει ξανα"

Άλλαξα κουβέντα και μιλήσαμε για τον Κωστα και την Σύλβια...ξέρω οτι εχει δίκιο και προσπαθω να μην κανω καμία βλακεία αλλα τον θελω οσο τιποτα αλλο...κάτσαμε για μια ωρα ακομα και φύγαμε...χαιρετηθηκαμε και εγω επέστρεψα περπατώντας σπιτι...πριν μπω μεσα βλεπω ενα μαυρο ακριβο αυτοκινητο να με ακολουθεί σιγα σιγα και να σταματάει εξω απο το σπιτι μου...γυρνάω απότομα και βλεπω τον Ακη...ανοιγει την πορτα του και βγαίνει εξω...

Α-"Μπες μεσα τωρα"

Πως σας φάνηκε;;;
Θα παει άραγε μαζι του;;
Περιμενω τα σχολια σας :)
Και το λαμπερό αστερακι σας...
Για ακομα μια φορά να σας ευχαριστήσω για τα μηνύματα σας :)
Φιλακια κούκλες :*