...ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ...

...ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΔΩ?...

Εχουν περασει πεντε ωρες και δεν ξερω τι να κανω...ο Ακης ειναι εξαφανισμένος και δεν σηκώνει το κινητό του...τέλος θα παρω την αστυνομία...σηκώνω το ακουστικό του τηλεφώνου αλλα ακούω κλειδιά στην πορτα...το αφήνω στην θεση του και τρέχω προς την πορτα...βλεπω τον Ακη γεμάτο αίματα...

Β-"Αγαπη μου"

Τομ αγκαλιάζω απαλά και τον βαζω να καθίσει στον καναπε...πηγαίνω στην κουζινα και φέρνω πάγο,ενω ζητάω απο την Φενια να μου φέρει μπενταντιν,γαζες και αυτοκόλλητα...

Β-"Πονας πολυ;"

Α-"Οχι"

Ξερω οτι πονάει αλλα δεν θελει να το παραδεχτεί...του φροντίζω τις πληγες,καθαρίζοντας τες και τις κλείνω με τις γαζες...του δίνω να πιει ενα αναλγητικό και λιγο νερο...

Α-"Ειναι τυχερός που ειναι ζωντανός"

Β-"Πες μου..τι εγινε"

Α-"Πηγα σπιτι του και του ξεκαθάρισα πως αν σε ξανα ενοχλήσει θα τον σκοτώσω"

Β-"Αυτος που ειναι τωρα;"

Α-"στο νοσοκομειο"

Αυτο ηταν...δεν θελω να ακούσω κατι παραπάνω...δεν λυπάμαι τον Πέτρο με εκματελευτηκε και του αξίζει κάθε συνέπεια...

Β-"Να σου βαλω να φας;"

Α-"Παω να αλλάξω ρουχα..βαλε φαγητο και έρχομαι..."

Πηγαίνω στην κουζινα και σερβίρω το υπέροχο φαγητο της Φενιας...βαζω και λιγο κρασι και κάθομαι στο τραπεζι...ο Ακης δεν αργεί και καθεται στην θεση του...

Α-"Τι θα κανεις απο εδω και πέρα;"

Β-"Δηλαδη τι να κανω;"

Α-"Ο Πέτρος τελειωσε..του ειπα να μεταφερει ολα τα πραγματα σου στο παλιό σου διαμερισμα...μίλησα με την κυρία που στο νοικιάζει ειναι διαθέσιμο..σημερα κιόλας"

Β-"Σε ευχαριστω πολυ Ακη..αλλα μπορω να σου πω κατι;"

Α-"Σε ακούω"

Β-"Εκανα λαθος που εμεινα μαζι του..δεν το ηθελα αλλα ημουν υποχρεη στην βοήθεια του..δεν μπορούσα να τον αφήσω ενω ηταν διπλα μου..ομως ούτε για ενα λεπτο δεν μπόρεσα να σε ξεχάσω..το μονο που ηθελα ηταν να τρέξω κοντά σου..ολα αυτα τα έγραφα σε ενα ημερολόγιο..το βρήκε και το διάβασα γιαυτο εγιναν ολα αυτα.."

Α-"Καταλαβαίνω"

Αυτο εχει να πει;...του ειπα τα αισθήματα μου και η απάντηση του ειναι ενα καταλαβαίνω;...