...ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ...

...ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ...

Π-"Βιολετα θελεις να γίνεις η γυναικα μου"

Αφήνω κατω το ποτήρι και ξεροκαταπίνω νευρικά...

Β-"Πετρο αυτο που μου ζητάς ειναι πολυ δύσκολο για μενα..εισαι ενας υπεροχος άνθρωπος που αν ειχα γνωρίσει σε μια αλλη φάση της ζωής μου σίγουρα θα ηθελα να ειμαι μαζι του..αλλα τωρα δεν μπορω"

Το προσωπο του απογοητεύεται αλλα προσπαθεί να μην το δείξει...

Π-"Καταλαβαίνω τι περνάς..και πως εισαι πολυ μπερδεμένη..δέχομαι οτι δεν θες να με παντρευτεις αλλα Βιολετα ειμαι τρελός για σενα..θελω να ειμαι διπλα σου..δεν θελω να περνάς την εγκυμοσύνη μονη σου..χρειάζεσαι εναν άνθρωπο να σταθεί διπλα σου..εγω ειμαι έτοιμος να το κανω"

Β-"Δηλαδη;"

Π-"Ελα να μείνεις μαζι μου..να μπορω να σε φροντίζω,να σε βοηθάω..να γεννήσεις και αφού ο πατέρας του παιδιού δεν το γνωρίζει θα το αναγνωρίσω εγω σαν δικο μου παιδι..κιαν μεσα σε ολα αυτα κατι μεσα σου αλλαξει για μενα εγω θα περιμενω"

Δάκρυα τρέχουν απο τα ματια μου...η αληθεια ειναι οτι ο Πέτρος με συγκίνησε πολυ...ειναι πολυ καλός...

Π-"Ασε με να προσπαθήσω"

Β-"Ενταξει"

Χαμογελάει διάπλατα και μου πιάνει το χερι...

Π-"Δηλαδη θα έρθεις στο σπιτι μου;"

Β-"Ναι Πετρο..αλλα δεν θελω να το πάρεις αλλιως"

Π-"Οχι δεν πρόκειται να σε πιέσω για τιποτα απλα να σε φροντίσω..σου αξίζει.."

Πλησιάζει κοντά μου με την καρέκλα και με φιλαει...για αλλη μια φορα το φιλι του δεν με κανει να νιώσω τιποτα...απλα ίσως εχει δίκιο αν ζήσω μαζι του και τον γνωρίσω καλύτερα καταφέρω να νιώσω περισσότερα για εκείνον...μετα απο λιγο φύγαμε και ο Πέτρος με άφησε σπιτι...μπηκα μεσα και άφησα τα κλειδιά μου έκατσα στον καναπε και προσπαθησα να βαλω τις σκέψεις μου σε τάξη...το μονο που θελω ειναι το καλο του παιδιού μου...και κοντά στον Πέτρο το παιδι μου θα μεγαλώσει με εναν πατέρα και καλο άνθρωπο...και εγω χρειάζομαι αρκετή βοήθεια...δεν ξερω αν ειναι σωστό η λαθος...σκέφτομαι διαφορα και ο ύπνος με περνει στον καναπε...

Το πρωι ανοιγω τα ματια μου και σηκώνομαι...πηγαίνω στο μπανιο και κανω ενα ντουζ...βγαίνω και πινω ενα παγωμένο τσάι...υστερα έστειλα ενα μηνυμα στην δουλειά οτι θα σταματήσω...και αρχισα να πακεταρω τα πραγματα μου...μάζεψα τα ρουχα μου και κάποια αντικειμενα αλλα λογο της εγκυμοσύνης κουράστηκα πολυ και σταμάτησα...μαγείρεψα κατι πρόχειρο και έφαγα μονη...πολλες φορές φαντάζομαι οτι ειναι εδω ο Ακης και του μιλάω...του λέω για τον μπέμπη μας...πως νιωθω οτι μεγαλώνει μεσα μου...μου λείπει..κάθε μερα και περισσότερο...αν ηταν εδω η ζωη μου θα ηταν τοσο πλήρης...σαν ενας κήπος γεμάτος λουλουδια...τωρα ομως ειμαι μονη και ετοιμαζομαι να ζήσω με καποιον άλλον και να προσπαθήσω να βρω την ευτυχία...θα τα καταφέρω;...θα μπορέσω;...τόσα ερωτηματικά μεσα μου...πρεπει να τα καταφέρω...οχι για μενα εγω ξερω οτι πάντα μεσα μου θα ζω με το παράπονο του ερωτα του αλλα για τον γιο μου...για εκείνον.....

Επέστρεψα και εδω :)
Πως σας φάνηκε ;
Περιμενω τα σχολια σας !!!
Και φυσικά την ψήφο σας ....
Ποσο μου λείψατε !!!!!
Φιλακια #wattpadgirls