MY MAFIA ~BxB~

BENİM KARDEŞİM

Barbaros'tan...

"İnanamıyorum size cidden inanamıyorum.. Ya siz başınıza bela almadan duramıyor musunuz? Bir kerede rahat dursanız nolur ya?"

Zehranın isyanıyla hepside başını önüne eğmisti. Şuan hastane koridorunda durmuş Turgay ve Serdarın odasinin onunde Zehranın Alaz ve diğerlerini azarlamasını izliyordum. Bu beni baya keyiflendirmişti. Özellikle Alazın  annesinden azar yiyen küçük bir  çocuk gibi dudak büzmesine gülmemek için kendimi zor tutuyordum.

Onu o barda gördüğümde hissettiğim öfke geçmişti. Kızmıştım sabah olan olaydan sonra toplantıya bile gitmemiştim. Oysa bu toplantı önemliydi ama o an öyle bir hayal kırıklığı yaşamıştım ki bırak toplantıya gitmeyi, evden dışarı çıkamamıştım. Akşama kadar  oturmuş düşünmüştüm neden bana bunu yaptı diye ben sanmıştım ki benimle yakınlaşması beni öpmesi hepsi oyun sanmıştım. Akşama kadar düşünmüş ama oyun olamaz demiştim çünkü görüyordum gözlerindeki yoğun duyguları bana olan aşkını görüyordum. Sözleri yalanda olsa yanımdayken ona yaklaştığım her an titremesi heyecanlanması nefesinin kesilmesi bunlar yalan yada oyun olamazdı. Ve sonra inandım onu o barda gördüğümde kendimi kaybetmistim nasıl sakin kalabildim bilmiyorum ama söyledikleriyle beni kendine inandırmıştı. Belki yine oyun oynuyordu ama umrumda değildi onu kaybetme fikri bile darma duman ediyordu. Ben onu ilk kaybetmis sonra bulmuştum ve bu sefer oda beni bulmuştu, ona doyamadan benden gitmesine izin veremezdim. Git desem bile görmek istemesem bile yine hayatımda tutardım. Doyamıyordum ve sonsuza kadar doyamacaktım bu sebeplede onu sonsuza kadar hayatımda tutacaktım. Bir gün benden gitse bile hatta başkasıyla olsa bile o hep benim hayatımda olacak ve hep benim olarak kalacak..

"Ya kızım biz nerden bilelim böyle olacağını oldu işte uzatma ya!"

Ayazın bunu demesi ile Zehra ona döndü.

"Bana bak Ayaz bak hastane filan dinlemem gebertirim seni daha birde üste çıkmaya çalışıyor şuna bak!"

"Yav benim ne suçum var ben dedim gitmeyelim abi dedim bizim ne isimiz var burda dedim ama yoookk Ayaz kim ki sözünü dinlesinler. Hepsi abimin başının altından çıktı valla, birde zaten bizi bıraktı gitti sonra. Artık ne halt yediyse kaç saat gelmedi."

Ayazın bana bakarak imalı şekilde konusması ile Alaz kafasına bir tane yapıştırdı. Ben ise kahkaha attım teşekkür ederim sevgilim valla en çok istedigim şeyi yaptın. Benim kahkaham ile herkes bana döndü bir anda. Bende omuz silktim.

"Barbaros Bey"

Handenin bana seslenmesi ile ona döndüm.

"Efendim?"

"Birşey sorabilirmiyim?"

"Tabiki."

"Çok pardonda siz niye burdasınız?"

"Niye burda olmayayım ki?"

"Niye olasınız ki?"

"Ee sevgili-"

Alazın öksürüğü ile konuşmam yarıda kesilmisti. Alaza bakınca yaşadığım aydınlanma ile boğazımı temizledim. Bir an digerlerinin bizi bilmediğini unutmuştum.

"Sevgili.. Derken?"

"Şey Ayazdan bahsediyorum"

Dememle Ayazda bana bakıp göz kırptı ben ne alaka diye.

"Unuttunuz mu Ayaz benim kardeşimin sevgilisi. Boranın evi buraya biraz uzak o yüzden beni aradı yolda iken, abi git bak diye Ayazı merak etmiş bende kardeşimi kıramadım geldim."

Yalan söylemekten haz etmeyen adamken şimdi ayak üstü kırk yalan söylüyordum. Ahh Okyanus gözlü ahh beni düşürdügün durumlara bak.

"Anladım."