MY MAFIA ~BxB~

MARCUS KAZARNİKOLF

Barbaros'tan...

Telefonumu alıp 3 gündür 7/24 yaptığım gibi yine onu aradım. Ama her zaman ki gibi açmadı tam 3 gündür süründürüyordu beni. Kaç kere kapısına gittim onda bile yüz vermedi gören sanır adam öldürdük. Tamam öldürüyoruzda bu şuan ki konu degil ki.

"Hadi be yavrum hadi aç artık"

Ayaklarimi titretip heyecanla bekliyordum ama yok acmıyordu. Tamam hakediyorum bu muameliyi ama fazla uzadı artık.

O gün hastanede bizi sonunda yakalamış Metinle bana agzına geleni saymıştı sonrada Turgayın taburcu oldugunu ve eve gitmemiz gerektigini söylemisti. Tam biz hastaneden çıkarken Kayayi gördük oda direk gelip Alaza sarılmıştı. Güya ona birşey oldu sanmış aklıma gelen o görüntü ile gözlerimi sıkıca yumdum oruspu çocuğu sabrımı sınıyor resmen. Gel beni öldür dese isim daha kolay olurdu. Ben daha müdahale etmeden Alaz onu itmis bir dahada kendisiyle bu şekilde temasta bulunmamasını söylemişti. Ama ben o an kendimi öyle bir kaybetmistim ki aklima eskiler gelmisti ona zamanin böyle dokunuyordu boyle sariliyordu böyle- bunlari düşününce gözüm o an kimseyi görmemiş ve Kaya ya saldirmistim. Hemde baya feci sekilde ama yine elini kaldirmamis masumum rolunu ustlenmis. Metin beni zorla tutarken Alaz baya sinirlenmisti. Yerde kanlar icinde olan Kaya ya dogru adimladigi sirada 'sakın' diye bagirsamda yanina gitmisti evet ona dokunmamisti ama onu merak etmisti. Bende o sinirle Metinin dediklerini bile duymamis hizla araba binip arkama bakmdan gaza basıp eve gelmiştim.

Sinirimin yatismasi zor olsada sonunda yatisinca Alaza haksızlık ettigimi anlamistim oysa suçlu bendim ama yinede onu orda bırakıp gitmistim. İste bu yüzdende benim okyanus gözlüm 3 gündür beni yok sayiyor suratima bakmiyordu. İlk basta Kayayi dövdüm diye saniyordum ama bana beni birakip gittin suratima bile bakmdan cektin gittin demisti. Şimdi her ne kadar cabalasamda onun siniri gecmiyordu.

Metin aramizi duzeltmeye calissada bu sefer tüm sinirini ondan cikarmisti. Sinirliyken ayri bir seksiydi orasi ayri ama..

"Off okyanus gözlü off!"

Şirkette oturmuş kafami sandayenin basligan yaslamis gözlerimi kapatmis sadece onu dusunuyordum.

Gözleri, sesi ,gülüşü, dudakları, yuzunun her zerresi ,fit vücudu ile  herseyiyle aklimdaydi en ince ayrintisina kadar düşündükçe daha çok özlüyordum. Burnumda tütüyordu o güzel kokusu nefes kesiliyordu. 3 gündür dokunamadim diye aci cekiyordum. Gözlerimi açtım ama yine sanki karsimdaydı.

"Sen nasıl dayanıyorsun be Alaz ben ölüyorum burda"

Gözlerimin doldu aklimi yitirecektim bir saat bile ondan ayri kalmak zehir gibiyken simdi böyle olmak ölüm gibiydi.

Kapımın çalması ile yerimde diklestim hızla kendimi toparladım.

"Gel"

"Barbaros bey rahatsız ediyorum ama sizinle görüşmek isteyen biri var"

"Eda ben kac kere dedim sana bugun beni rahatsiz etmeyin diye suan kimseyle görüşmek istemiyorum her kimse geri yolla!"

Sinirle sesime ragmen Eda hala odadan cikmiyordu. Ters ters ona baktım cikmssi icin ama o basini egip konustu.

"Gerçekten çok özür dilerim Barbaros bey ama gitmiyor çok önemli bir meseleymis siz benim adımı soyleyin benimle görüşmek isteyecektir mutlaka dedi."

"İstemiyorum Eda kim olursa olsun görüşmek istemiyorum çık simdi odamdan!"

"Ama Barbar-"

"EDA ÇIK!"

"P-peki efendim. Özür dilerim."

Deyip kafasini tekrar egdi ve hızla çıktı odamdan. Sinirle elimi masaya vurdum bana bir gun bile bir rahat yokmu amina koyayım.