MY MAFIA ~BxB~

SEVGİLİM Mİ?

Duyduğum şeyleri sindiremiyordum, içimdeki öfke tüm dünyayı yakacak kadar güçlüydü. Kayanın söylediği şeyler beni yıkmıştı ben ona yıllarca dokunmaya kıyamadım bakmaya kıyamadım. Olmaz dedim başkasını seviyor dedim öldürdüm kalbime gömdüm. Ama ne olduysa duygularıma engel olamadım geçmişte hissettiğim duygular daha yoğunlaştı. Eğer Kaya geçmişte bu lafları söylerse canım yanardı ama umursamazdım. Şuan ise içimdeki öfke tüm vücuduma yayılmış ellerim başta olmak üzere tüm vucudum titriyordu.

Kabul edemezdim ne olursa olsun benim olana dokunmasa bile böyle bir imada bulunmasını kabul edemezdim. Ona inanmıyordum ama şüphesi bile beni yerle bir etmişti. Bulunduğu ima gözümü öyle kör etmişti ki, bir anda arkamı dönüp Kayanın yakasından tuttuğum gibi kafa atmıştım. Eliyle burnunu tutup geriye savrulurken durmadım tekrar yakasını tuttum bir sağ yumruk bir sol yumruk vuruyor öfkeden sıktığım dişlerim ve kıpkırmız olmuş suratımla yeri göğü inleten bir sesle bagırıyordum.

"SENİ ÖLDÜRÜRÜM!"

Boğazından tutup masaya dayadım ve üstüne doğru eğilip tekrar yüzünün sağ tarafına yumrugumu gecirdim.

"BİR DAHA ONUNLA İLGİLİ BÖYLE BİR İMADA BULUNURSAN YADA ADINI AĞZINA ALIRSAN SENİ ÖLDÜRÜRÜM KARDEŞ VEYA HER NEYSE DİNLEMEM YEMİN EDERİM YAPARIM!!"

İçeri giren Borayı bile fark etmemiştim bana sesleniyordu ama gözüm öyle bir dönmüştüki hiçbirşey dusunemiyor goremiyordum. Boğazını sıktığım ellerim titresede gücüm hala yerindeydi ve bu yüzden ellerimin altında yüzü morarmaya başladı her ne kadar yüzü kandan gözükmesede nefes alamadığını ve bu yüzden iyice morardıgını anlamıştım.

"Abi bırak ölecek nefes alamıyor!"

Bora ellerini koluma dolamış beni ondan uzaklaştırmaya çalışıyordu. Ama nafile yapamıyordum, söylediği şeyleri hazmedemiyordum yıllarca sustum yıllarca görmezden geldim ama şimdi benim dediğim daha bu sabah sarıldigim öptüğüm adamla birlikte olmuş olma ihtimali beni bitiriyordu.

"ABİ YETER ABİ NOLUR BIRAK YALVARIRIM!"

Boranın aglamaklı sesini duymam ile transtan çıkmış dünyaya dönmüştüm. Derin bir nefes aldım ve yavaşca ellerimi çektim benim elimi çekmemle öksürük krizine girmiş elini boğazına atıp masanın önünde dizlerinin üstüne çökmüştü. Önceden olsa içim acırdı kendime kızardım pişman olurdum hatta ona zarar verdim diye kendime zarar vermeye bile kalkardım ama sanki birseyler kopmuştu içimde. Sanki karşımdaki kardeşim dediğim adam degil düşmanımdı keşke düşmanım olsaydı işler daha kolay olurdu. Sıkıntılı bir nefes verip Boraya döndüm.

"Doktoru ara"

Deyip son kez enkaza dönmüş olan Kaya ya baktım ve kapının önündeki şirket çalışanlarını görmezden gelip bir hışımla şirketten ayrıldım.

Arabayı sürerken bile hâlâ ellerim titriyordu, öfkem gecmiyordu söyledikleri aklımdan çıkmıyordu. Gözümün önüne gelen sahneleri düşünmek bile katil olmama sebepti. Arabanın hızını arttirdim nereye gidiyordum ne yapıyordum farkında bile degildim sinirden direksiyona attığım yumruklar bile beni sakinleştirmiyordu.

Ne ara böyle olmuştum bilmiyordum ben bu değildim deyip duruyordum ama aslında buydum. Ben o ceo kılığında hayır işleri yapan düzgün herkesin örnek aldığı hayran olduğu göz alıcı Barbaros degildim. Ben acımasız kimseyi onemsemeyen her türlü işkenceyi bilip uygulayan canını sıkanın canını alan mafya lideri Karapanterdim. Ben doğru adam değildim, adım dahil olmak üzere baştan aşağı yanlıştım.

Ama onun yanında ne doğruydum ne yanlıştım. Ben onun yanında bambaşka bir insandım kendi benligimi unutuyordum kim olduğumu ne olduğumu unutuyordum sadece onun için var olan bir adama dönüşüyordum. Bu kadar kısa zamanda nasıl böyle oldum diyordum ama aslında ben onu her gördüğümde o beni tanımadan bile  onun olduğu her ortamda boyleydim.