Wszystko, co przyszło mi na myśl, zanotowałem w postaci wiersza. Emocja, dyskomfort, strach czy nuda, adnotacji tutaj pełna dziura.
ZACZĘTE :: 13.04.2024
SKOŃCZONE :: -
GRAFIKA :: okładka @devviant, obrazy należą do ich oryginalnych twórców
Ups! Ten obraz nie jest zgodny z naszymi wytycznymi. Aby kontynuować, spróbuj go usunąć lub użyć innego.
Dziecię nocy, uchylże rąbka swej tajemnicy: Powiedz mi nie słowami, a swymi majestatycznymi kłami, Jak tyśże wiecznie młode i nieskażone minionymi latami, Gdy dusza twa, obumarła z zeszłego wieku, spoczywa w kostnicy? Praw mnie pół prawdą, może i na kłamstwo pozwolę; Czaruj mnie poematami, liryką i sercem chłodnym, Zabaw noc, niechaj słyszą nasze rozmowy, krnąbrnym Wytknij niespójność, a nam kochać się zezwolę.
Gdyż twe piękno niejednokrotnie mnie uwiodło, Niezmienna twarz i słowa, którym wypada zaufać, Wiedzę i sentymenty stale z żywym spoufalać; Jak pajęcza sieć się rozciągam, byś mnie tknęło. Krew mi nie straszna ani horrory po zmierzchu, Tolerować mogę w tobie potwora i artystę. Widzę w tobie od żywotu już specjalistę, A na widok makabry z zachwytu brak mnie tchu.