waterdicht

6.

Matthy's Pov
OMG MATT. Schreeuw robbie door de telefoon. "Hahaha, ja echt waar." "Omg maatje ik ben echt blij voor je." Zegt Robbie. Ik heb hem net verteld over wat er vanochtend was gebeurt met Nova. Dat ze mijn hand heeft vastgepakt. De rest van de dag hadden ik en Nova in elke les naast elkaar gezeten en gekletst. Ik heb veel over haar te weten gekomen. Maar vooral de rede waarom ze op deze school zit had me verrast. Ze heeft ADHD, dat was niet zo'n grote verrassing. Maar ze heeft blijkbaar heel heftige agressie problemen. Zo'n lief meisje, dat kan toch niet.

"Ey maar Matt, het moet toch wel dat ze jou ook wat vind." "Anders doet ze niet zo." Zegt Rob opeens "ik weet het niet zo zeker hoor Rob." Zeg ik. "Omg Matt hou je mond, die meid is smoorverliefd op je." Ik lach een beetje. "Nou nou, rustig aan hè." "Matt ik moet gaan, mijn moeder zegt dat we gaan eten." We zeggen elkaar gedag en ik hang op. Nu was ik weer alleen. Wij hadden namelijk al gegeten.

Ik pak mijn telefoon er weer bij en connect mijn koptelefoon. Mijn kamer is best rommelig. En om nu maar eventjes mijn gedachtes afgeleiden ga ik opruimen. Ik zet mijn playlist aan en pak mijn prullenbak uit de hoek van mijn kamer. Ik gooi de lege zakken snoep erin en alle papiertjes die door mijn hele kamer op de grond liggen ook. Ik ben nog geen vijf minuten bezig met opruimen als ik mijn telefoon voel trillen in mijn zak.

Ik pak hem uit mijn zak, ik zie een paar appjes van Nova. We hadden nummers uitgedeeld aan het eind van de schooldag.

Nova
Hey Matt, kan je even praten

Nova
Het gaat niet zo goed thuis.

Oh née, ze had me wat verteld over haar thuis situatie. Haar ouders hadden bijna elke dag ruzie, en vaak liep het dan ook uit de hand.

Ik
Ja tuurlijk, is er iets gebeurt??

Nova
Mijn vader is helemaal uit het lint gegaan, kan ik alsjeblieft naar jou komen.

Ik
Tuurlijk, kom maar, t mag sws want t is morgen toch Hemelvaart

Ik maak me druk om haar. Zal haar vader haar iets aan hebben gedaan? Het liefste wat ik nu wil is haar beschermen. Waarom ik me zo voel geen idee. Ik heb me nog nooit zo gevoeld voor iemand die ik pas net ken. Maar of het nou zo slim is om haar hier nog zo laat in de avond te hebben hier. Normaal zit ik nu aan mijn bureau met bloedende polsen. Maar ik kan dat nu niet. En ik weet dat het daarom als ze later in de avond weg is dat het nog 5x zo hard gaat aankomen.

-

Ik zit op mijn bed als ik de deurbel hoor gaan. Ik ren naar beneden, maar eerst nog even de woonkamer binnen. "Hey mam, er is even een vriendin langs want er is wat aan de hand bij haar thuis." "Oké helemaal goed Matthy, fijn dat je het zegt!" Zegt mijn moeder blij. Ik glimlach naar haar en ren dan naar de deur. Ik trek de deur open, en daar staat ze dan. Ik zie dat ze aan het huilen is en trek haar in een knuffel. "Nova toch, wat is dr aan de hand?" Vraag ik bezorgt. "Hij heeft me geslagen Matt, dat is nog mooi gebeurt." Zegt ze door haar snikken heen. "Och Nova kom binnen." Zeg ik als ik loslaat uit de knuffel.

We lopen samen naar boven. Meteen mijn kamer in. "Wil je het erover hebben, of film kijken ofzo?" Vraag ik aan haar. "Film kijken lijkt me wel leuk." Zegt ze terwijl ze een poging doet om te glimlachen naar mij. "Nou dat komt goed!" Zeg ik. Dat we ons zo op ons gemak bij elkaar voelen is geweldig. Maar ook zo raar.

-

We liggen samen op mijn bed, te kijken naar grown ups. We lachen beide echt om alles. Het is een super grappige film. En dat vonden we beide. "Hey uhm ik moet denk ik naar huis, het is al half elf." Ohja ik had helemaal niet op de tijd gelegd. "Oh ja tuurlijk, zal ik je naar huis rijden?" "Nee nee hoeft niet, ik woon er maar 3 minuutjes vanaf." "Okee tot morgen." Zeg ik rn ze zwaait als ze naar beneden loopt. Ik hoor de voordeur dichtvallen. "Jezus wat een avond." Fluister ik tegen mezelf als ik me achterover op mijn bed laat vallen.

Ik ga weer rechtop zitten. Ik ben blij dat ik haar heb kunnen helpen, maar ik ben zo overprikkeld. Zie je ik wist het. Zodra ze erg zou gaan zou het 5x zo hard aankomen. Ik kijk weer naar mijn mesjes op de hoek van mijn bureau. Ga ik mezelf weer verlagen tot dit niveau. Echt waar? Ja dat doe ik want dit is het enige wat mij nu rustig gaat laten worden. Ik sta op en loop naar mijn bureau. Ik pak de mesjes en ga over mijn polsen heen, dieper en dieper. Niet te diep. Maar diep genoeg dat ik ligt in mijn hoofd wordt.

Wat zou Nova denken als ze dit zou zien. Ik voel de tranen over mijn gezicht stromen