Bodyguard (JJK) (Complete)

Hospital

විනාඩි විසි පහකින් වගේ හොස්පිටල් එක ඉස්සරහට ආව ඒරා නැන්සි ට කෝල් එකක් ගත්තේ තමන් ආවා කියන්න. ඒත් එක්කම වාහනේ අනිත් පැත්තේ දොරට තට්ටු කරන සද්දෙට ඒරා ඔලුව හරවලා ඒ පැත්ත බැලුවා. දොර ලග හිනා වෙවී බලන් ඉන්න නැන්සි ව දැක්කම ඒරා හිනා වෙලා වාහනෙන් බැස්සෙ නැන්සි දුවන් ඇවිත් ඒරා ව හග් කරද්දි.

"ඒරා..."

"නැන්සී... මොකද උනේ...??? ඇයි ඔයාලා මෙතන...???"

"අනේ ඒරා බලන්නකො. පොඩ්ඩට හොදටම උණ. එයාව හොස්පිටල් ගෙනාවා මං. ලොකු දෙන්නව ගෙදර තනියම දාලා එන්න බැරි නිසා ඒ දෙන්නවත් ගෙනාවා. ආවහම තමයි දන්නේ හොස්පිටල් එහේ උණ ලෙඩ්ඩු පිරිලා කියලා. එක්කෙනෙක් මදිවට මේ දෙන්නත් ලෙඩ උනොත් මට පිස්සු හැදෙයි ඒරා. ඔයාට පුළුවන් ද මං එනකල් මේ දෙන්නව ඔයා එක්ක තියා ගන්න. මං ඉක්මනට එන්නං."

"මං බලා ගන්නං නැන්සි. කෝ ජූන් ඔප්පා. එයා ආවෙ නැද්ද...???"

"ඒ මිනිහට company එකට දුවනවා ඇරෙන්න වෙන දෙයක් නෑ නෙ බං. බොසා නෑ ඒකගෙ වැඩ ඔක්කොම මට කරන්න වෙලා කියලා මේ මිනිහා company එකේ පදිංචි වෙලා. මට තමයි ඔක්කොටම දුවන්න වෙලා තියෙන්නේ. කොයි වෙලේක හරි company එකම බැදගනිම් කියලා මං divorce වෙනවා."

නැන්සි රැප් එකක් වගේ නැම්ජුන් ට එහෙම නැත්තං නැන්සි ගෙ husband ට බනිද්දි ඒරා අමාරුවෙන් හිනා වෙලා කතා කරන්න ගත්තා. නැත්තං ලේසියෙන් නැන්සි ගෙ මේ බැනිල්ල ඉවරයක් වෙන් නෑ. ඒක ඒරා අත්දැකීමෙන් ම දන්නවා.

"මට තේරෙනවා. ඔයා දැන් ගිහින් පොඩ්ඩට බෙහෙත් අරන් එන්නකෝ. පව් පැටියට නින්දත් ගිහින්."

කියලා ඒරා කියද්දි අනිත් බබාලා දෙන්නව ඒරා ගෙ වාහනේට නග්ගලා නැන්සි හොස්පිටල් එක ඇතුලට ගියා. නැන්සි ට ඉන්නෙ අවුරුදු හතරෙ නිවුන් ගෑණු ළමෙකුයි පිරිමි ළමෙකුයි. අනිත් මාස පහේ පිරිමි දරුවට තමයි උණ අරන් නැන්සි හොස්පිටල් ආවෙ. පොඩි ළමයි දෙන්නා ශීට් එක උඩට වෙලා සෙල්ලම් කරද්දි ඒරා හිටියෙ ජන්කුක් ගැන කල්පනා කර කර. මොනා උනත් අද තමුන් කරපු දේ ඕනවට වඩා වැඩී කියලා ඒරා ට දැන් තමයි තේරෙන්නේ.

ටික වෙලාවක් යද්දි පොඩ්ඩො දෙන්නා නිදි කිරා වැටෙන්න ගත්තේ ඒරා ත් කම්මැලිකම ට වටපිට බලද්දි. මොකද මේ එක්කෙනෙක් වත් එක තැනක විනාඩි දහයක් ඉන්න පුළුවන් අය නෙවෙයි. එහෙම එකේ ඔච්චර වෙලාවක් වත් හිටිය එක ලොකු දෙයක්. ඒත් එතකොට තමයි ඒරා ට මතක් උනේ ටිකක් ඉස්සරහ පොඩි පාර්ක් එකක් තියෙනව කියලා. තමන් ට ම හිනා වෙලා ඒරා පොඩ්ඩො දෙන්නා දිහාට හැරුනා.