ALPHA :MY HUSBAND [ BL ]

29 ( End )

နေ့လယ်လောက်အထိ ဟန်ယိမ်းစေ ပျောက်နေခြင်းအပေါ် မည်သူမှ သတိမထားမိကြ။

ဟန်နီနွေး ကိုယ်တိုင်လည်း သတိမထားမိပေ။ အရွယ်ရောက်ပြီးသား လူတစ်ယောက်မလို့ ကိစ္စအကုန်ကို သူ့အနေဖြင့် လိုက်မကြည့်နိုင်။

"သခင်မ ၊ သခင်မရေ!"

အိမ်တော်ထိန်းလီသည် အိမ်အခန်းတံခါးဝတွင် အသည်းအသန်အော်ခေါ်ကာ အထိတ်ထိတ်အပြာပြာနှင့်မလို့ ဟန်နီပါလန့်သွားရသည်။ အိမ်တော်ထိန်းလီ ဒီလိုလန့်ခဲ့တာ လီလီနိုင်း ဗုံးထိတုန်းက တစ်ခါပဲ ရှိခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"သခင်လေးဟန်ယိမ်းစေ ညက ၉နာရီလောက်ကြီး အပြင်ထွက်သွားတာ အခုထိ ပြန်ရောက်လာခြင်းမရှိသေးပါဘူးတဲ့"

"ဘာ ၊ ဟန်ငြိမ်းကို ကိုအခုအိမ်လာခိုင်းလိုက် ၊ ပြီးရင် သွားရှာမဲ့လူတွေ အသင့်ပြင်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝနထွဋ်ခေါင်ကို လက်စားချေမည်ဟု ဟိုရက်က ပြောခဲ့တာမလို့ ဒီကောင်လေး အဲအတွက်ပဲ အပြင်ထွက်ဖို့ရှိသည်။

တကယ်ဆို ကိစ္စပြီးလျှင် ညကတည်းက ပြန်လာရမှာပင်။

"အိမ်တော်ထိန်းလီ!"

"ခင်ဗျာ ၊ သခင်မ"

"ဟန်နီ့ကို ဟန်ယိမ်းစေအခန်းအတွက်ထားတဲ့ သော့အပိုပေးပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီမှာပါ"

ဟန်နီ ယိမ်း အခန်းသို့ ခပ်မြန်မြန်လေးလျှောက်သွားကာ တံခါးဖွင့်လိုက်၏။

မနေ့က ကောင်လေးဆီ စာတစ်စောင်ရောက်တယ်လို့ ဟန်နီကြားထားသည်။ အခန်းထဲမှာ ရှိလို့ ရှိညား ရှာချင်သည်။ဟန်ယိမ်းစေ ပျောက်သွားတာ ထိုစာနှင့် တစ်ခုခုပတ်သက်နိုင်ခြေရှိသေးသည်။

အခန်းထဲရောက်တော့ ရှာစရာတောင်မလိုပေ စားပွဲပုလေးပေါ်မှာ တင်ထားသည့် စာရွက်တစ်ရွက်ကြောင့် ယူဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ဝနထွဋ်ခေါင်က ဟန်ယိမ်းစေကို ချိန်းဆိုထားသည့် စာပင်။

ယိမ်းက သက်သက်မြင်အောင်ထားခဲ့သလားမသိ။ တကယ်ဆို သွားမယ်ဆိုလျှင် ဟန်နီတို့ကို ပြောပြရမှာပင်။ ထိုတော့မှ တစ်ခုခုဆိုကူညီလို့ရမှာ ယခုတော့ သူတစ်ယောက်တည်း ကြိတ်လုပ်သွားသည်။