Pagkatapos maghilamos agad kong sinuklay ang mahaba kong buhok para makapagpahinga na rin ako. Dahil bukas tiyak na mapapagod nanaman ako sa pamamasyal. Papatayin ko na sana ang lampshade nang may bumukas ng pinto at pumasok si Cacius nakasando lang ito at magulo ang buhok.
Natawa ako nang ngumuso ito I know kung ano ang gusto nito, pangatlong araw na namin dito sa Boracay at pangatlong gabi na rin itong tumatakas para dito matulog sa kwarto ko. Ang dahilan nito palagi hindi daw siya makatulog nang hindi ako katabi.
“ Halika nga dito naku anong silbi ng sarili mong kwarto kung dito ka rin natutulog sa kwarto ko?” natatawang tanong ko lumapit ito sa kama ko at humiga.
. “ Hindi mo naman ako isusumbong sa mama mo di'ba?” nakangusong tanong nito sinuklay ko ang magulo nitong buhok habang nakasiksik ang mukha niya sa kili ko.
. “ Ang laki-laki mo na pero parang baby ka umasta,” sambit ko tumingala ito at tumingin sa mga mata ko.
“ It's because I'm comfortable with you, simula nang makilala kita lagi kong hinahanap ang presensya mo.” malambing ang pagkasabi nito ngumiti ako at nilaro at tungki ng ilong nito.
“ Hmm…napagod ka ba sa ginawa na'tin?” kapagkuwang tanong nito tumaas ang kilay ko nang maalala ang ginawa nito.
“ Saan sa ginawa nating pag surfing or sa ginawa mo sa'akin sa swimming pool kanina?” dahil sa sinabi ko agad itong umupo at tinitigan ako.
“ S-sorry masakit ba?” may pag-alala sa boses nito hinampas ko ang kamay nitong nasa hita ko.
“ Sa tingin mo? Bakit ba kase ang haba niyang daliri mo!” pagrereklamo ko tumawa ito ng mahina kaya hinampas ko ulit ito.
“ Mahaba, isa sa katangiang meron ako. I think mas mahaba pa ito kesa sa daliri ko.” proud na sabi nito at dumapo ang tingin sa short niyang suot.
“ Kaya mo pa ba maghintay?” pagkuha ko sa atensyon niya humiga ito ulit bago sagutin ang tanong ko.
“ Ikaw ang nakataya, why not? Sabi ko naman sayo hindi ba wala na akong ibang gusto kondi ikaw kaya maghihintay ako. Papatunayan ko na tayo talaga ang para sa isa't-isa.” Napanatag ang loob ko nang sabihin niya iyon. Ganito pala ang pakiramdam kapag sobrang mahal ka ng isang tao hindi mo kailangan magmakaawa para mahalin ka pabalik.
“ Natatakot ka ba na baka mapagod ako kakahintay kung kailan mo ako sasagutin?” may lungkot sa boses nito. Lumunok ako bago labanan ang titig nito. He's right hindi iyon mawala sa isip ko na baka dumating ang araw na mapagod siya kakahintay sa'akin.
“ Honey… lapit ka nga,” wika nito na siyang sinunod ko inilapit ko ang mukha ko sa mukha niya at doon naglapit ang labi naming dalawa.
“ Is this enough para mawala ang takot na nararamdaman mo? Sapat na ba ang halik ko para maniwala kang kaya ko maghintay? Or you want to hear my heartbeat kung paano ito mabaliw tuwing kasama kita. Come here pakinggan mo ang pintig ng puso ko,” Hindi ko alam pero agad akong humiga at nilapit ang tenga ko sa dibdib niya kung saan malakas ang pintig ng puso nito.
“ If my heart speak siguro nasabi niya na sa'yo kung gaano kita ka mahal. Mahal kita Crystal. Hindi lang basta mahal dahil simula nang dumating ka sayo na umiikot ang mundo ko. I don't think I can't live without you. Yeah! this is me madly in love with you.” he uttered with a soft voice.
“ Hayaan mong iparamdam ko sayo ang pagmamahal na deserve mo. Hayaan mo akong mabaliw sayo, because you deserved it. ” dugtong nito wala kahit na anong salita ang lumabas sa bibig ko kondi ang yakapin ang lalaking nasa tabi ko ang lalaking gusto kong makasama hanggang sa pagtanda.
“ Ipikit mo ang iyong mata, isipin mo tuwing gigising ka may isang lalaking pinapangarap ka at gusto ka maging asawa. As I said I don't want a girlfriend, because I want a wife and it's you I want you to be my wife.” mas lalo kong siniksik ang mukha ko sa dibdib niya dahil ramdam ko ang pag-iinit ng pisngi ko, kinulong ako nito sa mga bisig niya. Tila nag-uusap ang puso namin pareho dahil sa malakas ang pintig ng mga ito.
“ I want you to be my husband, Cacius Axel Saez.” anang isip ko at ipinikit ang matang hindi na muli lumuluha.
YOU ARE READING
Love Me Back, Cacius (SOON TO BE PUBLISHED)
Romance[UNEDITED] CRYSTAL MONTEL, a 26-year-old woman who worked as a midwife. She is NBSB because for her, forever does not exist and love is just an invented word. Love for her work is what she considers true love. What if she met a hot, charismatic, and...
