CHAPTER 02

120 15 12
                                        


It's lunch time ilang minuto pa ang hinintay ko sa papalit sa aakin para makakain na rin ako. When she arrived agad kong inayos ang sarili ko at tumungo sa kainan na malapit lang din sa hospital na pinapasukan ko. Nang makapasok ako agad akong naghanap nang mauupuan at saktong may nakita akong available na table malapit sa bintana. Inilapag ko ang dala kong tubig sa mesa at nag-order ng kakainin ko.

Pagkatapos kong umorder agad akong bumalik sa pwesto ko at saglit na binisita ang weverse isang malawak na ngiti ang pinakawalan ko nang makita ang bagong upload ng Bighit isang litrato ng iniidulo kong si taehyung ng BTS. Bago pa ako sabihan na baliw ng mga nakakita sa'akin habang nakangiti mag-isa in-off ko na ito dahil dumating na rin ang i-norder ko.

" Ahmm.. excuse me Ms, may naka-upo ba dito?" isang baritonong boses ang narinig ko mula sa kung sino man. Dahil sa may laman ang bibig ko tanging iling na lang ang ginawa ko. Isang plato at maliit na mangkok ang inilapag nito at naramdaman kong umupo ito sa kaharap kong upuan.

" When I saw you smiling I know that's because of BTS, right?" napaubo ako nang sabihin niya 'yon malakas na pagpintig ng puso ko ang naririnig ko nang napagtanto ko na ang lalaking kaharap ko ngayon ay ang lalaking gustong hingin ang number ko nung nasa cafe kami ng kaibigan ko.

" Sinusundan mo ba ako Mr?" taas kilay kong tanong tumigil naman ito sa pagsubo at ilang beses na lumunok.

" If you can see, isa akong bombero at ang kainan na ito ang lagi kong pinupuntahan. Bombero not Stalker." pagtatama nito sa pangbibintang ko.

" If you're not stalker bakit alam mo na BTS ang dahilan kung bakit nakangiti ako?" mataray na tanong ko, umiling lang ito at sumubo kapagkuwan tumingin sa mata ko na siyang nilabanan ko.

" My sister is BTS fan also, at palagi kong nakikita ang ganyang ngiti, but why you're smile is so different." he explained ngunit may sinabi pa ito na hindi ko masyadong narinig dahil mahina ang pagkasabi niya sa salitang 'yon.

" Bakit ang ganda mo kahit na masungit at nakataas ang kilay mo?" napapikit ako nang marinig ang sinabi nito.

" Hindi ba nagre-reklamo ang boyfriend mo kapag masungit ka?" dugtong nito isang masamang tingin ang tinapon ko dito na siyang ikinangiti niya.

" As long as I can handle myself and my attitude, I don't need a boyfriend." masungit na sagot ko. He chuckled and smile na lalong ikinainis ko.

" Nababaliw na yata ako." I heard him chuckled again.

" Btw.. can I have your number? Malay mo di ba kapag may emergency tatawagan kita." saglit akong pumikit at hiniram ang cellphone nito para i-save ang numero ko at para manahimik na ito.

" Pwede bang tumahimik ka na di ako nabubusog sa kinakain ko e." Sabi ko dito at binigay ang cellphone nito.

" Thank you and sorry, Ms. Crystal Montel." Hindi ko alam kung tama ba ang narinig ko dahil biglang lumambing ang boses nito. Umiling ako at hindi ito pinansin.

" I'll go now, don't smile like that to others baka may magselos." he added and picked his cellphone.

" Matino pa ba ang pag-iisip ng lalaking 'yon?" anang isip ko at nagbayad na rin at umalis,"

" Anong nangyari kay boss, kanina pa nakangiti mula nung umalis sa kalenderya." umiiling na tanong ni Zack, isa sa mga kasama ni Cacius sa trabaho.

" Baka napasobra sa kain." Kelzy said

" Masarap siguro ang inorder niyan kaya abot Tenga ang ngiti." Magnos added.

" Alam ko na baka dahil sa babaeng katabi niya sa kalenderya, wa-wait diba siya 'yong babaeng nasa cafe?" nakangangang tugon ni, Zack na siyang sinang-ayunan ng lahat.

" Siya pa ba ang boss Cacius na'tin? Para akong nakakita ng maamong tupa ngayon e." Kelzy, uttered dahil ngayon lang nila nakitang ngumiti ang nag-iisang cold na kaibigan nila.

" He's weird. But can't deny na bagay sila nung babae." Zack, added at nilinisan ang fire truck.

" She's beautiful my eyes and my heart can't deny what exactly I feel." Cacius whispered with smile plastered on his lips.

" Hindi rin namin maitanggi na napangiti niya ang tulad mong malamig pa sa yelo." bumalik ang seryosong expression sa mukha ng binata nang marinig nito ang kaibigan.

Lumapit ito sa kinatatayuan ng kaibigan at may kung anong binulong dito na siyang ikinasama ng mukha nito.

Love Me Back, Cacius (SOON TO BE PUBLISHED)Stories to obsess over. Discover now