Littekens - De Mystieke Wezens Hogeschool I *EDITING STOPPED*

Hoofdstuk drie *EDITED*

Hoofdstuk 3

De weken vlogen voorbij, er gebeurde niet echt veel nieuws. De lessen Verweer waren interessant. Ik had een keertje moeten vechten met William en ik had maar net gewonnen. Dat beangstigde me wel...                                 

Het was nu eind september en ik liep samen met Deadrick naar Geschiedkunde der Magische Oude Wezens, dat hadden we blijkbaar toch samen.     

We waren best vroeg dus slenterde we langzaam hand in hand door de gangen. Ik kende hem nu wat beter en ik had besloten dat ik misschien wel wat voor hem voelde. Ik was nog steeds niet zeker.                            

De opgezette ridders leken ons wel te volgen met hun hoofden. Er zat vast weer een gnoom in, irritante kleine rotwezens.                         

Plots keek Deadrick lachend naar de grond en ik vroeg wat er was.         

'Niks hoor', zei hij, nog steeds glimlachend. Ik trok mijn wenkbrauwen op, nu ook met een lichte grijns. Hij keek zijdelings naar me op.                     

'Ik bedacht me net hoe mooi je wel niet bent', mompelde hij ademloos. Ik wist niet wat ik moest zeggen en staarde alleen maar naar hem. Het was nu toch al een tijdje dat we “samen” waren, ook al wist ik mijn ware gevoelens nog niet.             

Deadrick draaide zijn lichaam naar dat van mij, zette zijn handen op mijn heupen en trok me dichter naar zich toe. Hij keek me grijnzend aan met dolverliefde ogen. Ik wou dat ik net zo kon kijken maar iets hield me gewoon tegen. Toch kon ik dat semi-verliefde gevoel niet onderdrukken. Was het trouwens wel liefde wat ik voelde?                                             

'Weet je', zei hij toen, 'wat als we deze les nu overslaan en naar de binnenplaats gaan?'                      

Ik aarzelde even en zei: 'Nou, ze zeggen dat het een belangrijke les word...' Ik wou best.                       

Hij fronste even maar vervolgde dan lachend: 'Nou in dat geval.' Daarna drukte hij een verliefde kus op mijn lippen. Ik schrok even en duwde hem dan zachtjes weg.                                            

'Niet hier', fluisterde ik. De leraar, meneer Centenarian, kwam langs, tikte Deadrick op zijn hoofd en liep de klas binnen. Wij volgden.                     

Toen Centenarian een beetje later volop in zijn les was, vloog de deur open. Ik draaide me om, om te kijken wie of wat er was. Een meisje met bruine haren, een bordeaux kleedje met aan haar riem een toverstok en handen vol papieren kwam de klas binnenhollen. Een nieuwelinge? Nu nog?      

'Cottia Umbera, je bent te laat!', bulderde meneer Centenarian.             

'Umbra, meneer', mompelde het meisje. Hij keek haar verwijtend aan.         

'Zitten!' Ze haastte zich snel naar een leeg plekje en begon haar boeken op tafel te leggen. Meneer C ging gewoon verder met zijn les.                     

'Dus zoals ik net zei, de leider van de Dark Angels is Caesar Richerds. Die van de Guardians is Roderick Invadam...' Ik stak mijn hand op.             

'Meneer Centenarian?' De seniele eeuweling schrok op uit zijn uitleg.         

'Ja, Ellis?' Ik liet mijn hand zakken.                         

'Aangezien wij zelf, en daarmee bedoel ik mezelf, Deadrick en die Guardians daar', ik wees even naar een paar Guardians, 'wel weten wat er gebeurd is en was, mogen we dan misschien ook deze les verlaten?' Hij leek uit zijn lood geslagen.