Beside You [COMPLETED]

CHAPTER 30 (FINAL)

"Yung Balayong Tree."

Sabi ni Lola Grace, "Aba, tama ka, nalaala mo na nga." Pagtingin ko kay lola Grace ay ang sabai ko, "Opo, naalala ko na po, naaalala ko po na kami ang nagtanim nito sa lugar malapit sa may playgorund." Tumango si lola Grace at ang sabi niya, "Oo, yan nga yun." 

Natahimik ako at bumalik ang tingin ko sa litrato. Sabi niya, "Sabi sakin ng lolo Uno mo na, nagmakaawa ka na turuan ka magtanim ng puno na tulad ng Cherry Blossoms dahil sa yun ang gusto ng kaibigan mo. Sabi mo na gusto mo magtanim para sa kaibigan mo dahil sa nagako ka sa kanya at dahil sa pangarap niya makakita ng tulad nun." 

Nang sabihin yun ni lola Grace ay naalal ko na anamn ang time na yun.

"Lolo, Please, pwede bang turuan mo'ko magtanim para sa kaibigan ko. Pangarap niya aksi makakita ng Cherry Blossoms eh."

Nagsulat si Lolo Uno sa papel at ang sbai: "Apo, hindi tayo pwede makapag tanim ng Cherry Blossoms dito sa lugar natin dahil sa hindi sila tutubo dahil iba ang klima dito sa bansa natin."

Sabi ko, "Eh, pano na po yun? Kailanagn ko po magtanim kahit na tulad ng itsura ng Cherry Blossoms para sa kaibigan ko." Natahimik at napayuko nalang. Maya-maya nalang ay bigla akong kinalabit ni Lolo Uno. 

Pag-angat ko ng tingin ay binsa ko ang sinulat niya: "Sige, magtatanim tayo ng tulad sa itsura ng Cherry Blossoms." 

Napangiti ako ata ngs abi ko, 'Talaga po?" Tumango siya. Sabi ko, "Ano pong klaseng puno yun?" 

Sabi niya sa sulat: "Magtatanim tayo ng Balayong Tree." 

Matapaos nag nun ay kinabukasan ay nagtanim kami ni Lolo Uno malapit sa Playground. Naalal ko na sobang excited ako na magtanim nun. Hanggang sa makalipas ang ilang araw o linggo ay tumubo naman ang tinanim namin na yun.

"Lolo tigann mo, lumalaki na oh!" Nagthumbs-up si lolo Uno nun.

Sabi ko, "Tara kuha tayo ng litrato para may memory tayo." Tumango silolo at inilugar ang camera. Nilagyan niya ng timer yun para makapagpicture kami. "Yan na lolo, bilis po." Pagpunta at pwesto ni lolo sa tabi ko ay nakuhaan na nga kami ng litrato.

Matapos kong maalala yun ay ang sabi ko kay Lola Grace, "Mabuti po at naitago mo pa po itong litrato na ito." Sabi ni Lola Grace, "Aba oo, tinago ko talaga yan nung marinig ko at malaman ko na susunugin ng mama mo ang ibang litrato mo kasama ang tatay mo. Baka kasi maisama 'to ng mama mo kaya kinuha ko 'to agad mula sa photo album mo." Napatango ako nang maintindihan ko ang sinabi niya. 

Sabi niya, "Gian." Napatingin ako sa kanya, pagtingin niya sakin ay ang sabi niya, "Sana wag kang sumuko." Napakunot ako ng noo sa sinabi niya. 

Sabi niya, "Ngayon na alam mo na ang katotohanan ay sana matupad mo ang kung ano ang matagal mo ng gustong mangyari sa buhay mo. Wag mong hayaang ang sarili mo na tumigil nalang bigla dahil sa bagay na hindi mo naman ginustong mangyari." Nanatili akong nakikinig sa kanya at nagtataka. 

Sabi niya, "Tulad ng sinabi mo sa lolo Uno mo, hindi mo naipakita sa kaibigan mo ang Balayong tree na tinanim niyo ng lolo Uno mo para sa kaibigan mo dahil may nangyaring masama sayo, hindi ba? Yung araw kasi na dapat ipapakita mo sa kaibigan mo ang Balayong tree ay hindi natuloy nang dahil sa ginawa ng tatay mo." Hindi ako nakakibo. 

Sabi niya, "Kaya ka naaksidente at nakalimutan mo ang mga alaala mo, kaya nakalimutan mo na rin siguro ang mga pinangako mo o mga bagay na gusto mong mangyari noon." Hinawakan niya ang kamay ko, paghawak niya sa kamay ko ay ang sabi niya sakin, "At... ngayon na bumalik na ang mga alaala mo ay.... magagawa mo na ulit na tuparin yun."