The Boy and His Doryeonim [II]

321 44 6
                                        



"🎶မြေခွေးငယ်လေးဟာ
သဲတောင်ထက်မှာ ထိုင်လျက်...
ငွေလဝန်းကို ငေးကြည့်နေသလေ...
တကယ်တမ်းတော့
သူဟာ ငွေလဝန်းကိုကြည့်နေခြင်း မဟုတ်ပါပေ...
သိုးကျောင်းပြန်လာသူကို
စောင့်ဆိုင်း၍ နေခြင်းသာ...
ငွေလဝန်းကို ငေးကြည့်နေပေမယ့်
မြေခွေးငယ်လေးဟာ
အဖော်မဲ့အားငယ်နေခဲ့လေပြီ...
သိုးကျောင်းသားလေးဟာ
နှလုံးသားအား
ဝေးရာသို့ ဆောင်ယူသွားချေခဲ့ပြီလေ🎶"




ဖယောင်းတိုင်မီး၏ တဖြတ်ဖြတ်အလင်းရောင်မှာ
အိပ်ခန်းဆောင်အားဖြတ်၍
အပြင်ဘက်သို့ကျလာသော်လည်း
သာနေသော ငွေစန္ဒာ၏ အလင်းရောင်နှင့်
ထိတွေ့မိချိန်တွင် အရှုံးပေးရလေသည်။

လဝန်းသည် ကမ္ဘာမြေကို ဝင်၍တိုက်တော့မယောင်
ကြီးမားလုံးဝန်းကာဖြင့် ည၏အမှောင်ကို
ထိုးခွင်းကာ အလင်းပေးလျက်ရှိနေလေသည်။

ဆောနူသည် သူနှင့်အတူ လဝန်းကြီးအား
ငေးကြည့်နေလျက်ရှိသည့်
ဆောင်းဟွန်းသခင်လေး၏
ဘေးတွင်ထိုင်ကာ နားထဲတွင်ကြားခဲ့ဖူးသည့်
ဟန်သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို
သီဆိုမြည်တမ်းလျက်ရှိလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းက
ဟန်လူမျိုးတွေရဲ့ သီချင်းကို
ဆိုတတ်နေရတာလဲ။
ရမယ့်ရ ချင်လူမျိုး သီချင်းကျတော့
မရပါလား။"

"ချင်လူမျိုး သီချင်းတွေက လူရိုင်းတွေလိုပဲ
ဟျောင်းနင်းမ် သိသားနဲ့ ဆူညံလွန်းလှတာကို။
ဟန်သီချင်းကျတော့ ကဗျာရွတ်ရသလိုပဲ
စိတ်ကိုအေးချမ်းမှုရှိတယ် မဟုတ်ဘူးလား။
ဟိုတနေ့က ဆောင်ကြာမြိုင်ဘက်
ဖြတ်လျှောက်ရင်းနဲ့ အမှတ်မထင်ကြားမိပြီး
မှတ်ထားမိနေတာ။"

"ဆောင်ကြာမြိုင်နား
မင်း ဘာသွားလုပ်သလဲ။"

"ဘာမှမလုပ်ရပါဘူး။
လမ်းကြုံဖြတ်ခဲ့လို့ပါ ဟျောင်းရဲ့။"

ဆောနူသည် သခင်လေးအပေါ် မုသားစကားကို
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဆိုလိုက်မိလေသည်။

ဆောင်ကြာမြိုင်ဘက်ကို သွားခဲ့မိခြင်းသည်
လမ်းကြုံ၍မဟုတ်ခဲ့။
သီချင်းသံများကို နားဆင်ချင်၍
တမင်သက်သက်ရောက်ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

Forbidden MelodiesStories to obsess over. Discover now