-Mature Content Warning-
"ဆောနူ"
သွေးရောင်ပင် ကင်းမဲ့လျက်ရှိနေသည့်
ပုံရိပ်ငယ်မှာ ယခင်ကထက်ပင်
ပို၍အခြေအနေဆိုးနေသည့်ပုံ။
ညှိုးငယ်နေသည့် မျက်ဝန်းအစုံတို့မှာ
ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ကန်ရေပြင်ဆီသို့သာ
ငေးလျက်ရှိနေကြလေသည်။
"ဆောနူ"
ဟီဆွန်းမှာ အသံကိုမြှင့်ကာ
ထပ်မံခေါ်လိုက်သည်ကြောင့်
ဆောနူမှာ ဟီဆွန်းအားလှည့်ကြည့်လာ၏။
"ဂျိုဆွန်းမှာ မပျော်ဘူးလား။
ဒါဟာ မင်းရဲ့မွေးရပ်မြေပဲလေ။"
"ပျော်ပါတယ် သခင်။"
"ဘယ်လိုနေလဲ
ငါ့ရဲ့ ဒီဂျိုဆွန်း လရောင်စံအိမ်ဟာ
ချင်နိုင်ငံမှာထက် ပိုပြီး တင့်တယ်တယ်
မထင်မိဘူးလား ဆောနူ"
ဆောနူမှာ ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်းဖြင့်
ကန်ရေပြင်အား ထပ်မံ၍
မမှိတ်မသုန် ငေးကြည့်နေပြန်လေ၏။
"မင်းရဲ့ စိတ်ကို ဒီလိုဖြစ်နေလို့
မဖြစ်ချေဘူး။
မင်းဟာ ဘယ်နေရာကိုရောက်နေနေ
ငါ့အတွက်တော့ တန်ဖိုးရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲဆိုတာ
မင်းသိတယ်မလား ဆောနူ။"
ဟီဆွန်း၏ အပြောကြောင့်
ဆောနူမှာ ဟီဆွန်းအား ငေး၍ကြည့်လေသည်။
ဤကလေးမှာ သူ၏တန်ဖိုးကို
မသိနိုင်သေးသည်မှာ ယခုအချိန်ထိပင်ဖြစ်သည်။
ဟီဆွန်း သက်ပြင်းချမိ၏။
ချင်နိုင်ငံဘုရင်သည် ဂျိုဆွန်းအိမ်ရှေ့စံအား
နှစ်ခြိုက်သဘောကျသည့်အနေဖြင့်
စားသောက်ပွဲတွင် တောင်းဆိုခဲ့သည့်
အိမ်ရှေ့စံ၏ တောင်းဆိုချက်အတိုင်း
လရောင်စံအိမ်၏ ပင်တိုင်အဆိုရှင်အား
ချင်နိုင်ငံမှနေ၍ ဂျိုဆွန်းပြည်သို့
ရောက်ရှိနေထိုင်စေကာ
ဂျိုဆွန်းအိမ်ရှေ့စံလီဟွန်းအား ခစားစေ၏။
လီဟွန်းမှာ ဂျိုဆွန်းပြည်ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း
လရောင်စံအိမ်တွင် တစ်ရက်သာရောက်ရှိခဲ့ပြီး
တစ်လကျော်ကြာသည့် ယခုအချိန်အထိ
ဤအရပ်သို့ ခြေမချတော့ပါပေ။
မည်သည့်အရာများဖြစ်သွားကြသည်ကို
ကာယကံရှင်နှစ်ဦးသား သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်မို့
ဟီဆွန်းမှာ ထပ်မံ၍ ထိုအကြောင်းကို
မေးမြန်းလိုစိတ် သိချင်စိတ်တို့ ရှိ၍မနေချင်တော့။
မိမိ၏ လုပ်နိုင်စွမ်းဆိုသည့်အရာမှာ
မည်သည့်အရာမျှ ရှိမနေဆိုသည်ကို
ဤအကြောင်းအရာအဖြစ်အပျက်ကြောင့်
ဟီဆွန်းမှာ သဘောပေါက်ရလေသည်။
YOU ARE READING
Forbidden Melodies
Fanfiction"အကျွန်ုပ်၏ လည်ချောင်းသွေးခမ်းသည်အထိ သီဆိုမည့် ဂီတသီချင်းတစ်ပုဒ်အား အရှင့်သား ရွှေနားတော် လာဆင်လှည့်ပါဦး" ဂီတလုလင်လေး၏ဖြစ်အင်ကို လူအများက သနားဂရုဏာသက်စွာဖြင့် ငေးကာကြည့်နေကြသည်။ အရှင့်သား၏ နန်းတက်ပွဲမင်္ဂလာနေ့ရက်မြတ်မှာမှ ဤကဲ့သို့ ကွက်မျက်မှုဟူသည် မ...
