Vivid of Cloud

Chapter 17

Ilang oras pa ang nagtagal habang nakaupo ako sa waiting area, I was still looking for him. Wala akong ibang ginawa kundi ang sumipsip ng matcha, hindi rin ako puwedeng mainip dahil desisyon ko ang tumungo rito.

"Where is Cloud?" I heard a shrill voice of a woman behind me.

Hindi ko maiwasang mapaangat ng tingin sa kanya, my eyebrows almost rise when I saw her. Tinignan ko ito mula ulo hanggang paa, at hindi ko mapigilang sabihing maayos din ang taste ng babae sa pananamit.

She was wearing the latest CHANEL collection of this season, it was a white sheath dress above her knee. Nagbubunga rin ng tinig ang black stiletto niya, her make up was also clean.

Who's this girl?

Why is she looking for Cloud?

Ilang segundo pa ay lumabas ang sekretarya ni Cloud mula sa opisina at may malaking ngiti sa labing tumingin sa direksyon ng bisitang babae, mabilis itong tumungo sa kanya.

"Good morning, ma'am! How are you? The mayor isn't expecting for your return but he will surely love it." The secretary said that almost bring shivers to my bones.

Nawala ang ngiti sa aking labi at napaupo ng maayos, nanginginig ang buong kalamnan ko lalo na nang marealized ang puwedeng maging ibig sabihin niya.

Ngumiti ang babae at taas noong naglakad patungo sa opisina ni Cloud, the way she act there is that I could say that she knew everything here.

Relatives?

Old friend?

Hindi nababanggit ni Cloud ang tungkol sa kanya.

Kinagat ko ang ibabang labi nang marinig ang ilang mga boses na kagagaling lamang kung saan, mga pormal ang kasuotan ng mga taong nagmamay-ari ng boses na 'yun.

I saw Cloud talking to other people. Mga kasama niya siguro sa meeting. He straightly walk passed me who is 3 meter away from him, mas lalong nanikip ang dibdib ko.

He didn't bother to look at me. Hindi niya rin siguro napansin? Mukha akong naestatwa habang nakatingin sa kanyang nagmamadaling tumungo sa opisna matapos nagpaaalam sa mga kasamahan niya.

I was about to walk and approach him, but I stopped again when I saw him from the glass window—talking to that girl.

"Hala si Ma'am Hera! Kailan pa siya dumating?" Rinig kong boses ng isang empleado, mukhang nakita rin nila sina Cloud at ang babaeng nagngangalang Hera.

Taena. Pangalan pa lang maganda na. 

"Kanina lang! Tignan mo, kaya pala mukhang masaya si Mayor nitong mga araw dahil pala babalik si ma'am galing America! Sana all!" Saad ng isa bago tumawa.

They walked and even bumped into my shoulder, I gasped because of, kaagad naman silang humingi ng pasensya dahil hindi nila ako nakita.

Hindi ko sila pinansin dahil nanatili ang mga mata ko sa opisina ni Cloud. Wala namang nagawa ang dalawang empleado kundi umalis na lamang nang hindi ako sumagot sa kanila, napansin din siguro nila ang pagkatulala ko.

But deep inside with it. I gasped not because they bumped into me, but because of what I just saw.

Parang may kung sino ang sumaksak sa puso ko, parang hindi ko kayang hilain ang takong ko para tumalikod na lang.

I saw it.

I saw how he stared at her. How they kissed each other's cheeks, I feel the emotions in their eyes towards each other.

That's the look of love.

That's the look of Cloud towards Ameyth dati. Ganyan ang mga mata niya kapag gustong-gusto niya ang taong nasa harap niya, I have seen his eyes for almost a decades—I could say which is normal and not.