THE MONTECRISTO (COMPLETED)

KABANATA 32

———

Masaya akong bumangon nang makitang katabi ko si Eloise at Ayi. I smiled widely before going downstairs and started cooking for our breakfast.

"Please don't be in love with someone else, please don't have somebody waiting on you..." Pag kanta ko habang nag luluto. Ano ba 'tong nasa playlist ni Ayi, 'di ko alam!

Nang bumaba sila ay luto na ang almusal namin. Masayang kumain si Eloise dahil mahilig daw siya sa champorado. Well, thanks to YouTube.

"Kain lang, Anak. Mamayang tanghali, ano ang gusto mo? Bibili ako bago umuwi" I smiled widely once more. Ngumiti lang din si Eloise dahil doon, hindi muna siya nag salita dahil may laman ang bibig niya.

"Fried chicken po!" Eloise giggled. "Papa, sabi po sa 'kin ni Mama na may trabaho ka po ngayon. Uuwi ka po mamayang tanghali?" Inosenteng tanong nito, tumango naman ako ro'n. "Puwede po ba 'ko sumama sa work mo, Papa?"

Tumingin naman ako kay Ayuli dahil doon. Oo nga, 'no? Hindi ko pa nasasama si Ayi sa trabaho kahit isang beses. Hindi ko manlang siya na-aya, grabe. Ano ba 'tong ginagawa ko?

"Ask your Mama kung gusto niya sumama. Tapos kumain tayo sa labas pag tanghali" Alok ko, masayang tumango naman ang bata nang tumingin kay Ayi.

"Mama, alis po tayo! Please po, Mama! Please po!" Ngumuso pa si Eloise. Tumango naman si Ayi ro'n kaya sobrang saya ng bata.

Matapos kumain, naligo na 'ko. Ganoon din silang dalawa, sa ibang CR. Bumaba sila na naka bihis na, si Ayi ay naka dress habang si Eloise naman ay naka blue and pink pants and blouse, may hair tie pa siyang pink din. Hindi naman halatang ayaw nito sa pink.

"Makikilala mo na si Tito Ace and Tito Basti mo!" Masigla kong turan sa bata habang lumalakad kami papunta sa sasakyan.

Kumunot ang noo niya. "Sino po siya? Mabait po siya, Papa? Kasi po, 'yong mga Tito ko po dati, hindi po sila mabait. Nag sasabi po sila ng mura po, Papa" ngumuso ang anak namin. 

Kumunot naman ang noo ni Ayi. "Your Papa's friends aren't bad, honey' Ayi winked. "Sa sobrang bait ng mga 'yon, bibigyan ka nila ng chocolates and more toys!" My woman giggled.

Nag paalam muna 'ko sa kanila sandali dahil may natanggap akong tawag. Si Basti pala at mukhang urgent pa dahil two missed calls na. 'Di ko manlang napansing 'yon.

"Bakit?" Bungad ko rito.

[Sa 'yo nga dapat tinatanong 'yan!] Tila ba galit ang boses nito. [We are not safe, Chad. Nabaril si Ace, sabog ang sasakyan ko. Fuck, huwag ka- o kayo, huwag kayong umalis!] 

Agad akong napa-hinto. "How's Ace?" Alalang tanong ko. "Ikaw? Gago, kumusta ang lagay niyo at ng ibang mga tao riyan? Papunta na 'ko-"

[Chad, huwag kang tanga!] Lalong nagalit ang boses nito. [Ngayon ka pa ba kikilos nang bara bara? Kung kailan may anak na nag hihintay sa 'yo tuwing uuwi ka?] singhahal ni Basti sa akin, dahilan ng pag harap kosa 'king mag-ina. [Chad, ako na ang bahala rito, okay? I am not the same Bastion you met when we're on college. Ako na, bigay niyo na sa 'kin 'to.] Matigas ang mga salita ni Basti. Hindi na 'ko naka-sagot nang patayin niya ang tawag.

Basti... fuck! Paano niya nasasabi ang mga salitang 'yon? What... the fuck is this? What the fuck is happening?!

"Ayos ka lang ba, mahal?" Tanong agad ni Ayi nang mapansin kung gaano ka-stress ang mukha ko matapos ang tawag na 'yon.

"I'm sorry, Eloise, Ayi. H- hindi muna tayo... tuloy ngayon... m-may barilan- may masamang nangyari kay Ace." Halos utal kong saad. "Dito lang tayo... okay? Akyat na kayo, i-sasara ko lang ang mga pinto..." I whispered before kissing their forehead. "Mahal ko kayo, okay?" They nodded before going upstairs.

But... that... isn't really my plan. Kinuha ko ang cellphone ko at susi ng sasakyan. I locked the doors before calling Uncle Castien to watch for my wife and daughter, nang mag oo siya ay agad akong umalis. I can't stay here and think about what will happen. Mahal ko ang mag-ina ko, kaya bago pa man pumunta rito ang gulo, uunahan ko na sila.

"Tangina, Chad!" Bungad ni Basti sa 'kin. "I told you to stay where you at! You're not listening to me, am I fucking invalid, huh?!" He shouted out of anger. "Fuck! Fuck! You're frustrating me! Just... go!"

"It's pointless, Basti!" Sagot ko, mabigat sa loob dahil ganoon ang naramdaman niya. "Alam ko, you care for us, pero hindi naman ako bato para hayaan ka dito! What do you think of me, huh? Wala pake sa 'yo?! Tangina, bakit pa tayo mag kaybigan kung ganoon?!"

He gritted his teeth. Hindi na siya sumagot at hinatak na lang ako kung saan. Ace is not here, wala akong kilala, wala akong marinig, wala akong makita. Isang malawak na lugar lang... may puno, sasakyan, mga malaking bato... at kung ano pa.

"You... you're making me fucking weak" Basti whispered. "I told you to stay with your family, so that when your daughter needs you, you'll be there. It's fucking scary, you know? Losing your father without you knowing it." Mahina ang boses ni Basti habang naka-tago kami sa likod ng isang bato. "I don't care about you, sa anak mo ako may pake, Chad. Ayaw ko sanang sabihin 'to... pero alam natin ang lagay ni Ayi, at ikaw, ano?" Sarkastiko itong tumawa. "Ilalagay mo pa sa peligro ang sarili mo? Kita mo ang lagay ni Ace? Bry... she almost killed me because of that. Sa tingin mo ba, kapag may nangyaring masama sa 'yo, papatawarin ako ni Ayi?"

I stopped. Hindi ko na alam... wala na 'kong alam. Tibok na lang ng puso ko ang nararamdam ko. Mahal ko si Ayi, alam kong... mahirap... isusugal ko ang buhay ko rito, pero... pero kasi... paano kung may mas masama pang nangyari kung 'di ko pigilan si Reed o Cassian? Hindi rin ako tatahimik hangga't hindi ako sigurado na ligtas ang mga kaybigan ko. Mas mahirap 'to ngayon. Ito na ba 'yong... 'yon consequence ng pag talo namin sa kampo ni Cassian? O... mga kinilala kong magulang ang may gawa nito?

"It's Reed, he's... blaming your Ayi for everything" Basti whispered as we saw a lot of black cars coming near us. "Promise me to win Ayi's case, or else... hindi kita kayang patawarin" he chuckled jokingly.

Sa mga salita niyang 'yon, hindi ko kayang matawa, hindi ko kayang pagaanin ang nararamdaman ko. Sobrang kaba, sobrang takot, kinakain ako ng mga posibleng mangyari.

Dito na ba 'ko matatapos?

"Nicjuana Mariela H. Delluete. Remember her name," Bigla na namang salita ni Basti. Pansin kong may hawak na siyang baril ngayon at mukhang galit na galit na. "She's in the same hospital kung nasaan si Ace" seryosong sabi nito. "Tell her how much I love her, tell her... I'm not mad, sabihin mong mahal ko siya." Madiin niyang sabi bago ibigay sa 'kin ang isang papel. "Ito ang mga gusto kong pangalan ng anak namin, 'yong singsing—"

"Basti ano ba?!" Mahina ngunit madiin kong pag putol ko sa mga salita niya. "You... ikaw ang mag sasabi niyan!"

"Ikaw ang mag bigay ng singsing sa kaniya. Itong cellphone ko..." Inabot niya 'yon sa 'kin "Nariyan... 'yong wedding vow sana namin... sabihin mo, huh! Mahal ko siya, mahal ko kayong lahat."

And the next thing I know... he showed himself to those guys.

He... my best friend, died in front of me.

end