Kabanata 28
I woke up to Celeste trying to turn sa other side ng hospital bed niya.
"You can't do that. 'Yong swero mo." I said almost a whisper.
Her body stiffed for a bit at dahan dahan siyang bumaling sa akin.
"You're here?" Parehas kaming nabigla.
I was shocked because she's already awake! And she was shocked to find me here.
Hindi ako nakaimik. I don't know how I should act now.
"They..called you?" Aniya.
"Yes." Sambit ko. "I'll call the doctor." Pag-iwas ko.
I just...I just couldn't talk to her properly.
The next day went the same for both of us. Ramdam kong ilag siya sa akin, maybe because of what happened sa beach and also because I didn't answer any of her calls.
We were allowed to go home, kaya iyon agad ang una naming ginawa.
Hindi kami nag-uusap the whole time we were together. Hanggang sa dumating kami sa bahay.
"You must be tired." Sambit ko na hindi man lang siya matingnan.
"Slight lang." Maigsing tugon lang niya.
I can feel my chest tightening. I want to fix this.
Paakyat sa taas, kung saan ang kwarto namin, sa guest room pa siya papunta.
"Dito ka na." Tawag ko sa kanya. Nakita kong umawang ang labi niya at bahagya pang sasagot sa akin pero pinigilan niya na lamang ang sarili niya nang marahan ko na siyang hinila papunta sa kwarto naming dalawa.
Nang makapasok kami doon ay agad siyang humiga at nagtalakbong.
Parehas kaming tahimik, alam kong hindi s'ya tulog, nagtatalakbong lang talaga. Nag-aayos lang ako ng mga gamit na dala namin mula sa byahe.
The silence was killing me, ano kaling nasa isip niya.
"Gutom ka ba, do you want to eat something?" I tried asking pero hindi na siya sumagot.
Baka nakatulog na. Bahagya akong napangiti dahil natanto kong pagod nga talaga siya sa bilis niyang makatulog.
Nag shower ako pagkatapos kong mag ayos ng gamit namin at magprepare ng pwede niyang kainin kung sakaling gutom siya paggising niya.
Kakalabas ko lang ng shower room, wearing only my shorts nang bigla siyang lumabas ng kwarto namin at nagmamadali pa. Nagkagulatan pa kaming dalwa sa hallway.
"Why?" Tanong ko.
"I thought you left." Aniya at nakatingin pa rin sa akin. Nagpanic pa siya.
"Gutom ka ba?" I asked.
"Hindi." Aniya lang at bumalik na sa silid kaya sumunod nalang ako sa kanya. Doon din naman ako pupunta dahil magbibihis ako.
When I entered the room, nakaupo siya sa kama at nakatingin sa akin na parang paiyak na but she seemed serious.
"Do you...do you still want this?" Inilahad niya sa akin iyong papers na pilit kong pinapapirmahan sa kanya noon pa man. "Willing naman na ako eh." Aniya at nakayuko na.
"I mean, you were so sure about this." Napansin kong nahihirapan na siyang magtuloy tuloy ng sasabihin niya. "I can do this alone, I know how bad you wanted me to sign this. So...kung napipilitan ka lang because I'm pregnant, I can still sign this for you."
"And, I'l leave you alone. I don't want you to uhh.." I can feel how she's terrified to continue what she was about to say. "I don't want you to stay just because of this."
