SELAMLARRR! SONUNDA BİZ 🥳 MALUM BİLİYORSUNUZ ERİŞİM ENGELİ OLDUĞU İÇİN GİREMİYORDUM. VE KİTAPTA DÜZELTMELER YAPTIM. BİLGİNİZ OLSUN. ŞİMDİLİK BU KADAR. OKUYUP OY VE YORUM YAPMAYI UNUTMAYIN 🌼
🌼🌼🌼🌼
Herkesin bakışları Azad ve Yazgı arasında gidip geliyordu. Yılların yüzleşmesi gerçekleşiyordu şu an.
"Bize de konuyu anlatsanız da kim haklı kim haksız karar versek" diye gayet makul bir öneri sundu Selim.
Azad Yazgı'ya bakıp,"anlat" dedi sert bir sesle. "Sonra ben anlatacağım"
Bize döndü Yazgı. Ama Azad'ın bakışları ise sadece ve sadece Yazgı'daydı.
"Şimdi" diye konuya başladı Yazgı "biz malum şahıs Azad'la iken ben ona dedim ki 'Azad ilişkimiz şu an gizli kalsın' dedim. Çünkü güven problemi olan biriyim. Zaten Azad bilir beni" dedi Azad'a sanyelik bakan Yazgı. Devam etti konuşmasına. Biz ise olayı anlamaya çalışmak için dinliyorduk.
"Annesinden bile gizli tutsun istedim. Annesi ise Azad'ın evlenmesini istiyordu. Ve şöyle bir gerçekte vardı Azad'ın annesi benden haz etmiyordu " derken o anki Yazgı'nın ses tonunda ki acı benimde canımı yaktı.
"Bir ara Azad'la benim konuştuğumu görünce benden uzak durmasını istemiş. Ve bunları bana Azad söylemedi canım yanmasına diye ama ben herşeyi bilip duyuyordum. Azad da bana 'tamam' diye söz vermişti." Burada derin bir nefes alıp verdi Yazgı.
Yazgı'nın gözleri dolacak gibiydi. Yazgı'yı böyle görmeye dayanamıyordum. Kadınlar sadece gülse olur mu? Çünkü biz kadınlara en çok gülmek yakışıyordu.
"Azad yine de benden vazgeçmedi Allah var şimdi. Bir an olsun bile. Ve aynı şekil bende ondan bir an olsun vazgeçmedim" bunları söylerken Yazgı'nın bakışları Azad'ın gözlerindeydi.
Azad zaten Yazgı'ya bakıyordu. "Ve" dedi Yazgı sesi titremeşti bu noktada "Azad'ın annesi ona kız arayıp buluyordu. Ve ben tesadüfen bir çay bahçesinin önünden geçerken Azad'ı" dedi Yazgı üzüntü dolan sesini gizlemeye çalışarak "bir kızla el ele gördüm"
Hepimizin bakışları aynı anda Azad'a döndü. Bu kez gözler Azad da idi.
"Şimdi sıra bende" dedi Azad düz bir sesle.
"Yazgı bana 'annene bile söyleme ben söyle diyeceğim zaman söyle' diyordu. Yazgı'nın güven sorunu olduğunu bildiğimden birşey demiyordum. Ona boynum kıldan ince" dedi Azad ve bir kaç saniye sonra Yazgı'ya bakıp,"yani boynum kıldan inceydi" diye düzeltti son cümlesini.
Yazgı dertli bir nefes verdi. Canı yanıyordu belli. Her ne kadar güçlü olursan ol güçte bir yere kadardı.
"Sonra annem yine birini bulmuş görüşmemi istedi. Ben ne kadar karşı çıktıysam çıkayım bu kez devreye annelik hakkını koydu. Yine ısrar ettim ama olmadı. Gittim o kızla görüşmeye." Dedi Azad boğazını temizleyip "sonra ise ben oraya gittiğimde zaten kız oradaydı. Birşey konuşmadık. Ben sustum. O kendini anlatıyordu. Oralı olmadım. İlgimi hiçbir şekilde çekmiyordu. Çekemezdi de." Diyip Yazgı'ya içli içli baktı Azad.
"Çünkü o zaman ilgimi çeken tek bir kadın vardı. Yazgı" dedi. Azad bunları anlatırken acı çekiyor gibiydi. Yazgı'nın ise bakışları insanın içini acıtan cinstendi.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Benimsin
General Fiction"insan kaderinden kaçabilir mi?" kaçamaz ve,ve sen benim kaderimsin " doğru diyordu biz birbirimizin kaderiydik.Çünkü bütün yollar ona,bize çıkıyordu, insan kaderinden kaçabilir miydi?
