Full Moon Night

28

Hepinize merhaba arkadaşlar.

Bölüme başlamadan önce size bir açıklama yapmam gerektiğini düşündüm.

Öncelikle baya bir süre yoktum aylarca ve bu süre zarfında beni merak eden herkese teşekkür etmek istiyorum. Uzun süre olmamamın sebebi öncelikle bu hesaba giremiyor olmamdı. Bilmediğim bir şekilde Wattpad beni VPN ile bile içeri almıyordu. Baya uğraştım bunun için önce siferimi değiştirdim sonra e-posta hesabım ile girmeye çalıştım hatta Wattpad beta bile indirdim ama olmadı. Ben de bir süre sonra artık uğraşmayı bıraktım. İçimde yazma hevesi varsa o da bu yüzden kaçtı. Aradan uzun zaman geçti ve yazmayı özlediğimi anladım. Bu fici yarım bıraktığım gerçeği de hep içimde bir yerlerde beni huzursuz ediyordu.

Bir gün yine girdim Wattpada ve bu sorunu çözmek için elimden geleni yaptım en sonunda başardım. O anki mutluluğumu size anlatamam.

Önce bildirimlere ve yorumlara baktım. Duyuru paylaştım. Ama eski ilginin olmadığını fark edince biraz üzüldüm. Buraya yeni bir sayfa açmak için fici düzenlemem gerektiğini düşündüm ve yaptımda. İlk başlarda sıkılsam da geçen iki hafta içerisinde bütün fıcı düzenledim ve hâlâ bazı yerlerin eksik olduğunu hissediyorum.

Yeni bölümü yazdım ve Instagram hesabımda paylaştım. Eski izlenmelerin ve heyecanın olmadığını görmek beni üzdü. Bu bölümü paylaşırken bile okunmasının 200 geçeceğini sanmıyorum açıkçası. 700 takipçim var ama sanki yok bilmiyorum.

Neyse umarım yine eskisi gibi oluruz. Ben yeni ficlerim ile yine burada olacağım umarım siz de yanımda olursunuz.  Bu kadar uzun yazmam sizi sıkmış olabilir ama bunu konuşmak istedim. Buraya kadar okuyan varsa teşekkürler. Sizi seviyorum.

¤¤¤¤

Gözlerim şokla açılırken kurdumun neden tedirgin olduğunu anlamıştım. O da Taehyung ile yüzleşmek istemiyordu. Onu uzun süre sonra görmek kalbimi deli gibi attırmıştı. Ellerim terlemeye başladığı sırada ne olacağını beklemek yerine kapıyı üzerine kapatmak için hızla harekete geçmiştim ki bu girişimim Taehyung'un kapıyı tutması ile çürümüştü.

Ben hâlâ kapıyı kapatmak için zorlarken onun bir delta olduğunu unutuyordum. Sahi delta feromonlarını nasıl hissetmemiştim?

Taehyung biraz daha güç uyguladığında ayaklarım zeminde kaydı ve kapı açıldı. Hemen içeri girip kapıyı kapattığında kaşlarımı çattım. Kaçamıyorsam konuşacaktım.

"Neden geldin?"

Onu baştan aşağıya süzdüğümde içim sızlamıştı. Uyumadığını belli eden gözleri, solgun dudakları ile karşımdaydı. "Konuşmak istiyorum." Sesini duyduğum an tekrar ona ve eski tavrıma geri döndüm "Ben istemiyorum."

Bakışları yumuşak bir şekilde özlemle her yerimde gezindi ve "Güzelim bak böyle kaçarak olmaz."  Diye konuştu. Taehyung'un kendince haklı olduğu tarafları vardı ama ben onu hemen affetmek istemiyordum. Şu an da konuşmanın hiç sırası değildi. "Bana öyle seslenme." Diye düşüncelerimin aksine sert bir tavırla konuştuğumda "Lütfen konuşalım. İstersen yine küs bana ama uzak durma benden." Diye bir karşılık alınca gözlerimin yandığını hissettim. Ağlamak istemiyordum.

"Ne konuşacağız Taehyung?"

İçimdeki sinirle soludum. "Beni nasıl kandırdığını ve benim bunu nasıl iğrenç bir şekilde öğrendiğimi mi?" Diye aynı şeklide devam ettiğimde gözlerimi irice açmıştım. O ise sadece bulunduğu yerde sakinleştirici feromonlarını salgılayıp beni dinliyordu. Dudakları hafifçe bükülmüştü.