Raindrops

10.The Sudden Attack

"Luhan Hyung ေတာင္မေတြ႔တာ ၾကာၿပီေနာ္။ တလေတာင္ ေက်ာ္ေလာက္ၿပီမလား?"

Tao ရဲ႕ ရုတ္တရက္စကားက Sehun ရဲ႕လြမ္းတဲ့စိတ္ကို ပိုမိုထိုးဆြလို႔ေပးေနသည္။

"အင္း.."

သူေလးေလးပင္ပင္ပဲ ေျဖလိုက္ေတာ့ Tao ကတခုခုျပန္ေျပာဖို႔ ဟန္ျပင္လိုက္ၿပီးမွ Luhan Hyung အေၾကာင္း ေနာက္စကားတခြန္းေလာက္ ၾကားတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းၿပိဳလဲသြားေတာ့မလို ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႔ပံုစံကိုျမင္ၿပီး ျပန္ၿငိမ္က်သြားေလရဲ႕။

သူလည္းမသိမသာပဲ ေနရင္း အမွတ္တမဲ့ သူ႔ပိုက္ဆံအိတ္ေလးထဲကို ထည့္ထားတဲ့ Luhan Hyung ကိုသူခိုးၿပီး ရုိက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေလးကိုေတြ႕မိေတာ့ မ်က္ရည္ေတြကဝဲတက္လာသည္။ က်လုဆဲဆဲ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ပစ္လိုက္ရင္း ဓာတ္ပံုေလးကိုၾကည့္ကာ..

"Hyung ကိုလြမ္းလိုက္တာ.."
~^~^~^~^~
"Sehun,မင္းကို ေကာင္မေလးတေယာက္ လာရွာတယ္။ ဆရာ့အခန္းထဲမွာ ေစာင့္ခိုင္းထားတယ္.. သြားလိုက္ဦး။"
"ဟုတ္ ဆရာ.."

ဆရာ့ စကားေၾကာင့္ သူ Canteen ဘက္ကိုသြားေနရာက ဆရာ့ရဲ႕အခန္းကိုဦးတည္လိုက္သည္။ အခန္းထဲကိုေရာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးတေယာက္က ထိုင္ေနကာ တေယာက္ေယာက္ကိုေစာင့္ေနသည့္ပံု။ သူလည္းဝင္သြားေရာ ေကာင္မေလးက မတ္တပ္ရပ္လိုက္ၿပီး..

"Sehun လား မသိဖူး။"
"ဟုတ္ကဲ့ Sehun ပါ။ မတ္တပ္ရပ္စရာ မလိုပါဖူး.. ထိုင္ပါ။"
"Annyeonghaseyo.. က်မနာမည္က JiaYing လို႔ေခၚပါတယ္။"
"အာ.. Nae. ဒါနဲ႔ က်ေနာ့ကိုေတြ႕ခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရင္းက?"
"ဟုတ္ က်မက Luhan ရဲ႕ညီမပါ။"
"Nae !?"
"ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ အဆင္ေျပမယ္ဆို က်မနဲ႔ Canteen ကိုခဏလိုက္ထိုင္ပါလား ? က်မမုန္႔ေကၽြးပါ့မယ္။"
"ရပါတယ္ မုန္႔ေကၽြးစရာ မလိုပါဖူး.. သြားၾကတာေပါ့"

သူလည္း ေတြေဝမေနေတာ့ဘဲ ထို Luhan Hyung ရဲ႕ညီမေနာက္ကေန လိုက္ခဲ့လိုက္သည္။ ယံုသင့္၊မယံုသင့္ ဆိုတာထက္ ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ Luhan Hyung သတင္းကို ၾကားခ်င္တာကို ပိုေနသည္မို႔...။
~^~^~^~^~
"ေကာ္ဖီေသာက္ပါဦး။"

ထိုေကာင္မေလးရဲ႕ စကားေၾကာင့္ သူ႔ေရွ႕မွာခ်ထားတဲ့ ေကာ္ဖီခြက္ကို သူအနည္းငယ္ေကာက္ေသာက္လိုက္သည္။ အျပင္ကိုေငးၾကည့္မိေတာ့ မိုးရြာေတာ့မည္အသြင္.. သစ္ပင္မ်ားက ေလတိုက္ခတ္ရာ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ယိမ္းႏြဲ႕ေနသည္။ ရုတ္တရက္ ထိုေကာင္မေလးဆီမွ သက္ျပင္းခ်သံသဲ့သဲ့ကို သူၾကားလိုက္ရသည္။ ေနာက္သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ေနာက္တေခါက္ ထပ္ကာ သက္ျပင္းခ်ျပန္သည္။ ထို႔ေနာက္ ထိုေကာင္မေလးက သူ႔ကိုတခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီး အေဝးကိုေငးၾကည့္ေနသည္။ သူတို႔နွစ္ေယာက္ၾကားထဲမွာ တိတ္ဆိတ္မႈသာ ႀကီးစိုးေနဆဲ..။