ZÜMRÜT

Lerzeler

Lerzeler yolumu ledünnî kılsın.

‎Eski acılarıma yenilerini eklemeden nasıl yaşarım?

‎Yıllardır uyuyanları, henüz uyumamış olanları...

‎Mağarada uyutup uyandırdığın Ashab-ı Kehf'i...

‎Ayak sesimle rahatsız etmeden yeryüzünden nasıl geçerim?

‎Varlığında yeniden çocuk olup gülümsemeyi,

‎yoklukların yokluğunda da

‎o gülümsememin ardındaki saflığı korumayı

‎öğret bana.

‎

‎Yüzümü gökyüzüne çevirdiğimde nasıl bulurum?

‎Bulutlardan yağmur damlalarına inecek

‎toprak kokusuna karışacak duaları...

‎Nasıl yöneltirim sana?

‎

‎Bilirim ki infiale kapılsam dahi benimlesin.

‎Doğduğum günden beri ellerimden tutansın.

‎Kimi zaman da saklı nedenlerin battaniyesini

‎sessizce üzerime örterek...

‎Arayışımı bulmam için ellerimi bırakan.

‎

‎Bense gözlerimi sana değdiremeyecek kadar Orkis'im:

‎bir gözüm ağlar; bir gözüm güler.

‎İdrak ettim ki sen, gönlün file nakışıyla görülensin.

‎Yanılırım en çok da bundan:

‎sarkıt sarkıt sanrılarımdan,

‎dikitlerin hükmü,

‎sütunların hükümdarı olduğumdan...

‎

‎Gerçek şu ki, geçici bir iziyim ebediyetin.

‎İznim yok, iznin olmadan silinmeye,

‎kıyasların esiri olarak şükretmeye,

‎seni içtenliği olmayan çoklarla sevmeye...