ZÜMRÜT

Manevra

Bu benim ne ilk koşuşum, ne ilk düşer gibi oluşum,
‎Annemin karnına nasıl tutunduysam,
‎Hep öyle tutundum hayata,
‎Gözüm kimseyi görmezse,
‎Sessizliğim olmaktan çıkar, gürültüme yaptığım manevra.

‎O çok beklediğin bir günler gelmeden,
‎Belki gidip yaslanırsın kapılarına,
‎Eskiyi yeniyle karıştırır, bende bir şeyler ararsın kendinden,
‎Ara ara bulamazsın,
‎Ne mutsuz şimdiden yaversiz şansına.

‎Kelimelerimi istediğin kadar eğip bükersin,
‎Daha da dik saplanır yankılarım,
‎Ben hiçbir zaman sorguyu kestirip atan,
‎Duygusuz biri olmadım.

‎Başarısız çabaları,
‎Çoktan kaybettirdim kendime,
‎Koca bir sıfır etkisizliğinin,
‎Etkisi kaldı,
‎Hiçbir zaman uzatmadım.

‎Maskelerin ardındaki gerçek bile,
‎Yüzü net ister,
‎Fark ettim her şeyi,
‎Her şey de beni.

‎Ölüm kulaklarımda çınlıyordu,
‎Ne içimdeki çocuk suçluydu,
‎Ne dışımdaki kadın,
‎Yaşayana radar,
Yaşamayana her şey biraz abartı.