Adopted by 1D ~ dutch story

Waar is Lisa?!

Pov. Asthon

Lisa is al 15 minuten lang boven en we horen helemaal niks. Ik begin me een klein beetje zorgen te maken. Wat als er iets gebeurd is? 'Ik ga even boven kijken jongens!' Ik hoor wat gemompel en loop naar boven. Als ik halverwege de trap ben hoor ik iemand zingen. Wie is dat? Zou Lisa zo goed kunnen zingen? Snel ren ik de trap op. Als ik bij haar kamerdeur aan kom begin ik te twijfelen. Wat als ze bang word van me en me nog minder gaat vertrouwen? Langzaam doe ik de deur open. Ik zie Lisa nergens en begin een beetje in paniek te raken. Wat als ze weg is gelopen? Waar zou ze zijn? Zo snel als ik kan ren ik naar beneden en schreeuw tegen de jongens dat ze moeten helpen zoeken. We vliegen weer naar boven. Michael en Luke zoeken aan de ene kant van de gang en ik en Calum aan de andere kant. Als we in alle kamers zijn geweest word ik radeloos en begin ik haar naam te roepen. 'Lisa! Lisa!' 'Gast word rustig we vinden haar heus wel!' 'Nee! Ik word niet rustig voordat Lisa terug is! Wat als er iets ergs gebeurd is? Misschien is ze wel weggerent en onder een auto gekomen?!' 'J..jongens?! Waarom huilen jullie? Ik ben toch gewoon hier?!' 'Lisa!' Schreeuw ik en ren naar haar toe. Ze duikt in elkaar en schreeuwt dat ik haar geen pijn moet doen. 'Ik ga je geen pijn doen! Ik wilde je een knuffel geven!' Ik druk haar dicht tegen me aan. Ze schrikt en begint zachtjes te huilen. 'Sorry Lisa, ik wilde je niet laten schrikken of bang maken. Ik was gewoon zo blij dat we je weer gevonden hadden dat ik schreeuwde.' 'G..geeft niet. Maar ik was gewoon in de studio.' Studio? Heeft ze een studio? Waar de hack is die studio? 'Waar is die studio dan?' 'In mijn kamer!' 'Dus jij was degene die aan het zingen was!' Beschaamd kijkt ze naar de grond. 'Hé, daar hoef je je niet voor te schamen! Het klonk super mooi!' 'D..dankje?' Het was meer een vraag dan een antwoord maar daar moest ik het maar mee doen.

Pov. Lisa

We lopen met z'n alle naar beneden als de bel gaat. Michael rent naar de voordeur en trekt hem open. 'Nialler! Loulou! Zaynie! Lili! Hazza!' Schreeuwt hij en geeft ze allemaal een knuffel. Niall ontwijkt z'n knuffel en rent naar mij toe. Wat gaat hij doen? Gaat hij me slaan? Zou hij boos zijn dat het goed gegaan is met die jongens? Zo snel als ik kan duik ik in elkaar en hef mijn handen boven m'n hoofd zodat hij niet m'n hpofd kan raken. 'Lisa? Waarom ben je weer zo bang? Ik wilde je knuffelen!' 'S..sorry....' 'Het is oké Lies!' Ik kom weer omhoog en Niall trekt me in een grote knuffel. 'Groepsknuffel!' Hoor ik Louis schreeuwen. Voor ik het weet ben ik omringt met armen die me stevig knuffelen. Het maakt me blij en verdrietig op het zelfde moment. Als de jongens klaar zijn met vertellen over het interview gaan we met z'n alle eten. 5sos wilde perse koken dus we eten vanavond broccoli met kip en friet. Ik heb er best veel zin in. 'Lisa?' 'Ja!' 'Wil jij de tafel even dekken?' 'Joh!' Snel ren ik naar de eetkamer. Ik zet borden op tafel en leg het bestek ernaast. Dan loop ik naar de keuken. 'Luke? Hoeveel onderzetters moeten er op tafel komen?' 'Ehhh... 3 denk ik!' 'Oke!' Ik ren weer terug en dek de rest van de tafel. 'Eten!' Schreeuwt Calum vanuit de keuken. Alle jongens stormen de eetkamer in waar ik even van schrik. Ik verstel me snel en loop naar mijn stoel. Liam zit (alweer) naast mij. Als het eten opgedient is begin ik snel te eten. Als ik alles op heb ren ik naar boven en ga weer op mijn vensterbank zitten. Het is al donker buiten. De sterren staan aan de hemel en de maan is zo rond als een voetbal. Als sterren kijkend val ik in slaap.