Adopted by 1D ~ dutch story

De eerste schooldag

Als de bel gaat kijk ik op mijn rooster. Welke les heb ik eerst? Wiskunde. Ugh! Ik kan echt geen wiskunde. Ik loop naar lokaal 23 en ga naar binnen. 'Daar hebben we dikkertje weer! En heb je een leuke vakantie gehad met je teddy beren?' Ik negeer Jordie's vraag en loop naar de achterste tafel en ga daar zitten. Jordie draait zich om en begint scheldwoorden tegen mij te roepen. Zal ik iets terug zeggen? Nah, dat gaat niet goed komen als ik iets zeg. Gelukkig komt de leraar binnen en stopt Jordie. 'Goede morgen klas! Allemaal een fijne vakantie gehad? Laten we een rondje door de klas doen om te vertellen wat we hebben gedaan! Lisa begin jij maar!' Oh shit! Wat moet ik zeggen? Dat ik ben geadopteerd? Daar gaan ze me alleen maar erger mee pesten. 'Lisa? Wil je de vraag beantwoorden?' 'Ehh... Ja natuurlijk. Ikke.... ben thuis geweest en heb verder niet echt iets gedaan.' 'Oke! Volgende Jordie!' 'Ik ben op vakantie geweest naar Ibiza en ook ben ik verhuist naar een super grote villa met een zwembad en een sportzaal binnen!' Opschepper! Zijn ouders zijn pokke rijk en geven hem alles wat hij wil. Opzich is dat niet zo heel erg maar hij moet er niet zo over opscheppen! 'Melanie! Jij bent!' What?! Melanie? O nee! Ik heb geen zin in nog meer blauwe plekken! Kan ik aub van de aardbodem verdwijnen? 'Ja ehh ikke... Heb super veel geshopt met de meiden. Ik ben naar een concert van 1D en 5sos geweest en ook naar een meet en greet.' 'Wow super leuk! Als ik het goed hoor heeft iedereen een super vakantie gehad. Laten we nu dan maar beginnen. Oke pak allemaal een schrift en een pen en schrijf het bord over.' Ik pak mijn notitieboekje uit mijn tas en begin te schrijven. Als ik halverwege ben valt er een briefje op mijn tafel. Ik kijk op en pak het. 'Heey dikkertje! Na school blijf je wachten oke! Ik heb nog een appeltje met je te schillen. -M' Dit gaat nooit goed komen! Ik zucht diep en stop het briefje in mijn tas. Als ik alles van het bord het overgeschreven begin ik op een lege bladzijde te tekenen. Het is een meisje in haar kamer. Ze zit in een hoekje helemaal opgekruld en heeft haar handen beschermend om zich heen. Voor haar staat een man die aan het schreeuwen is en haar slaat. Opeens valt er een druppel op mijn boekje. Huh?! Ben ik aan het huilen? Snel haal ik alle tranen van mijn wangen en blijf naar beneden kijken zodat niemand ziet dat ik beb gehuilt. 'Lisa?' Shit! Zou ze het hebben gezien? 'J..ja?' 'Beantwoord mijn vraag!' 'Ehh.. Wat was de vraag?' 'Lisa! Je moet echt beter gaan opletten! Ik zal de vraag nog een keer herhalen maar daarna gwn op gaan letten!' 'Ja mevrouw.' 'Oke! Zou he kunnen uitrekenen wat de x is hier?' Waar? O wacht het bord natuurlijk! Ik kijk op en zie een grafiek op het bord staan. 'Ehh.. De x is 18' 'Goed gedaan!' 'Ja super goed gedaan biggetje! Wat knap zeg! Dat kan zelfs een baby nog wel!' fluitsert Jordie tegen mij. 'Jordie en Lisa! Opletten! Lisa nog een keer en je mag eruit!' Okee shit! Ik wil er niet uitgestuurd worden op de eerste dag! Dat wordt opletten dus. Ik concentreer me weer op het bord. Na een paar minuten beginnen mijn gedachtes toch weer af te dwalen. Wat zouden de jongens nu aan het doen zijn? Zouden ze de verrassing leuk vinden? Ik wil nu zo graag naar huis! Na 15 jaar heb ik eindelijk een veilig thuis en hoef ik niet bang te zijn dat iemand mijn kamer binnen stormt om mij te verkrachten. Ik zucht en begin aan een andere tekening. Dit keer is het een meisje die haar armen voor een klein jongetje houd om hem te beschermen voor de man met een mes. Ik zucht en denk terug aan toen. De man wilde Harry mijn 'broertje' doden. Ik stond er tussen en hield hem tegen. Hij stak mij 6 keer in mijn buik. Ik kwam in het ziekenhuis terecht en overleefde het maar net. Waarom teken ik altijd dingen uit mijn verleden? Alweer loopt er een traan over mijn wang. Snel veeg ik heb weg, snuit mijn neus, kijk nog 1 keer naar de tekening en klap mijn boekje dicht. Wow dat is echt de lelijke tekening! (Zie zijkant) 'Lisa! Je zit alweer niet opteletten! Eruit! Ga je maar melden!' Ik doe mijn boekje in mn tas en loop de klas uit. Ik zucht en loop naar de deelteamleider toe. 'H..hallo?' 'Hai! En waarvoor kom jij?' 'Ik..ik ben eruit gestuurd.' 'Waarom ben je eruit gestuurd?' 'Omdat mijn gedachten bleven afdwalen.' 'Waarom kon je je niet concentreren dan?' 'Om..omdat... Ehh.. Ik had vanmorgen een verrassing gemaakt voor mijn adoptieouders en ik was aan het bedenken of ze het al hadden gevonden en of ze het leuk vonden.' 'Aha! Je bent geadopteerd! En is het leuk daar?' Ik begin te glimlachen en vertel hem dat mijn adoptieouders geweldig zijn. Hij kijkt me aan en zegt: 'Voor deze ene keer hoef je niet na te komen.' Ik bedank hem hartelijk en loop naar de kantine. Ik ga op een van de stoelen zitten en pak mijn mobiel uit mijn tas. O ik heb een berichtje.. Nee ik heb er wel 11! Van alle jongens heb ik een bedankje gekregen en van Melanie een waarschuwing dat ik vanmiddag niet snel weg moet gaan want dan komt het niet goed met me. Nu het laatste berichtje nog. Ik zucht en open het. 'Hai varkentje! Dat was niet slim! Als je had opgelet zou ik je voorbij lopen maar nu niet! Melanie en ik hebben een leuke verrassing voor je vanmiddag -J' ik zucht nog een keer. Wat zouden ze van plan zijn? Ik reageer naar Niall: hey Blondie! Graag gedaan hoor! Ik ben net de klas uitgestuurd door de verrassing :) ik moest er te veel aan denken en toen lette ik niet meer op... Dat vond de leraar niet erg leuk! ;) wat gaan jullie vandaag nog doen? Xx Lisa'

Aan het eind van de dag loop ik naar mijn kluisje en pak mijn tas eruit. Ik pak ook mijn jasje eruit en loop dan naar buiten. Als ik buiten kom zie ik Melanie en Jordie al op me wachten met hun hele gang. 'Heey dikkertje!' 'Ik hoorde dat je geadopteerd bent! Wat leuk! En hoelang duurt het nog voor ze je verkrachten? Of hebben ze dat al gedaan?' De hele groep begint te lachen en komt om me heen staan. 'Hier deze is omdat je zo waardeloos bent!' Ik voel een steek in mijn buik. 'En deze is omdat die jongens toch niet van je houden!' Een klap tegen mijn hoofd. 'Die jongens hebben je alleen maar geadopteerd voor de fame!' Weer een klap. Ik val op de grond. Ineens begint iedereen om me heen me te trappen. Na een kwartier vinden ze het blijkbaar genoeg en lopen ze weg. Ik probeer omhoog te komen. Mijn hoofd is te duizelijk en ik val weer neer. Na een half uur probeer ik het nog een keer. Dit keer met succes! Ik sta op een loop naar mijn fiets. Mijn benen, mijn hoofd en buik doen idioot zeer! Ik stap op de fiets en rij naar huis. Ondertussen gaan mijn gedachtes weer terug naar Melanie en Jordie. Zouden ze gelijk hebben? Zouden de jongens me gewoon gebruiken voor de fame? Houden ze wel echt van me? Ik zucht als ik de oprit op fiets. Ik zet mijn fiets tegen de zijkant van het huis en loop naar achter. Ik kan zo niet binnen komen. Mijn hoofd zit onder het bloed en de rest van mijn lichaam zit onder de blauwe plekken. Dan zie ik de boomhut. Ik klim erin en ga naar binnen. Wow! Dit is zo cool! Het is net een klein huisje! Er is een bed een tafel een keukentje en een bank. Ook hangt er een tv en op de muur achterin is grafitty gespoten. Ik ga aan de tafel zitten en bekijk mijn buik. Blauw. Shit! Wat als de jongens straks willen gaan zwemmen? Ik doe gauw mijn blousje weer naar beneden en loop naar de spiegel. Er zit een gat in mijn hoofd en ik heb een blauw oog. Het valt nog mee! Als ik in de keuken sta open ik ieder kastje dat er is om uiteindelijk toch de verbanddoos te vinden. Ik verbind mijn hoofd en begin te huilen. Alles doet zeer en ik ben zo onzeker over de jongens. Houden ze nu wel of niet van me? Ik ga opzoek naar iets scherps en vind een aardappel schil mesje. Als ik 5 extra sneden heb vind ik het wel genoeg. Ik hou ze onder de kraan. Na een paar minuten stopt het bloeden en doe ik mijn armbandjes weer om. Ik hoor mijn buik knorren. Ik was vanmorgen vergeten zelf iets te eten door de verrassing en ik had maar 1 boterham meegenomen. Ik zucht en open een kastje. Als ik elk kastje heb geopend heb ik nog steeds niks eetbaars gevonden. Wel een schetsboek en potloden. Die neem ik mee naar de tafel. Ik zie er een paar schetsen in staan. Waarschijnlijk van Zayn. Ik neem een lege bladzijde en teken de twee tekeningen, die ik vanmorgen in mijn boekje had getekend, hierin. Ook zet ik er ze datums op wanneer dat gebeurde. Dan teken ik wat er vanmiddag gebeurde. Een meisje op de grond met een groep om haar heen die haar trappen. Ook schrijf ik alles erbij wat ze zeiden. Als ik tevreden ben met het resultaat gaat mijn telefoon. Het scherm licht op 'Harry' staat er op. Het is al bijna 5 uur! Ik pak op. 'Met Lisa?' 'LISA! WAAR BEN JE?' 'I..ik..ke.....' Shit wat moet ik nu zeggen? 'Ik ben nog even aan het kletsen met een paar meiden.' Ik hoor Harry zuchten en zeggen dat ik naar huis moet komen. 'O..oke?' 'Doei!' 'Dag' fluister ik terug. Waarom is hij zo boos? Ik klim uit de boomhut beneden aan de voet van de boom staat mijn tas nog steeds. Ik pak hem en loop naar de achterdeur. Met mijn hart kloppend in mijn keel open ik de deur. Wat als ze echt niet van mij houden? Wat als Harry zo boos is dat hij me slaat?

Pov. Louis

We zitten met z'n alle in de kamer. Harry heeft net Lisa gebeld. We waren zo ongerust! Ze was om half 4 uit en het was al 5 uur! Waarom had ze niet even een berichtje gestuurd? Dan gaat de deur langzaam open.