Adopted by 1D ~ dutch story

Nieuw huis

Pov zayn

We staan alweer in het kantoortje van die vrouw. De jongens zijn bezig met het ondertekenen van papieren. Ik ben nog steeds aan het nadenken over wat ze net zei. - Promises are there to be broken - Dat zei ze als ik het goed hoorde. Hoevaak zou ze al geadopteerd zijn? Louis gaf me een papier en ik begon het te lezen. Na een paar regels stopte ik en keek ik met grote ogen naar het papier. 'Ze is al twaalf keer geadopteerd?! En alle twaaf de keren sexueel misbruikt?! Geen wonder dat ze bang voor ons is!' 'Wij moeten haar laten zien dat ze ons kan vertrouwen' zei Liam. Iedereen stemde er mee in. We ondertekende de papieren en liepen het kantoor uit. Lisa dr tas stond bij de deur, maar Lisa zelf was er niet. 'Ughh waar is die lastpak nu weer?!' Hoorde ik het vrouwtje mompelen. 'Lisa kom nu naar beneden!' Na een paar seconden kwam er een verschrikte Lisa naar beneden rennen. 'Ga je mee?' Vroeg harry. Lisa knikte zonder op te kijken. We liepen naar de auto. Lisa had haar tas krampachtig vast. Net alsof ze alles zou verliezen als ze die tas losliet. Raar.

Pov. Lisa

We zitten met zn alle in de auto. Ik hou mijn tas dicht tegen me aan en kijk niet omhoog zodat de jongens mijn gezicht niet konden zien. Op mijn gezicht stond namelijk een rode handafdruk en ik had een blauw oog. En dat allemaal doordat ik door deze jongens was geadopteerd en Melanie het er niet mee eens was. Ik hoorde haar verschillende keren de woorden one direction zeggen. Zou ik deze jongens vragen wat dat betekend? Wat als ze dan boos op me worden omdat ik stil had moeten zijn? Ik besluit het er toch maar op te wagen. 'Eeh.. Wat is one direction?'

Pov harry

Het is erg stil in de auto. Iemand moet iets gaan zeggen. Maar niemand weet wat. 'Ehh.. Wat is one direction?' Vraagt Lisa. Meteen daarna duikt ze ineen en houd haar handen boven haar hoofd. Ik besluit er noet naar te vragen en gewoon te antwoorden op haar vraag. ' one direction is een boyband. Wij alle 5 zitten erin.' Opeens richt ze haar hoofd op en kijkt me geintreseert aan. Ik schrik wel even van haar gezicht maar vraag er niet naar. 'Zitten er nog meer mensen in?' 'Haha nee alleen wij!' 'O' 'zullen we ons anders even voorstellen?' 'Ja goed idee!' Schreeuwt Louis. Waar Lisa erg van schrikt en weer ineen krimpt. 'Sorry Lisa!' 'Mag ik beginnen? Mag ik, mag ik, mag ik?' 'Oke!' ' nou, ik ben Niall, ik ben 20, mijn hobbies zijn zingen en eten.' 'Ik ben Liam, ik ben 20, ik ben de verstandigste van de groep, ik hou van zingen en ik ben bang voor lepels.' 'Ik ben zayn, ik ben ook 20, ik hou van zingen en in de spiegel kijken.' Oke nu is het mijn beurt volgens mij. 'Ik ben Harry, ik ben 19, ik hou van zingen en katten.' 'Oke dan ben ik de laatste! Nou ik ben Louis, ik ben 21, ik hou van zingen en wortels.' 'Vertel eens wat over jezelf Lisa.' 'Eehh.. Ikke..' Lisa vindt het volgens mij niet erg leuk om over zichzelf te praten.

Pov. Lisa

'Eehh.. Ikke...' Shit wat moet ik zeggen? Ik ga ze echt niet iets over mn verleden vertellen. 'Ik ben Lisa, ik ben 15 jaar, en de rest weet ik niet meer.' 'Wat zijn je hobbies?' Vraagt bandana aan me. Ja ik weet het ik ben hun namen alweer vergeten. Ik ben daar gwn niet goed in oke! 'Eeh.. Gitaar spelen en dingen bouwen. O en skateboarden, pennyboarden en longboarden.' 'Haha jij bent sportief!' Zegt bretels (Louis) tegen mij. Ik haal mijn schouders op en kijk naar de grond. Ik wil hier zo graag weg! Gwn naar het park om op een bankje te slapen, dan wordt ik in elk geval niet aangerand door deze 5 idioten. Maar ik kan de auto niet uit. Want ik zit helemaal achterin tussen bandana en blondie. Het moet dan maar. Waarschijnlijk ben ik binnen een week weer terug in het weeshuis. Dus dan hoef ik nu ook niet de moeite te doen om te ontsnappen. Ja, ik ben lui! Wat boeit het?! Ik wordt uit mn gedachten gehaalt door zwartje (Zayn) die zegt dat we er zijn. 'Yassss!' Gilt bretels. Ik schrik me een ongeluk en duik ineen. 'Louis! Niet zo gillen!' O Louis zo heette hij dus. Iedereen stapt uit en als ik naar het huis kijk waar ze wonen valt mijn mond open. 'Woowww!' 'Vindt je het mooi?' Ik knik en we lopen naar binnen. 'Wil je eerst lunchen of eerst je kamer zien?' Ik ril bij de gedachten aan mn kamer. Wat gaat er daar allemaal gebeuren? 'Eeh.. Doe maar eerst eten.' 'Oke, Liam dek jij de tafel?' 'Dan bestel ik pizza.' Zegt eehh Louis? Ach ik hoop maar dat ik het goed heb.

Even later zitten we allemaal aan tafel en is het heel stil. Blondie heeft zn pizza al bijna helemaal naar binnen geschrokt terwijl ik nog maar 3 stukken op heb. 'Ontplofte aardappel.' Mompel ik. Blondie schiet in de lach. En hikt: 'Ontplofte aardappel?! Haha dat heb ik nog nooit gehoort!' De rest van de jongens begint ook te lachen. Ik kijk beschaamd naar beneden. Was het zo raar? Had ik dat niet mogen zeggen? 'Hej, we lachen je niet uit. We lachen om het woord dat je net zei het klonk gwn grappig.' Ik haal opgelucht adem. Blondie lacht het hardst van allemaal. En als hij even later van zn stoel klettert moet ik toch wel ff lachen. Na het eten laten de jongens mij mn kamer  zien. Ik probeer het zo lang mogelijk uit te stellen, maar uiteindelijk moet ik toch mn kamer zien. We lopen allemaal de trap op. Ik bedenk me ondertussen wat er daar allemaal kan hebeuren. Zal ik daar worden verkracht? Of geslagen? Hoe dichter we bij mn kamer komen hoe benouwder ik word. 'He gaat het wel?' Vraagt zwartje. 'Je ziet zo wit.' 'Ja, tgaat wel.' Wat kan hem dat nu weer schelen? Laat mij lekker mn eigen ding doen dan doe jij de jouwe, denk ik bij mezelf. Natuurlijk zeg ik dat niet hardop want dan zal ik er waarschijnlijk niet zonder blauwe plekken afkomen. 'Hier is het' zegt de gast met het geruite bloesje. Voor hem moet ik nog ff een goeie bijnaam verzinnen. Bandana opent de deur. 'Wooww!' De kamer is super groot, er staat een hemelbed in, een tv, een wii, een playstation en nog idioot veel meer.  'D...dankje' stotter ik. 'Ga maar naar binnen!' O nee geen sprake van dan sluiten ze me zometeen op en late ze me daar uithongeren. Ik wordt door bretels naar voren geduwd en sta nu op de drempel. Bretels glipt langs me heen naar binnen. 'Welkom in jouw kasteel prinses! Ik zal je laten zien wat alles is en hoe het werkt.' Voorzichtig doe ik een stapje naar binnen en kijk dan gauw om of de andere jongens de deur niet dicht doen. Naar die staan gwn lekker te kijken naar bretels die nu een raar dansje aan het doen is. Bretels trekt een deur open. 'Hier is je eigen inloop kast. Er hangen nog geen kleren in want we wisten je maat niet.' Oke dan als ze die wel wisten hadden ze waarschijnlijk ook niks gekocht want dat ben ik 'niet waard.' Om het te zeggen met mijn vorige adoptie ouders.